บทที่ 17 EPISODE 17 : ไม่สนใจ

“...ฮึก! ขอบคุณนะ...พี่คิน~” ฉันขอบคุณเขาพร้อมกับน้ำตาที่กลั้นเอาไว้ไม่ไหวอีกต่อไป เขาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ระบายรอยยิ้มบาง ๆ ตรงมุมปาก ที่ต่อให้จะบางมากแค่ไหนแต่ตอนนี้ฉันก็มองเห็นความอบอุ่นและดีใจได้ชัดเจนอยู่ดี 

เขาที่ยิ้มบาง ๆ ยื่นมือมาเช็ดน้ำตาให้อย่างเบามือที่สุด ระหว่างที่เช็ดน้ำตาให้สายตาของเขาที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ