บทที่ 63 EPISODE 63 : ของเหลือ

“งิ้ง ๆ ๆ”

หมับ!

“ว้าย! ฮ่า ๆ ๆ อย่าเลียหน้าหม่ามี๊ได้ไหมล่ะเต้าหู้~” แค่ก้าวขาขวาลงจากรถหมาเด็กตัวโข่งก็กระโจนใส่เลยค่ะ คิดถึงกันมากแบบนี้ทุกวันนั่นล่ะ ขนาดขับรถออกไปหน้าปากซอยสิบห้านาทีพอกลับเข้าบ้านลูกชายหมาของฉันยังดีใจเหมือนแม่หายหน้าไปเป็นปี

“...”

...หายหน้าไปเป็นปีงั้นเหรอ?

ช่างเถอะ เผลอคิดทำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ