บทที่ 88 คนนี้ผมขอ

อนาคินเดินตามหลังจูเน่เข้าไปในClick Bar เขาเดินเว้นระยะห่างจากคนตัวเล็กมากพอสมควร เดินห่างเหมือนไม่ต้องการให้ใครรู้ว่าเขากับจูเน่มาด้วยกัน ถึงจะเดินห่างแต่สายตาไม่ได้ละไปจากแผ่นหลังเล็กเลย

“น้องจูเน่มาทันเวลาพอดีเลย” เสียงพูดอย่างดีใจดังขึ้นเมื่อเห็นจูเน่เดินเข้ามาหลังร้านและกำลังหยิบผ้ากันเปื้อนขอ...