บทที่ 35 เด็กเฮียโรม34

[เวย์]

ผมนั่งจ้องโทรศัพท์อย่างอึ้งๆแบบว่า เขินหนักมากกับคำพูดทั่วไปที่ใครเขาก็บอกคนรักกันทั้งนั้นแหละ แต่พอมันออกมาจากปากของเขาก็เลยดูเป็นประโยคที่ทำให้ผมรู้สึกปั่นป่วนหายใจไม่ทั่วท้องแล้วตอนนี้ก็เขินจนตัวบิด...

ทำไมมันต้องเขินขนาดนี้ด้วย ผมมองโทรศัพท์ที่อยู่บนที่นอนจ้องอยู่อย่างนั้น ปลายสายก็ดูเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ