บทนำ
บท 1
"ปล่อยนะโว้ย!!"
คนโดนลากทั้งที่หันหลังอยู่ร้องโหวกเหวกโวยวายขอความช่วยเหลือ เวย์ถูกลากไปยังริมชายหาดห่างออกมาจากตัวบ้านที่อัสวิสและภูผาพักอยู่ และไม่มีวี่แววว่าจะมีใครตามมาช่วยเลยสักคน รวมถึงลูกน้องของรังสิมันต์ก็ได้แต่หลบหลีกคนเป็นนายที่กำลังฟาดงวงฟาดงากับตนอยู่
"มึงอยากมีผัวไม่ใช่หรือไง มาเดี๋ยวกูล่อมึงเอง เสือกร่านดีนัก"
คนพูดเหวี่ยงคนเป็นหลานนอกไส้อย่างไม่ยั้งแรง จนร่างสูงของเวย์ลอยละลิ่วกระเด็นออกไปก้นกระแทกพื้นจ้ำเบ้าอยู่บนหาดทราย ใบหน้าหล่อนิ่วหน้าเพราะความเจ็บและแค้นใจอย่างหนัก
"เชี้ยไรว่ะ! เกิดบ้าอะไรว่ะเนี่ย เดี๋ยวนะ..ผมหลานปู่นะเฟ้ย!"
พอเห็นร่างสูงก้าวขาอาดๆเข้ามาหา เวย์ก็รีบยกมือห้ามคนตัวโตกว่าเอาไว้ไม่ให้อีกฝ่ายเข้าใกล้ ส่วนมืออีกข้างก็ยังกุมท้องไว้แน่นเพราะยังจุกและเจ็บจากการเหวี่ยงอย่างไม่ออมแรงของคนที่ขึ้นชื่อว่า อา
ไม่รู้ว่าจะโกรธอะไรนักหนาคิดจะทำร้ายให้ตนตายกันไปข้างเลยหรือว่ายังไง...คิดแล้วยิ่งแค้นใจนัก หากลูกน้องของมาด้วยก็คงไม่ต้องเจ็บตัวอย่างนี้แน่ อยากรู้นักว่าคนของอัศวเมธีจะมาสู้คนของวนารมย์ได้ไหม..
"ก็มึงพูดเองว่าไม่ติด งั้นกูก็ไม่นับว่ามึงเป็นหลาน พอดีเลยกูกำลังขาดของ กำลัง อยาก อยู่พอดี"
คนพูดเน้นคำว่า อยาก พร้อมกับแลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปากหยักท่าทางกระเหี้ยนกระหือรือจนเวย์เริ่มคิดหนัก หัวใจเต้นตึกตักอย่างนึกกลัว โดยเฉพาะแววตาอันตรายที่หมายหัวเขาไว้แล้ว สมองเริ่มประมวลผลเพื่อหาทางเอาตัวรอดจากซาตานร้ายตรงหน้า
"ปล่อยได้แล้วผมไม่ยุ่งแล้วก็ได้ ปล่อย!! บอกว่าให้ปล่อยผมไงวะ!" ใบหน้าหล่อซีดเผือดขึ้นทันทีเมื่อเห็นคนเป็นอามีสีหน้าน่ากลัวแววตาดุดันที่มองมาราวกับเสือรอขย้ำเหยื่ออันโอชะ
"มึงพูดกับกูให้มันดีๆกว่านี้ก่อนไอ้ลูกหมา!" รังสิมันต์ขบกรามจนเห็นเส้นเลือดตรงขมับเต้นตุบๆ ไม่เคยมีเด็กคนไหนที่ก้าวร้าวปากร้ายใส่เขาแล้วรอดไปสักคน
"แล้วตัวเองเป็นผู้ใหญ่ห่าอะไรวะ.. รังแกเด็ก แล้วยังจะมีหน้าให้เด็กมันเคารพ"
ด้วยความปากเสียอดไม่ได้ที่จะเถียงกลับ อยากรู้นักว่าคนอย่างอาโรมจะทำหน้าอย่างไร หากเขาไปฟ้องผู้มีอำนาจสูงสุดของวนารมย์ว่า กำลังถูกผู้ใหญ่อย่างรังสิมันต์รังแก
"บร้ะไอ้นี่!" ไม่พูดเปล่าโรมกดโทรศัพท์หาเจ้าขุนทันทีอย่างไม่รีรอ มืออีกข้างขยุ้มลำคอหลานนอกไส้แล้วออกแรงกดทับไว้ไม่ให้ขยับสู้ เขาโคตรเกลียดโดยเฉพาะไอ้รอยสักมังกรตรงต้นคอของอีกฝ่ายเห็นแล้วมันเขี้ยวไอ้ลูกเสี้ยวตรงหน้าชะมัด!!
(มีอะไร) ปลายสายกรอกมาเสียงเรียบ โดยหารู้ไม่ว่ากำลังจะถูกพรากของรักจากญาติคนสนิท
"มึงเลี้ยงลูกยังไงปล่อยให้มาเพ่นพ่านที่เกาะ" พอฝั่งนั้นกดรับโรมก็ตำหนิอีกฝ่ายทันทีด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
(อ้าว! ไอ้เวย์อยู่ที่นั่นเหรอ)
เจ้าขุนมีน้ำเสียงตกใจไม่น้อยก่อนจะส่งเสียงจิ้ปากด้วยความหงุดหงิดที่ลูกชายหายไปไม่บอกกล่าว ปล่อยให้ตนตามหากลัวว่าจะไปสร้างความเดือดร้อนให้อีก ตั้งแต่รับมาอยู่ด้วยกันก็สร้างแต่เรื่องปวดหัวไม่เว้นแต่ละวัน
แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่เคยโกรธหรือเกลียดลูกเลี้ยงเลย กลับถูกชะตากับไอ้ลูกหมาตัวนี้นัก จนต้องรับไว้เป็นบุตรบุญธรรมตั้งแต่สิบปีก่อน
"เออดิวะ จะมาปั่นผัวเมียเขาผิดใจกัน กูสงสารไอ้อัส"
"แล้วผมล่ะ ปู่ไม่สงสารหรือไงวะ" คนที่ถูกกุมคอไว้ใช้แรงที่มีอยู่น้อยนิดตะเบ็งเสียงออกไป อย่างน้อยๆก็ยังได้เถียงสู้เพื่อตัวเองบ้าง
ใบหน้าหล่อมองคนเป็นอาด้วยความหดหู่ใจ เคยเห็นแต่ในละครหลังข่าวที่คนเป็นปู่เป็นย่าตายายรักลูกหลานไม่เท่าเทียมกัน ไม่นึกว่าคนใกล้ตัวก็เป็นหนักยิ่งกว่าละครน้ำเน่าเสียอีก
คิดแล้วก็หงุดหงิดจิ๊ปากอย่างไม่ชอบใจ เป็นผู้ใหญ่บ้าอะไรถึงรักหลานไม่เท่ากัน ถึงแม้ตนจะเป็นหลานนอกสายเลือดแต่ก็ใช้นามสกุล วนารมย์ และคนตรงหน้าก็ควรจะเกรงกันบ้าง..
แต่นี่กลับเห็นตนเป็นกิ้งกือไส้เดือนใช้สายตาเหยียดหยามมองอย่างรังเกียจมาโดยตลอด
"หุบปากของมึงเลยไอ้เวย์!" คนเกรี้ยวกราดหันมาตวาดคนหน้าบึ้งที่อยู่บนพื้นทรายด้วยสายตาดุดัน จนทำให้คนที่มัวแต่ติดอยู่ในอดีตรีบดีดตัวขึ้นมา
(มึงบอกให้มันกลับบ้านเดี๋ยวนี้)
เจ้าขุนได้ยินเสียงตะคอกใส่เริ่มใจไม่ดีรีบบอกให้ปลายสายส่งตัวลูกชายเขากลับ ก่อนที่เส้นความอดทนของคนจุดเดือดต่ำอย่างรังสิมันต์จะขาดผึง เพราะรู้ว่าทั้งคู่เป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตั้งนานแล้ว ยิ่งเวย์มาแตะต้องหลานรักอย่าง อัสวิส เท่ากับไปกระตุกหนวดเสือ เพราะรายนั้นทั้งรักทั้งห่วงหลานชายคนนี้มาก อาจเพราะหน้าตาของอัสวิสเป็นผู้ชายที่มีใบหน้าสวยหวานราวกับผู้หญิง รูปร่างสูงโปร่งดูดีไปทุกกระเบียดนิ้วจึงทำให้หวงและห่วงมากกว่าใครอื่น ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะมีคนรักแล้วก็ตาม แต่หากมีใครมาทำให้ขาเตียงสั่นคลอนหรือพวกที่หวังดีประสงค์ร้ายกับครอบครัวของอัสวิส คนเป็นอาอย่างโรมก็ไม่เคยนิ่งเฉย...
"ไม่..กูจะจัดการมันสักหน่อยไอ้เด็กพ่อแม่ไม่สั่งสอน"
(ที่มึงพูดน่ะหมายถึงกูอยู่นะ) เสียงเจ้าขุนโวยมาอย่างไม่พอใจ การจะกำราบเด็กอย่างเวย์ได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยเพราะเจ้าลูกหมามันเติบโตมากับความกักขฬะของพวกเดนมนุษย์
"ช่างเรื่องของมึงป่ะไร แต่มึงเตรียมซ้อมเรียกกูให้ชินปากละกัน"
รังสิมันต์ยอมรับว่าโกรธเด็กบ้านี่จนตัวสั่น หนุ่มใหญ่อย่างเขาไม่เคยมีใครกล้ามาวอแวหรือเถียงคำไม่ตกฟากอย่างเจ้าหลานตัวแสบคนนี้เลย มาถึงตอนนี้รังสิมันต์ไม่สนสี่สนแปดอะไรทั้งนั้น ยังไงซะวันนี้เขาจะปราบพยศไอ้เด็กเหลือขอคนนี้เอง!...
(อะไร) ปลายสายเริ่มวิตก รู้นิสัยด้านมืดของญาติสนิทคนนี้ดีกว่าใครทั้งนั้น
"หลังจากคืนนี้มึงเรียกกูว่าลูกเขยได้เลย"
ตุ๊ดๆๆ
พอพูดจบคนเจ้าอารมณ์ก็ตัดสายทิ้ง ไม่คิดจะรอให้คนปลายทางได้มีโอกาสพ่นคำด่าทอให้ต้องอารมณ์เสีย
(ไอ้ห่า..ไอ้โรม! ไอ้#@$)
เจ้าขุนนั่งไม่ติด พยายามติดต่อลูกชายให้หนีออกมาแต่ก็ไม่มีสัญญาณจากเวย์ จึงกดโทรศัพท์หาอัสวิสให้ออกมาดูน้องชาย อัสวิสจึงต้องเบรคบทรักอันเร่าร้อนแล้วรีบวิ่งออกมาพร้อมกับผู้กองภูผาเพื่อมาห้ามทัพของคนทั้งคู่ให้เลิกทะเลาะ
แต่ทว่ารังสิมันต์ได้ออกเรือไปไกลแล้ว มีเพียงอย่างเดียวคือได้แค่รอ...รอว่ารังสิมันต์จะลงโทษเวย์แบบไหน และจะปล่อยเวย์ให้เป็นอิสระเมื่อไหร่
บทล่าสุด
#56 บทที่ 56 ตอนพิเศษ : นายหัวจอมหวงกับเมียเด็กของเขา
อัปเดตล่าสุด: 6/25/2026#55 บทที่ 55 ตอนพิเศษ : แอบลูกมาดูดนมเมีย
อัปเดตล่าสุด: 6/25/2026#54 บทที่ 54 ตอนพิเศษ : Himybaby
อัปเดตล่าสุด: 6/25/2026#53 บทที่ 53 ตอนพิเศษ: คืนพิเศษ
อัปเดตล่าสุด: 6/25/2026#52 บทที่ 52 เด็กเฮียโรม51 TheEnd
อัปเดตล่าสุด: 6/25/2026#51 บทที่ 51 เด็กเฮียโรม50
อัปเดตล่าสุด: 6/25/2026#50 บทที่ 50 เด็กเฮียโรม49
อัปเดตล่าสุด: 6/25/2026#49 บทที่ 49 เด็กเฮียโรม48
อัปเดตล่าสุด: 6/25/2026#48 บทที่ 48 เด็กเฮียโรม47
อัปเดตล่าสุด: 6/25/2026#47 บทที่ 47 เด็กเฮียโรม46
อัปเดตล่าสุด: 6/25/2026
คุณอาจชอบ 😍
มาเฟียคลั่งรัก
ดวงใจธาม
‘ขวัญจิรา’ จำเป็นต้องสวมบทภรรยาของ ‘ธาดา’ ตามคำขอร้องของเพื่อนรักที่พ่วงตำแหน่งนายจ้าง การเดินทางมาอยู่ใกล้เขาอีกครั้งทั้งที่เกลียดขี้หน้ากันจึงเป็นเรื่องน่าเบื่อหน่าย แต่ใครอีกคนกลับเฝ้ารอการมาถึงของเธออย่างใจจดใจจ่อ พยายามทำทุกอย่างให้เธอเห็นว่าเขาในวันนี้กับเขาในอดีตนั้นแตกต่างกันแค่ไหน และพยายามทำให้เธอรู้...ว่าในหัวใจของเขานั้นมีใครซ่อนอยู่
ธาดา - คำสัญญาไร้สาระของคุณยายทำให้เขาตกที่นั่งลำบาก จึงจำเป็นต้องดึงเธอคนนั้นให้เข้ามาช่วยแก้ปัญหาในครั้งนี้ เขาจำเป็นต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้เธอมาอยู่ใกล้ หลังจากปล่อยให้เวลาผ่านมานาน นานจนไม่กล้าปล่อยให้เธออยู่ไกลจากสายตาไปได้อีก
ขวัญจิรา – เธอไม่ได้เต็มใจมาช่วยเขาเพราะคิดเสมอว่าเขากวนประสาทและไม่น่าคบค้าสมาคมด้วย แต่เมื่อได้อยู่ใกล้ ได้ลองเปิดใจมองเขาในมุมใหม่ๆ สิ่งที่เคยคิดไว้กลับตรงข้ามไปเสียทุกอย่าง เพราะนอกจากเขาจะดีกับเธอมากแล้ว ยังขยันทำให้อัตราการเต้นของหัวใจเธอแปรเปลี่ยนไปเสียเหลือเกิน
กับดักรักท่านประธานจอมหวง
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
เจ้าพ่อมาเฟีย
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
หวงรักเมียวัยเยาว์
และทุกอย่างเป็นความลับ!!!
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!













