บทที่ 38 เด็กเฮียโรม37

"นั่งเกรี้ยวกราดขนาดนี้คงไม่เป็นอะไรมากหรอกมั่งพี่เข้ม"

คนที่เดินเข้ามาเหมือนเทวดามาโปรด ทุกคนถึงกลับถอนหายใจอย่างโล่งอกกันเป็นแถบโดยเฉพาะเข้มผู้ที่ชีวิตกำลังเข้าสู่หายนะมีสีหน้าโล่งใจมากกว่าใครเพื่อนเหมือนกับว่าชีวิตได้เกิดใหม่อีกหนจริงๆ

"นายน้อยของไอ้เข้ม!"

ไอ้เข้มน้ำตาจะไหลพอเห็นเจ้านายอีกค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ