บทที่ 17 ตอนที่ 12/2

“ออกไป”

“ครับ” ลูกสมุนทั้งสองพูดพร้อมกัน โดยเฉพาะแทนไทรีบวิ่งตาลีตาเหลือกออกไปนอกห้องโดยไม่รอภูผาเลย ราวกับว่าถ้าช้ากว่านี้เพียงก้าวเดียวจะถูกเจ้านายเรียกไปกระทืบซ้ำอีกรอบก็ได้

แรงนวดที่มือนุ่มทำให้ความหงุดหงิดจางลงไปบ้าง เอิงเอยเริ่มทำตัวไม่ถูก สายตามองข้าวของรอบห้องที่กระจัดกระจายเต็มไปหมด

“พอแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ