หอบลูกหนีสามีเสี่ยไร้ใจ [Mpreg]

หอบลูกหนีสามีเสี่ยไร้ใจ [Mpreg]

นามปากกา เจ้ากนก · กำลังอัปเดต · 116.3k คำ

871
ยอดนิยม
871
การดู
0
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

❝ฉันเป็นเจ้าหนี้ ส่วนเธอก็มีหน้าที่เอาอกเอาใจ ถ้าเธอไม่มีเงินมาคืนฉัน ก็แค่นอนอ้าขาจนกว่าฉันจะเบื่อ เมื่อถึงเวลานั้นฉันจะยกหนี้ทั้งหมดให้เธอ แล้วจะเขี่ยเธอทิ้งเหมือนกับทุกคนที่ผ่านมา❞

บท 1

ตอนที่ 1/1

“อะ... อื้ม...”

เสียงครางกระเส่า เมื่อถูกริมฝีปากหยักพรมจูบไปตามลำคอระหงอย่างเอาแต่ใจ หัวนมสีสวยท้าทายสายตาคมกริบ จึงอดไม่ได้ที่จะเคลื่อนใบหน้าลงมาครอบครองเอาไว้ในปาก

อกบางแอ่นขึ้นจนสุดเพื่อเสนอให้อีกฝ่ายได้สนองเต็มที่ ยอดถันทั้งสองข้างเปียกชื้นจากการดูดดึงอย่างหิวกระหาย มันแข็งเป็นไตยามลิ้นสากปัดป่ายหยอกเย้า และบวมเป่งเมื่อถูกขบกัดเต็มแรงด้วยความเอาแต่ใจ

กึก!

“อ๊าส์ บะ เบาหน่อยครับเสี่ย อะ เอิงเจ็บ” เอิงเอย ชายหนุ่มอายุยี่สิบปี รูปร่างผอมขาว ใบหน้าสวยราวหญิง ดวงตากลมโตดูน่ารัก เป็นที่หมายปองของใครหลาย ๆ คน แต่ต้องมานอนเป็นที่รองรับอารมณ์ความใคร่ที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุดพักในฐานะเด็กเสี่ย

เพราะว่าเงินคำเดียวเท่านั้นที่ทำให้เอิงเอยยอมทำตามคนเป็นเสี่ยพูดอย่างไม่มีข้อกังขา

“พอมันเปลี่ยนเป็นสีแดง เซ็กซี่เป็นบ้าเลยเอิงเอย” เหมราช สิทธิเสมานนท์ หรือเสี่ยเหม เจ้าของร่างสูงใหญ่ดูภูมิฐาน ใบหน้าคมคร้าม สายตาดุดุจเหยี่ยวดูทรงพลังน่ากลัว แผงอกกำยำมีรอยสักรูปนกอินทรีทำให้ดูน่าเกรงขามขึ้นไปอีก

หลังมือหยาบกร้านมีรอยสักรูปงูพันเลื้อยเต็มแขน กำลังลูบไล้ไปตามเรือนร่างขาวผ่องยามต้องแสงไฟภายในคอนโดหรูสมฐานะเจ้าของห้อง เหมราชบีบเคล้นผิวเนื้อนุ่มอย่างมันมือจนเกิดรอยแดงทั่วตัว

ร่างสูงใหญ่เหยียดกายขึ้นปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ด สายตาคมกริบจ้องมองร่างขาวเปลือยเปล่านอนบิดเร่าไปมา จนกระทั่งกางเกงสแล็คสีดำเงารูดลงมาพร้อมกับอันเดอร์แวร์สีเข้ม ความเป็นชายดีดเด้งทำเอาคนที่กำลังปรือตามองถึงกับตกใจ

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เอิงเอยมีอะไรกับเหมราช แต่เพราะขนาดที่ใหญ่เท่าแขนเด็กทำให้เขาไม่ชินเอาเสียเลย

“เธอกินยาคุมตามที่ฉันสั่งใช่ไหม”

“คะ ครับ”

“อืม” เหมราชตอบเพียงสั้น ๆ แล้วแทรกตัวลงกลางหว่างขาเรียวที่ขยับรอเป็นรูปตัวเอ็ม มือหนาจับท่อนเนื้อขนาดใหญ่ชักรูดสองสามครั้งจนมีน้ำสีใสไหลปริ่มออกมา บ่งบอกได้ว่าเหมราชนั้นมีความต้องการจนถึงขีดสุด

“อย่าเกร็ง ทำเหมือนไม่เคยไปได้” คำพูดติดไม่พอใจเล็กน้อย เมื่อเห็นสีหน้าเด็กหนุ่มดูหวาดหวั่น เพียงแค่เอาส่วนหัวหยักมาถูที่ปากรูจีบสีสวยก็นอนเกร็งจนตัวแข็งทื่อไปหมด มันเสียอารมณ์ชะมัด

“อื้อ... อะ... จะ เจ็บ” ใบหน้าสวยเหยเกเมื่อมีบางสิ่งบางอย่างชำแรกเข้ามาภายในร่างกายแทบแตกเป็นเสี่ยง ๆ ความเจ็บปวดกักเก็บเอาไว้ไม่ไหวจึงต้องปล่อยออกมาเป็นน้ำตา

“อย่าเพิ่งขยับได้ไหม ผม อื้อ ผมไม่ไหว”

“อย่าสำออย”

“...”

“ฉันก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ฉันจ่ายเงินเธอไม่น้อย จะให้มัวมานั่งทะนุถนอมเธออย่างนั้นเหรอ ตลกแล้วเอิงเอย”

ช่องทางหลังที่คับแน่นทำให้คนเป็นเสี่ยแทบเสร็จตั้งแต่สอดใส่เข้าไป ความปวดหนึบมันทำให้เขาต้องขยับเอวเข้าออกอย่างเอาแต่ใจ ความเจ็บแล่นปราดไปทั่วทั้งกายบาง มือขาวเกาะไปตรงรอยสักรูปอินทรีที่แผงอก ความเจ็บปวดทำให้เผลอฝังเล็บแรง ๆ โดยไม่รู้ตัว

“แค่เธอครางชื่อฉันหวาน ๆ แล้วเธอจะได้ในสิ่งที่ต้องการ”

“สะ เสี่ยเหม อื้อส์”

“ดีมากเอิงเอย ถ้าเธอไม่ดื้อกับฉัน ฉันก็จะเลี้ยงเธอให้สุขสบาย”

เพียงเท่านั้นเอวสอบก็ถาโถมเข้ามาไม่หยุดพัก เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้อง หนักบ้างเบาบ้างตามห้วงอารมณ์ที่ร้อนฉ่า แม้เครื่องปรับอากาศจะส่งความเย็นมากแค่ไหน แต่ก็ไม่ได้ทำให้เม็ดเหงื่อแห้งเหือดเลย

หลังจากที่เสร็จสมครั้งแรกไปแล้ว แทนที่คนเป็นเสี่ยจะพัก แต่ท่อนเนื้อที่ไม่ยอมหดตัวกลับสอดลึกเข้ามาอีกครั้ง จนน้ำสีขาวขุ่นที่ปล่อยเข้าไปด้านในไหลย้อนออกมา

ตามปกติแล้วเหมราชไม่ใช่คนเซ็กซ์จัดขนาดนี้ แต่เพราะเรือนร่างอันขาวผ่อง มันกระตุ้นสัญชาตญาณดิบเขาได้เป็นอย่างดี

สามเดือนก่อนหน้า...

“แม่! เอิงไม่มีเงิน”

[ไม่มีก็ไปหามาสิ หัดทดแทนบุญคุณฉันบ้างที่เบ่งคลอดแกออกมา ใจคอแกจะปล่อยให้แม่ถูกเจ้าหนี้ฆ่าตายก็เอาสิ บาปไม่รู้ตัวนะ] ถ้าเป็นแม่คนอื่นคงกระดากปากที่จะพูดคำนี้ออกมา แต่ไม่ใช่กับพิไลที่ไม่ได้ทุกข์ร้อนเลยสักนิดว่าลูกจะเป็นจะตายอย่างไร

“เอิงบอกว่าให้แม่เลิกเล่นการพนัน แต่แม่ก็ไม่เชื่อเอิง”

[หุบปากซะ ไม่ต้องมาสอนฉัน นังลูกไม่รักดี]

“แม่!”

[ทำไม แค่นี้ขึ้นเสียงใส่เลยเหรอ หน้าตาแกก็ดี แค่ไปหาชุดสวย ๆ ใส่แล้วเดินไปขายตัวให้พวกเสี่ยแก่ ๆ พูดจาหวาน ๆ เอาอกเอาใจมันนิดหน่อยก็หลงแกจนโงหัวไม่ขึ้นแล้ว จากนั้นแกหลอกเอาเงินมันมาให้ฉันเยอะ ๆ เรื่องแค่นี้ต้องให้สอน ทนลำบากอยู่ได้ โลกนี้มันต้องขับเคลื่อนด้วยเงินนะโว้ย]

“เอิงทำแบบนั้นไม่ได้หรอกแม่”

[ถ้าทำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันบอกให้น้องแกไปขายตัวแทนก็ได้ คนอย่างแกมันไม่ได้เรื่อง]

“อย่ายุ่งกับเอื้องผึ้งนะแม่ เอิงขอล่ะ”

[งั้นแกก็ทำตามที่ฉันบอกสิ พรุ่งนี้เช้าถ้าฉันไม่ได้เงินสองแสนโอนเข้าบัญชีล่ะก็ ฉันจะเอาน้องแกไปขัดดอกกับพวกเจ้าหนี้]

สายถูกตัดไปแล้ว เอิงเอยได้แต่ถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยล้า ลำพังทำงานส่งตัวเองเรียนก็ปากกัดตีนถีบแทบไม่พอใช้ แต่แม่ให้หาเงินตั้งสองแสนภายในวันเดียว เขาจะไปเอาจากไหนกัน

“เฮ้อ! เอิงเริ่มจะไม่ไหวแล้วนะแม่” บ่นพึมพำอย่างตัดพ้อต่อโชคชะตา คิดแล้วก็มืดแปดด้านไปหมด หรือว่าการขายตัวให้เสี่ยแก่ ๆ จะเป็นหนทางเดียวที่ได้เงินมาให้แม่กันนะ

ทัศนียภาพตรงหน้าเริ่มพร่ามัว เอิงเอยพยายามกะพริบตาถี่ ๆ เพื่อไล่น้ำตาไม่ให้ไหลออกมา เขาควักกระเป๋าสตางค์สีน้ำตาลออกมาจากกระเป๋าสะพายสีดำ มีเงินอยู่สามร้อยบาทก็ได้แต่นึกสมเพชตัวเอง

ดวงตะวันตอนนี้กำลังลาลับขอบฟ้า ตลอดทางเดินข้างริมฟุตบาทเอิงเอยเดินเตะฝุ่นไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย จนกระทั่งไปชนเข้ากับใครบางคนจนเกือบล้มหน้าคะมำ โชคดีที่ถูกอีกฝ่ายรั้งตัวเอาไว้เสียก่อนจึงไม่ต้องเจ็บตัว

สายตาเอิงเอยสะดุดเข้ากับรอยสักรูปนกอินทรีที่อกข้างซ้าย แต่แทนที่เอิงเอยจะเอ่ยขอบคุณกลับต้องตกใจ เมื่ออยู่ ๆ มีชายหน้าเหี้ยมเกรียมรูปร่างสูงใหญ่ใส่สูทสีดำเหมือนกันสี่คนกำลังกรูเข้ามา ก่อนที่เหมราชจะยกมือห้ามเอาไว้

“ขะ ขอโทษครับ ผมไม่ทันมอง” เอิงเอยละล่ำละลักบอกพลางก้มศีรษะ แต่ยังไม่ทันได้เงยหน้าขึ้นมา ร่างสูงใหญ่ที่เพียงแค่ปรายตามองมาก็เดินออกไปพร้อมกับบอดี้การ์ด

“ทำไมน่ากลัวจัง” เอิงเอยรีบหมุนตัวเดินออกไปจากตรงนี้ ในหัวสมองก็ครุ่นคิดอยู่ตลอดเวลาเรื่องเงินสองแสนที่ต้องการไปปลดหนี้แทนแม่

“จะไปหาจากไหนเนี่ย” บ่นไปก็บุ้ยปากไป ก่อนที่สายตาจะไปสะดุดเข้ากับชุดน่ารัก ๆ ของร้านขายเสื้อผ้า ด้านหน้ามีป้ายเขียนเอาไว้ว่าให้เช่าราคาเบา ๆ จึงผุดความคิดบางอย่างขึ้นมา

เอิงเอยนั่งชั่งใจอยู่นาน จนกระทั่งตัดสินใจกำเงินก้อนสุดท้ายที่เหลืออยู่เดินเข้าไปเลือกชุดมาใส่ เสื้อแขนสั้นสีขาวตัวบางโชว์หลังเล็กน้อยนุ่งทับด้วยกางเกงขายาวหลวม ๆ สีน้ำตาลอ่อน ทำให้ดูน่ารักมากขึ้นกว่าเดิม

สถานที่ขายตัวคงไม่พ้นร้านเหล้าบริเวณหลังมหาวิทยาลัยในเวลาสองทุ่มเศษ เสียงเพลงภายในร้านเปิดในจังหวะที่เร้าอารมณ์ เหล่าผีเสื้อราตรีต่างก็โยกย้ายกันด้วยความสนุกสนาน คนที่เพิ่งเคยมาเที่ยวสถานบันเทิงครั้งแรกเคอะเขินและทำตัวไม่ถูก

ใบหน้าสวยสดดูดีไม่ต้องพึ่งเครื่องสำอาง แถมการแต่งตัวยังแอบเปรี้ยวนิด ๆ สามารถดึงดูดสายตาพวกเสือสิงห์ให้หันมามองกันตาเป็นมัน ก่อนที่เอิงเอยจะเดินเข้าไปนั่งบนเก้าอี้ทรงสูงตรงบาร์

“รับอะไรดีครับ” บาร์เทนเดอร์หนุ่มเดินเข้ามาถาม

“เอ่อ... คือ... ขอ ขอน้ำเปล่าได้ไหมครับ” เอิงเอยอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับแอลกอฮอล์เลย ที่สำคัญไม่ได้มีเงินซื้อเหล้าแพง ๆ ของทางร้าน

“ครับ?”

“คือผมรอเพื่อนอยู่ครับ ไม่อยากเมาก่อน”

“อ๋อ ได้ครับ”

ไม่นานพนักงานก็เดินเอาน้ำเข้ามาเสิร์ฟ แต่เพราะน่ารักเกินไปจึงได้น้ำส้มฟรีแถมมาอีกหนึ่งแก้ว เอิงเอยนั่งนิ่งเพราะทำตัวไม่ถูก

“มาคนเดียวเหรอครับ ต้องการคนนั่งเป็นเพื่อนไหม” เสียงเรียกทางข้างหลังทำเอาเอิงเอยสะดุ้งแล้วหันไปมองเห็นเป็นชายวัยกลางคนที่มีใบหน้าโหดเหี้ยม ดูทรงแล้วน่าจะมีเงินไม่น้อย ถ้าให้พูดตามความจริงผู้ชายคนนี้ก็เป็นหนึ่งในเป้าหมายของเอิงเอยที่จะขายตัวให้ แต่พอเอาเข้าจริง ๆ ใจเขากลับยังไม่ด้านพอที่จะไขว่คว้ามันเอาไว้

“มะ ไม่ดีกว่าครับ”

“เสียดายจัง น่ารัก ๆ แบบน้อง เสี่ยพร้อมเปย์ไม่อั้น”

ชายวัยกลางคนเดินออกไปแล้ว เอิงเอยหันกลับมานั่งหน้าจ๋อยหมุนหลอดแก้วน้ำเปล่าเล่นอย่างเซ็ง ๆ

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

รัก(ลับ)นายวิศวะ

รัก(ลับ)นายวิศวะ

722.2k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"ฉันรวยมากพอ...ที่จะซื้อเธอ เอาคนอย่างเธอมากระแทกเล่นๆ ได้" ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยมาด้วยสีหน้าอันดุดัน

"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้

แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"

"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง

เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ

"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."

"เพียะ"

อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม

"เธอ..."

เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท

เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท

133.3k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
“ช่วยหน่อย พาฉันออกไปจากตรงนี้”

“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม

“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว

“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก

“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า

“ก็ไม่ขนาดนั้น”

“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา

“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว

“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
มาเฟียคลั่งรัก

มาเฟียคลั่งรัก

33.4k การดู · เสร็จสิ้น · จินต์พิชา
เพราะเสียคนรักจากการลอบทำร้ายของคู่อริเมื่อห้าปีก่อน มาร์คัสจึงไม่คิดจะรักใครอีก แต่เหมือนฟ้าจะกลั่นแกล้งเมื่อมาเจอกับมิรันดาสาวน้อยที่เขาใช้เงินซื้อมาเพื่อให้เธอเลิกยุ่งกับน้องเขยของตนเอง ชายหนุ่มทั้งรักทั้งหลง แต่ก็ไม่อยากให้เหตุการณ์แบบเดิมเกิดขึ้นอีก เขาจึงคิดจะวางมือและถอนตัวจากธุรกิจสีเทา แต่การจะลงจากหลังเสือนั้นมันยากกว่าที่คิดไว้ ในเมื่อมีคนที่จ้องจะกำจัดเขาให้สิ้นซาก
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก

292.8k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
ทั้งที่เธอแค่แอบรักเขาที่เป็นเหมือนเพื่อนสนิทแต่แล้ววันหนึ่งเขากลับย่ำยีเธอจนแหลกละเอียด
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
ดวงใจรักนักรบ

ดวงใจรักนักรบ

200.2k การดู · เสร็จสิ้น · เพียงดารา-นวินดา
ความผิดพลาดในคืนนั้นทำให้ นักรบ ดิษกรพล โครเชอร์ หนีไปหมกตัวอยู่ในป่าในเขาเพื่อลืมอดีต จากเพลย์บอยหนุ่มเจ้าสำราญกลายเป็นคนเงียบขรึม พูดน้อยต่อยหนัก ทว่าสาวเจ้าก็บุกไปปั่นป่วนหัวใจถึงที่จนเขาอยู่ไม่สุข เธอยุ่งสมชื่อ แต่น่าแปลกความสดใสกับรอยยิ้มพริ้มเพราดูไร้พิษภัยของเธอกลับทำให้เขารู้สึกสบายตาสบายใจได้อย่างประหลาด หากสาวน้อยแสนสดใสอย่างเธอมองอย่างไรก็ไม่คู่ควรกับผู้ชายที่ผ่านสังคมคาวโลกีย์มาอย่างโชกโชนเช่นเขา แถมยังมีประวัติที่ไม่น่าจดจำเลยสักนิด เขาคงทำได้เพียงรักแต่ไม่แสดงออก คอยเต๊าะอย่างแอบๆ คอยห่วงอย่างห่างๆ ก็คงสุขใจที่สุดแล้วสำหรับผู้ชายเลวๆ อย่างเขา

Vs

หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
ไม่มีเมีย..ก็ไม่มีชีวิต

ไม่มีเมีย..ก็ไม่มีชีวิต

17.1k การดู · กำลังอัปเดต · รักเร่
“ฉันเป็นคนนะ ไม่ใช่เครื่องมือระบายความใคร่ของคุณ!” ฉันกรีดร้องอย่างไร้เสียง

เสียงของเขาเย็นชาและบาดหู “คุณเป็นภรรยาของผม มีหน้าที่ตอบสนองความต้องการทางร่างกายของผมอย่างถูกต้องตามกฎหมาย”

“สงครามเย็นของเรายังไม่จบนะ!” การขัดขืนของฉันไร้ประโยชน์ เขาได้สอดใส่เข้ามาในร่างกายของฉันแล้ว

มืออันเย็นเฉียบของเขาลูบไล้หน้าอกของฉัน ชีวิตแต่งงานห้าปี กับการมีเซ็กส์นับครั้งไม่ถ้วน ทำให้เขารู้ดีว่าจะปลุกเร้าอารมณ์ความต้องการของฉันได้อย่างไร

ในจังหวะที่ร่างกายของฉันสั่นระริกและกำลังจะแตะขอบสวรรค์ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นกะทันหัน เขาหยุดการกระทำทันที เอามือปิดปากฉันไว้ แล้วกดรับสาย

ปลายสายเป็นเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นมาเบาๆ ว่า “ที่รักคะ ฉันอยู่ที่นี่แล้วนะ”
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

565.6k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง

พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง

272.2k การดู · เสร็จสิ้น · ลินญาร์
​"เปลี่ยนพยาบาลมากี่คนก็ทนฉันไม่ได้สักคน เธอก็เตรียมตัวเก็บกระเป๋าได้เลย!"
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
​ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
โซ่สวาทร้อนรัก

โซ่สวาทร้อนรัก

453.1k การดู · เสร็จสิ้น · รินธารา
“ใครบอกให้คุณแต่งตัวแบบนี้หึ อยากจะโชว์ให้คนอื่นเห็นหรือไง ว่านมตัวเองมันใหญ่น่ะห้ะ”
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”

คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย

191.9k การดู · เสร็จสิ้น · ชาไทยเย็น
"อย่าขัดใจฉัน ไม่อย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะคลานลงจากเตียงได้ ได้ยินมั้ยมะนาว!"

เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น

แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...

"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา

คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....

"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."

เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!

พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย

เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่

โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"

สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....

ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ

และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย

ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่

ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!

"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"

ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
ดวงใจธาม

ดวงใจธาม

12k การดู · เสร็จสิ้น · Feelgood
เฮียไม่ได้คลั่งรัก...แต่คลั่งหนูต่างหาก

‘ขวัญจิรา’ จำเป็นต้องสวมบทภรรยาของ ‘ธาดา’ ตามคำขอร้องของเพื่อนรักที่พ่วงตำแหน่งนายจ้าง การเดินทางมาอยู่ใกล้เขาอีกครั้งทั้งที่เกลียดขี้หน้ากันจึงเป็นเรื่องน่าเบื่อหน่าย แต่ใครอีกคนกลับเฝ้ารอการมาถึงของเธออย่างใจจดใจจ่อ พยายามทำทุกอย่างให้เธอเห็นว่าเขาในวันนี้กับเขาในอดีตนั้นแตกต่างกันแค่ไหน และพยายามทำให้เธอรู้...ว่าในหัวใจของเขานั้นมีใครซ่อนอยู่

ธาดา - คำสัญญาไร้สาระของคุณยายทำให้เขาตกที่นั่งลำบาก จึงจำเป็นต้องดึงเธอคนนั้นให้เข้ามาช่วยแก้ปัญหาในครั้งนี้ เขาจำเป็นต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้เธอมาอยู่ใกล้ หลังจากปล่อยให้เวลาผ่านมานาน นานจนไม่กล้าปล่อยให้เธออยู่ไกลจากสายตาไปได้อีก
ขวัญจิรา – เธอไม่ได้เต็มใจมาช่วยเขาเพราะคิดเสมอว่าเขากวนประสาทและไม่น่าคบค้าสมาคมด้วย แต่เมื่อได้อยู่ใกล้ ได้ลองเปิดใจมองเขาในมุมใหม่ๆ สิ่งที่เคยคิดไว้กลับตรงข้ามไปเสียทุกอย่าง เพราะนอกจากเขาจะดีกับเธอมากแล้ว ยังขยันทำให้อัตราการเต้นของหัวใจเธอแปรเปลี่ยนไปเสียเหลือเกิน
กับดักรักท่านประธานจอมหวง

กับดักรักท่านประธานจอมหวง

189.7k การดู · เสร็จสิ้น · พลอยชนา
เมื่อนักศึกษาจิตวิทยาเด็กสู้ชีวิต ต้องเอาตัวมาขัดดอกเพื่อล้างหนี้ห้าล้านบาทในฐานะ 'พี่เลี้ยงและแฟนกำมะลอ' ของท่านประธานจอมเย็นชา แต่ความใกล้ชิดกลับละลายน้ำแข็งในใจซาตานหนุ่ม จนเขายอมทำทุกทางเพื่อเปลี่ยนสัญญาทาสให้กลายเป็นทะเบียนสมรส