บทที่ 37 บท 16.2

“แล้วทำไมจะไม่ได้ ทีนายยังไปนอนที่ห้องฉันได้เลย” อีกฝ่ายถามกลับมา

          “แล้วผมเต็มใจหรือไงเล่า!”

          “ไม่รู้ล่ะ แต่ตอนนี้ฉันง่วงมาก ค่อยคุยกันวันพรุ่งนี้แล้วกัน” ว่าจบ คุณเกื้อก็ปิดเปลือกตาลงทันที ทิ้งให้ใบว่านได้แต่กะพริบตาปริบ ๆ อยู่ที่หน้าห้อง เนื่องจากเหตุการณ์ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ