บทนำ
บท 1
จุดเริ่มต้นของกรงอุปถัมภ์
“อ้าว… ว่าน ทำไมวันนี้เราถึงกลับมาเร็วนักล่ะลูก”
“อ๋อ พอดีวันนี้อาจารย์เขาต้องไปประชุมต่อน่ะพ่อ เขาก็เลยสั่งเลิกคลาสเร็วหน่อย ว่าแต่พ่อกำลังทำอะไรอยู่เหรอจ๊ะ?” หลังเดินทางกลับมาถึงบ้าน ใบว่านก็เอ่ยถามผู้เป็นพ่อด้วยน้ำเสียงสดใส เมื่อเขาเห็นว่าพ่อกำลังนั่งปอกหอมแดงเตรียมจะเอาไปตำน้ำพริกต่อ
“พ่อกำลังนึ่งผักกับปลาเอาไว้ แต่ว่าพ่อก็นึ่งไปได้สักพักแล้วล่ะ ว่านกลับมาก็ดีแล้วงั้นช่วยเดินไปดูให้หน่อยสิว่ามันได้ที่หรือยัง”
“ได้จ้ะ” ใบว่านขานรับพร้อมรีบวางกระเป๋าส่วนตัวไว้บนเก้าอี้ เพื่อที่เขาจะได้เดินตัวเปล่าไปดูปลากับผักที่พ่อเขานึ่งเอาไว้เตรียมจะเอาไปขายตลาดได้อย่างสะดวก ๆ
“ตอนนี้ผักกับปลาสุกแล้วนะพ่อ ถ้าอย่างนั้นว่านยกลงเลยนะจ๊ะ” ใบว่านหันไปบอกพ่อ
“เออ ๆ ยกลงเลย เดี๋ยวว่านก็มาช่วยพ่อแกะปลาทูด้วยนะ”
“ได้จ้า” หลังจัดการยกปลากับผักนึ่งลงจากเตาเรียบร้อยแล้ว เวลาต่อมาใบว่านก็มานั่งแกะปลาทูช่วยพ่อของเขาต่อ โดยรายได้หลักของครอบครัวเขานั้นก็คือการค้าขาย พ่อของใบว่านมีอาชีพเป็นพ่อค้าขายพวกน้ำพริก ผักนึ่งและปลาตามตลาดนัดกลางคืน ส่วนใบว่านยังคงเรียนหนังสืออยู่ แต่ในอีกไม่ถึงปีเขาก็จะเรียนจบและได้ทำงานแล้ว
“ว่าแต่เทอมนี้ว่านเขียนรายงานไปให้เขาหรือยังลูก”
“ยังเลยจ้ะ แต่ว่านว่าว่านจะเขียนรายงานให้เสร็จในคืนนี้แหละ”
“งั้นเย็นนี้ว่านไม่ต้องออกไปขายของกับพ่อหรอก เรานั่งเขียนรายงานอยู่ที่บ้านดีกว่า”
“แล้วพ่อไหวเหรอจ๊ะ” ใบว่านถามต่อด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใย
“ไหวสิ… พ่อทำบ่อยจนชินแล้ว ถ้าจะทำอีกสักวันมันจะเป็นอะไรไป”
“งั้นก็ได้จ้ะ เดี๋ยวเย็นนี้ว่านเขียนรายงานอยู่ที่บ้านก็ได้” เพราะเห็นพ่อของตัวเองบอกว่าไหว ใบว่านจึงต้องว่าตามนั้น ซึ่งการเขียนรายงานของเขานั้น มันก็เป็นการเขียนรายงานส่งให้ผู้อุปถัมภ์ของใบว่านในทุก ๆ เทอม
โดยผู้มีพระคุณคนนี้ใบว่านก็ไม่เคยได้พบเจอหรือเห็นหน้าเลยสักครั้ง อีกฝ่ายเข้ามามีบทบาทในชีวิตเขาตอนที่แม่ของเขาเสียไปด้วยอุบัติเหตุ และใบว่านไม่มีเงินร่ำเรียนต่อในระดับมหาลัย เนื่องจากครอบครัวของใบว่านยากจนมาก
ท่ามกลางความแห้งแล้ง…เปรียบเสมือนปลาที่ขาดน้ำ จู่ ๆ ก็มีคนหยิบยื่นน้ำใจมาให้ราวกับปาฏิหาริย์
ใบว่านไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองโชคดีเลย จนกระทั่งอาจารย์ที่ปรึกษาได้เรียกเขาเข้าไปคุย เพื่อบอกว่ามีคนใจดีอยากจะอุปถัมภ์ใบว่าน โดยคนใจดีคนนั้นก็จะให้ทุนการศึกษาต่อจนกว่าใบว่านจะเรียนจบมหาลัย แถมใบว่านยังไม่ต้องรักษาเกรดเพื่อรักษาทุนเอาไว้ด้วย แต่อีกฝ่ายมีข้อแม้ว่าใบว่านจะต้องเขียนรายงานบอกเล่าชีวิตของตัวเองให้คนใจดีได้รับรู้ในทุก ๆ เทอมเท่านั้น
เพราะผู้มีพระคุณขอกันแค่นั้น ใบว่านจึงยอมรับเงื่อนไขนั้นทันที
“เฮ้อ ฝนตกจนได้” ขณะที่กำลังเก็บปากกาลงใส่กระเป๋าหลังเขียนรายงานเสร็จ ใบว่านก็พึมพำเสียงแผ่วพร้อมทอดมองเม็ดฝนที่กำลังโปรยปรายอยู่ริมหลังคาบ้านอย่างใจลอย ก่อนที่ต่อมาดวงตาเรียวเล็กจะเบิกกว้างด้วยความตกใจ เมื่อเขาเพิ่งนึกอะไรบางอย่างได้
“หลังคา ๆ หลังคารั่ว!”ใบว่านโวยวายลั่น พร้อมรีบวิ่งไปหยิบเอากะละมังซักผ้ามารองตรงบริเวณหลังคาที่มันรั่ว อย่างรู้งาน ซึ่งหลังจากที่เขาเอากะละมังมารองจนฝนตกใส่กะละมังอย่างพอดิบพอดีแล้ว ใบว่านถึงค่อยเดินไปยังห้องครัวตั้งใจจะไปเอาข้าวเปล่าเหยาะน้ำปลาพร้อมไข่ต้มหนึ่งฟองมานั่งกิน พอให้ตัวเองหายหิวไปอีกมื้อ
บทล่าสุด
#104 บทที่ 104 บท 40.3 (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#103 บทที่ 103 บท 40.2
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#102 บทที่ 102 บท 40.1
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#101 บทที่ 101 บท 39.3
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#100 บทที่ 100 บท 39.2
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#99 บทที่ 99 บท 39.1
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#98 บทที่ 98 บท 38.2
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#97 บทที่ 97 บท 38.1
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#96 บทที่ 96 บท 37.3
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026#95 บทที่ 95 บท 37.2
อัปเดตล่าสุด: 8/17/2026
คุณอาจชอบ 😍
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป













