บทที่ 22 ได้แค่เฝ้ามองอยู่ห่างๆ

@ภูผา

"ผู้กอง กลับเถอะนะ"

น้ำเสียงคะยั้นคะยอของหมวดไผ่หยุดความคิดที่ล่องลอยไปไกลคืนกลับมาอีกผมหันไปตามเสียงสบกับสายตาที่มองมาด้วยความเป็นห่วงก่อนจะกระพริบตาเพื่อขับไล่หยาดน้ำสีใสไม่ให้มันไหลออกมา

"มึงกลับก่อนเลย"

ผมบอกปัดไปเบาๆก้มมองมือตัวเองที่บีบเข้าหากันครั้งแล้วครั้งเล่าก่อนจะเบนสายตาไปทางซ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ