บทนำ
บท 1
"จะกลับแล้วเหรอครับอาจารย์"
ร่างสูงที่กำลังเก็บของเงยหน้ามองไปยังประตูที่ตนเปิดทิ้งไว้ ก่อนจะพยักหน้าให้กับทุกคนเล็กน้อยแล้วก้มเก็บของต่อไม่สนใจกลุ่มคนที่ยังคงยืนมองอยู่หน้าประตู ทุกคนอึกอักเมื่อเห็นว่าศาสตราจารย์หนุ่มที่ถึงแม้จะอายุน้อยกว่าแต่ด้านความรู้ความสามารถและดีกรีเป็นถึงศาสตราจารย์พิเศษทุกคนจึงให้ความเคารพ เมื่ออีกฝ่ายไม่พร้อมจะสนทนาด้วย อาจารย์คนอื่นๆจึงทยอยเดินออกไป เพราะรู้ดีว่า ศาสตราจารย์อัสวิส วิจิตรอลงกรณ์ ผู้มีความเชี่ยวชาญด้านจิตวิทยา ว่ากันว่าสามารถรู้เท่าทันความคิดของผู้อื่น เคยมีคนลองวิชามาแล้วและก็เป็นจริงดั่งคำล่ำลือกันไว้ แต่ศาสตราจารย์หนุ่มกลับให้เหตุผลว่า ถ้าเราเรียนรู้และตั้งใจเกี่ยวกับศาสตร์นี้จริงๆก็ไม่ยากที่ทุกคนจะสามารถอ่านความคิดผู้อื่นจากปฏิกิริยาท่าทางหรือการกระทำของคู่สนทนารวมถึงทุกคนที่เราเดินผ่านบนท้องถนน อาจไม่ใช่ทั้งหมดแต่ก็พอจะคาดคะเนได้ไม่ยาก
ทุกคนรู้ว่าศาสตราจารย์อัสวิส หรือบ้างก็เรียกอาจารย์อัส เป็นคนมีนิสัยแปลกประหลาด ชอบทำตัวสันโดษ ไม่ชอบสนทนากับผู้ใด เก็บตัวอยู่แต่ในห้องพักอาจารย์ จะออกมาพบปะนักศึกษาก็เฉพาะยามมีคลาสสอนเท่านั้น
ตึ้ดๆๆๆๆๆ
อัสวิสเท้าสะเอวมองโทรศัพท์ที่ดังขึ้นหลายครั้งด้วยความหงุดหงิด ถึงแม้จะปิดเสียงใช้ระบบตั้งสั่นแต่มันก็ทำให้อัสวิสรำคาญอยู่ดี จึงกดรับพร้อมกับทำใจไว้แล้วว่าจะต้องเจอกับความโวยวายจากปลายสายอย่างไม่ต้องสงสัย
"ไอ้อัส ไอ้หลานเวร มึงอยู่ไหน ออกมายัง?"
โรม หรือ รังสิมันต์ ที่เพิ่งลงเครื่องมาสดๆร้อนๆจากจังหวัดตรังต้องการให้หลานชายคนโปรดพาเที่ยวเมืองศิวิไลซ์ในค่ำคืนนี้ กดโทรตามอัสวิสยิกๆเพราะไม่เห็นร่างสูงของหลานชายที่สนามบิน
"ผมเพิ่งสอนนิสิตเสร็จจะเร่งทำไม" อัสวิสพ่นลมหายใจใส่เพราะรู้นิสัยปลายสายเป็นอย่างดี
"ก็กูรอจนขาเป็นตะคริวแล้วครับท่านศาสตราจารย์ ไอ้พ่อเทพบุตร ไอ้ลูกเทวดา" ปลายสายตอกกลับเสียงขุ่น
"ที่นั่งพักผู้โดยสารก็มีแล้วปู่จะเสือกยืนทำไมล่ะ" อัสวิสว่าอย่างหงุดหงิด
"ไอ้อัส! เรียกกูว่าอาก็พออย่างน้อยกูก็อายุน้อยกว่าพ่อมึงเกือบสิบปี อย่าถึงกลับเรียกว่าปู่เลยไอ้หลานจัญไรพักนี้พูดเก่งขึ้นเยอะนะ" ถึงแม้ตามศักดิ์จะเป็นเป็นลุงก็เถอะ หนุ่มใหญ่ปลายสายกระแทกเสียงกลับมาด้วยความหงุดหงิดไม่ต่างกัน ถึงแม้อายุจะแตะเลขสี่แล้วแต่ด้วยเป็นคนหน้าตาดีดูแลสุขภาพและรูปร่างตลอด จึงดูเหมือนหนุ่มสามสิบต้นๆ
"ก็เก่งเฉพาะกับปู่นี่แหละ"
"ไอ้นี่!"
"เอาน่า หรือไม่จริง ก็ผมบอกแล้วว่าให้การ์ดไปรับอาโรมก็ไม่ยอมแล้วจะโวยวายทำไม ช่วยไม่ได้"
อัสวิสเก็บของเสร็จเอื้อมมือหยิบเสื้อคลุมที่แขวนไว้พร้อมกุญแจรถหรูเตรียมออกไปรับคนที่มีศักดิ์เป็นลุงแต่ให้เรียกอาที่สนามบิน ตนเองก็ไล่ลำดับชั้นเครือญาติไม่ถูกเพราะต้นตระกูลใหญ่หลายต่อหลายรุ่นจนงง สับสนไปหมด
วันนี้ชายหนุ่มมีนัดสอนพิเศษนอกตารางกว่าจะเสร็จก็สองทุ่มครึ่ง ร่างสูงเดินออกมาถึงลานจอดรถพร้อมกับคุยกับปลายสายไปด้วย
"เออ ก็กูอยากให้มึงมารับนี่หว่า"
"งั้นก็ต้องรอ อย่าบ่นรำคาญ!! "
"บร๊ะ...ไอ้นี่..พ่อมึงพาแม่มึงไปคลอดที่ขั้วโลกเหนือหรือไงถึงได้เย็นชานัก..ไอ้"
อัสวิสตัดสายทันทีเมื่อปลายสายเตรียมก่นด่า เขาไม่อยากฟังให้อารมณ์หงุดหงิด ก่อนจะสตาร์ทเครื่องยนต์ดังกระหึ่มเคลื่อนออกไป
..
..
"พ่อระวัง!!"
เพราะมัวแต่เหม่อเมื่อมีบางอย่างมากวนใจ อัสวิสจึงแตะเบรครถหรูอย่างแรงจนล้อครูดไปกับถนนเมื่อมีรถกระบะยกสูงตัดหน้าไปอย่างกระชั้นชิด
"เฮ้ย! อะไรวะ"
ศาสตราจารย์หนุ่มมองตามรถกระบะคันสีดำที่ตัดหน้าไปอย่าง ฉิวเฉียดหลังจากเลี้ยวออกจากมหาวิทยาลัยได้ไม่ถึงสิบนาทีก็มีรถที่วิ่งฝ่าไฟแดงออกจากซอยตัดหน้าเขา
"ให้ หย๋องแย๋ง ตามไปไหมครับพ่อ"
"ไม่ต้อง"
อัสวิสไม่อยากจะหาความวุ่นวายเข้าตัว ถึงแม้ในส่วนลึกอยากจะจัดการกับพวกขับรถปาดหน้าแล้วยังฝ่าฝืนกฎจราจรสักเพียงใดก็ตามที
ชายหนุ่มเปิดประตูออกมาดูรถคันโปรดแต่ไม่มีรอยขูดขีดจึงกลับขึ้นมานั่งบนรถอีกครั้ง
แต่ทว่ายังไม่ล็อคประตูรถก็ได้ยินเสียงเปิดและปิดประตูรถฝั่งข้างคนขับปิดดังปังด้วยความรีบร้อนของผู้มาใหม่พร้อมกับถือวิสาสะมาออกคำสั่งกับตน
"เหยียบให้มิดไมล์แล้วตามรถกระบะสีดำนั้นไป!"
ศาสตราจารย์หนุ่มมองผู้ชายหน้าตาดีผมสลวยสีน้ำตาลเข้มถูกเสยขึ้นอย่างลวกๆ ใบหน้าหล่อคมคายมีเหงื่อผุดเต็มกรอบหน้า ผิวขาวสะอาดตาและกลิ่นกายหอมของบุรุษเพศผสมกลิ่นน้ำหอมและกลิ่นเหงื่อทำให้ศาสตราจารย์หนุ่มเผลอสูดกลิ่นกายอีกฝ่ายเข้าปอด ก่อนจะดึงสติตัวเองกลับมาแล้วเพ่งมองผู้ชายที่หอบหายใจหนักราวกับวิ่งมาหลายสิบกิโลที่กล้ามาออกคำสั่งกับตนด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์เท่าไรนัก
"ไม่อย่างนั้นคุณก็ลงไป ผมขอยืมรถขับตามพวกคนร้ายหน่อย"
คนหอบหายใจปัดมือเชิงไล่เมื่อรู้สึกว่าคนอยู่หลังพวงมาลัยยังคงนิ่งเฉยไม่เคลื่อนตัวออกไปสักที พูดทั้งที่สายตายังจ้องรถคันสีดำที่ขับหนีไปด้วยความเร็ว จนอัสวิสมองหน้าด้วยความไม่พอใจแล้วกระแทกลมหายใจก่อนจะยกยิ้มเหยียดหัวเราะเบาๆในลำคอ ที่จู่ๆใครไม่รู้วิ่งขึ้นมานั่งบนรถตนแล้วยังกล้ามาออกคำสั่งราวกับว่าเป็นเจ้านายซะงั้น
"ผมว่าคุณต่างหากที่ต้องลงจากรถผม"
แต่แทนที่จะทำตามคำสั่ง อัสวิสกลับจ้องคนแปลกหน้าด้วยท่าทีเย็นชา น้ำเสียงดูนิ่งจนตำรวจนอกเครื่องแบบอย่างภูผาถึงกลับต้องละสายตาจากเส้นทางของรถกระบะคันเจ้าปัญหานั้นแล้วสบสายตาที่แสนจะเย็นยะเยือกของเจ้าของรถหรูที่ตนกระโดดขึ้นมา
เพราะเขามัวแต่สนใจผู้ร้ายที่กำลังตามจับทำให้ไม่ได้สนใจเจ้าของรถคันนี้ แต่พอเห็นหน้าเท่านั้น ผู้กองภูผาแทบสะดุดลมหายใจเมื่อเจอผู้ชายหนุ่มรูปหล่อ ไม่สิ! ต้องบอกว่าหน้าสวย ผู้ชายตัวสูงใหญ่ผิวขาวจนออกซีดราวกับคนไม่เคยออกแดด ท่าทางเจ้าสำอางไม่น้อย เสื้อผ้าหน้าผมดูทันสมัย ผมทรงสวยปล่อยยาวเป็นรากไทรทำสีบลอนด์แฟชั่นยิ่งขับให้ใบหน้าดูหวาน คิ้วดกเรียงกันสวยรับกับจมูกโด่งคมเป็นสันและริมฝีปากสีสดโคตรน่าจูบ ผู้ชายอะไรสวยชะมัด!และท่าทางหยิ่งยโสถือตัวนั่น ยิ่งดูเร้าใจ...
"สวย..สัส!"
"ว่าไงนะคุณว่าใครสวย" คิ้วสวยชนกันแน่น
"อ่อ เปล่า ผมจะบอกว่าช่วยทางการด้วย ผมผู้กองภูผา หัสบดินทร์ กำลังปฏิบัติหน้าที่และคุณเป็นรถคันเดียวที่อยู่ใกล้ที่สุด โปรดร่วมมือกับพวกเราเถอะ แล้วรีบขับตามคันนั้นไป" ตำรวจหนุ่มโชว์หลักฐานว่าตนเป็นใครและกำลังปฏิบัติหน้าที่จริงจังแค่ไหน และกว่าตำรวจที่เรียกกำลังเสริมไปก่อนหน้าจะมาถึงพวกผู้ร้ายคงหายเข้ากลีบเมฆไปแล้ว
"หย๋องแหย๋งว่าเขาหล่อดี หล่อแบบนี้พ่อต้องยื่นมือเข้าช่วยแล้วล่ะ"
"เงียบปากไปเลยหย๋องแย๋ง หรืออยากจะไปเกิดใหม่" ผู้กองหนุ่มมองคนหน้าสวยที่พูดกับตัวเองพร้อมทั้งจิ๊ปากเบาๆราวกับหงุดหงิดให้ใครสักคนด้วยความสงสัย แต่ก็เลือกที่จะเงียบไม่ถามให้อีกคนรู้สึกอึดอัดใจมากไปกว่านี้
บทล่าสุด
#50 บทที่ 50 ตอนพิเศษ เราสามคน
อัปเดตล่าสุด: 8/1/2026#49 บทที่ 49 ตอนพิเศษ ศาสตราจารย์คนนี้น่ะแฟนผม
อัปเดตล่าสุด: 8/1/2026#48 บทที่ 48 ตอนพิเศษ ขายหน้า
อัปเดตล่าสุด: 8/1/2026#47 บทที่ 47 ตอนพิเศษ ไม่ปราณีแล้วนะ
อัปเดตล่าสุด: 8/1/2026#46 บทที่ 46 ตอนพิเศษ ชื่นมื่น
อัปเดตล่าสุด: 8/1/2026#45 บทที่ 45 ตอนพิเศษ ปาร์ตี้สละโสด 1/2
อัปเดตล่าสุด: 8/1/2026#44 บทที่ 44 แฟนผมเขาโรแมนติก25+TheEnd 2/2
อัปเดตล่าสุด: 8/1/2026#43 บทที่ 43 แฟนผมเขาโรแมนติก25+TheEnd 1/2
อัปเดตล่าสุด: 8/1/2026#42 บทที่ 42 ปฎิบัติการกินเมีย25+ 2/2
อัปเดตล่าสุด: 8/1/2026#41 บทที่ 41 ปฎิบัติการกินเมีย25+ 1/2
อัปเดตล่าสุด: 8/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
ลุ้นรัก เจ้าสาวใบสั่ง
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~













