บทที่ 30 คนมอมเหล้ากับคนถูกมอม 2/2

"ถ้าอย่างนั้นคืนนี้ที่พวกมึงแดกกันเองก็จ่ายกันเอาเองล่ะกัน"

ผมบอกไปอย่างงอนๆ นั่นแหละพวกมันถึงได้รีบหยุดล้อเลียนผมในเรื่องนี้ทันที ส่วนคนนั่งข้างๆก็ได้แต่อมยิ้มเบาๆยิ่งทำให้ใบหน้าสวยหวานนั่นน่ามองจนผมตาพร่ามัวเขินทุกครั้งยามต้องสบตาคมสวย

หลังจากนั้น พวกเราก็สนทนากันเรื่องสัพเพเหระพูดคุยกันสนุกไม่ขาด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ