บทที่ 39 สิ่งที่โหยหา 1//2

@ภูผา

ตลอดระยะเวลาที่ผมนั่งคุกเข่าต่อหน้าหลุมศพพ่อกับแม่และภามตกอยู่ในสายตาของศาสตราจารย์โดยตลอด เขาทิ้งระยะห่างไปยืนรวมกับอาโรมและลูกน้องคนอื่น ปากพูดกับกลุ่มคนพวกนั้นแต่สายตากับจดจ้องมาที่ผมอย่างเป็นห่วง เห็นอย่างนั้นแล้วผมก็ไม่มีอะไรค้างคาใจกับความรู้สึกของตัวเองอีกต่อไปแล้ว

ผู้ชายรูปหล่อหน้...