บทที่ 2 EPISODE : 2

เธอคนนั้นสวยสง่าท่าทางดูแพงไม่ต่างจากเจ้าหญิงหรือราชินีด้วยซ้ำ แต่ผู้หญิงที่เขาควงไปกินตับเมื่อสักครู่นี้สวยแบบ เฮ้อ! อย่าให้พูดเลยค่ะ เอาเป็นว่าคนละเกรดนั่นแหละ

เห็นแบบนี้ฉันก็ไม่มีอะไรจะคอมเม้นท์นอกจากคำว่า...

...ตาต่ำ

ดีค่ะ เห็นแบบนี้ก็ดีจะได้ไม่ต้องรู้สึกผิดอะไร เอาเป็นว่าสิ่งที่ฉันจะทำต่อไปนี้คือการดึงผู้ชายเลว ๆ ออกมาจากผู้หญิงที่ดูสูงสง่าคนนั้นก็แล้วกัน ถ้าสมมุติว่าทั้งคู่เป็นแฟนกันนะคะ แต่ถ้าไม่ใช่ก็คิดซะว่า...แบ่ง ๆ กันใช้

-หลายอาทิตย์ต่อมา-

“ยังไงคะคุณม่าน...ไหม ทำไมวันนี้สวยจัง”

“ปกติไม่สวย?”

“สวยสิ~ แต่วันนี้สวยผิดปกติไปทำอะไรมา” น้ำตาลเพื่อนสนิทในมหาวิทยาลัยของฉันที่นั่งตรงข้ามเอามือเท้าคางจ้องหน้าฉันตลอดเวลาเพื่อรอคำตอบ แต่จะให้ตอบว่าอะไรล่ะในเมื่อไม่ได้ทำอะไรมา 

“ไม่ได้ทำอะไร ช่วงนี้พักผ่อนพอมั้งแก” ฉันจะไปทำอะไรให้ตัวเองสวยขึ้นได้ล่ะจะสวยต้องมีเงิน แต่เงินมันไม่มีก็เลยสวยได้เท่าเดิม

“นึกว่ามีความรักซะอีก”

“หือ จะให้ไปมีที่ไหนล่ะจ้ะ”

“ก็เผื่อเจอหนุ่มหล่อเข้ามาหา แล้วเพื่อนอาจจะสนใจขึ้นมาบ้าง” น้ำตาลทำหน้าเจ้าเล่ห์ใส่ฉัน เพราะเป็นเพื่อนสนิทกันก็เลยรู้เรื่องราวของกันและกันดี

“เหอะ! จะหาจากที่แบบนั้นได้ที่ไหน”

“ถ้างั้นก็พี่เจมส์ไง พี่เขาตามจีบมานานแล้วนะ เมื่อไหร่จะขยับสถานะสักที”

“พี่ชายแค่นั้น ฉันชัดเจนแล้วว่าพี่ชาย” ฉันย้ำคำนี้ให้น้ำตาลฟังเป็นรอบที่ล้าน ไม่รู้ว่าเพื่อนฉันไปได้ค่าจ้างสินไหมอะไรมาจากพี่เจมส์บ้างถึงได้เชียร์บ่อยมาก เชียร์ตั้งแต่ปี 1 เทอม 2 จนตอนนี้ปี 3 เทอม 2 แล้วก็ยังคงเชียร์เสมอต้นเสมอปลาย

“พี่เขาจะจบแล้วนะแก มีเวลาเจอกันบ่อย ๆ แค่เทอมเดียวเอง เวลาเจอกันก็มีน้อยลงทุกวัน ไม่ชอบพี่เจมส์สักนิดเลยเหรอ”

“ถ้าชอบก็คงชอบไปนานแล้วตาล ไม่ต้องเชียร์แล้ว จีบเองง่ายกว่า”

“ชิส์! ฉันไม่ชอบพี่เขาซะหน่อย ก็แค่เห็นความพยายาม เขาจีบแกมาตั้งนานแล้ว จะมีใครชอบคนคนหนึ่งได้นาน ๆ โดยที่อีกฝ่ายไม่เคยมีท่าทีมีใจให้ รักคนที่เขารักเรามันก็ดีไม่ใช่เหรอ”

“มันก็ดี มันจะดีถ้าเราสามารถรักใครได้แค่เพราะเขารักเรา แต่นี่ไม่รักไงแก ถ้าจะรักคงรักไปนานแล้ว เลิกคุยไปกินข้าวกันดีกว่าเดี๋ยวฉันต้องไปทำงาน”

“เหอะ! ขอให้พี่เจมส์ไปชอบคนอื่นแล้วควงผ่านหน้ายัยม่านไหมใจดำคนนี้ทีเถอะ เผื่อจะทำให้มีคนหวงก้างบ้าง” น้ำตาลหน้าหงิกใส่ฉันแล้วก็บ่นพึมพำฉันที่กำลังหยิบกระเป๋าก็เลยหันกลับไปฉีกยิ้มใส่จนกว้าง

“ไม่มีทาง~”

“ไม่มีทางที่เขาจะควงใคร?”

“ไม่มีทางที่ฉันจะหวงก้างต่างหาก” ฉันตอบแล้วก็หัวเราะเบา ๆ ฉันไม่ชอบพี่เจมส์หรอก ฉันมองพี่เขาเป็นพี่ชายคนหนึ่งที่ดีกับฉันก็เท่านั้น และฉันไม่คิดที่จะรักใครด้วยเพราะแค่ลำพังจะดูแลตัวเองให้รอดก็ลำบากอยู่ทุกวี่ทุกวัน

-23.00 น.-

“เห็นพี่มาร์คัสรึยัง”

“เห็นแล้ว” ฉันตอบอิงอิง ฉันเห็นผู้ชายคนนั้นแล้วค่ะ เขามาที่นี่เป็นประจำ วันนี้ก็เช่นกัน และแน่นอนว่าโซนที่เขานั่งก็คือโซน VIP อีกเช่นเคย

“ผู้หญิงคนนั้นหายไปพักหนึ่งแล้วนะ”

“น่าจะเลิกกันหรือไม่ใช่แฟนมั้ง” ฉันตอบเพราะหลายวันที่สังเกตปฏิกิริยาของสองคนนั้นมันมีอะไรที่บ่งบอกฉันว่าเขาสองคนอาจจะไม่ใช่แฟนกัน จนกระทั่งระยะหลังฉันไม่เห็นเธอคนนั้นมากับเขาเลย

“เรื่องนั้นช่างเถอะน่า ฉันว่าเธอรีบหาโอกาสทำความรู้จักเขาดีกว่า ยิ่งช้ายิ่งเสียเวลานะ”

“อื้ม” ฉันพยักหน้าแล้วก็ยกแก้วน้ำเปล่าขึ้นมาดื่ม มาเที่ยวผับบ่อยแต่ก็ใช่ว่าฉันจะดื่มเหล้านะคะ ฉันคออ่อนค่ะ แทบจะไม่ดื่มหรือถ้าดื่มก็ผสมให้อ่อนจนแทบจะไม่ได้รสชาติเหล้าด้วยซ้ำ และอีกอย่าที่สำคัญ น้ำเปล่ามันจ่ายถูกกว่าเหล้าประมาณ 150 เปอร์เซ็นต์

“แล้วพี่คนนั้นล่ะเป็นไงบ้าง”

“พี่วีเหรอ?”

“อื้ม ดีป้ะ” อิงอิงรีบพยักหน้ารับแล้วก็มองฉันด้วยแววตาอยากรู้

“ดีนะ ดีมากเลยแหละ”​

“อิจฉา~ อย่างอื่นล่ะม่านไหม ดีไหม ๆ” อิงอิงทำหน้าเคลิ้มแล้วก็รีบสะกิดฉันเพื่อเอาคำตอบ

“ดี”

“...OMG!” พอฉันตอบอิงอิงก็นิ่งอึ้งก่อนจะเบิกตาโพลงพร้อมอุทานออกมา

“มั้ง”

“...โห่! ทำไมไม่ลองยะ” พออีกประโยคหลุดออกไปอิงอิงก็ทำหน้าเซ็งใส่ฉันทันที​

“จะให้ลองทำไม แค่ควงกันเที่ยว”

“ไม่รู้อ่ะ งานดีขนาดนั้นเป็นฉันนะลองของตั้งแต่วันแรกแล้ว หรือว่าจะเก็บความเด็ดไว้ชิงใจพี่มาร์คัส” อิงอิงทำหน้ากระเซ้าเหย้าแหย่ฉันเลยส่ายหน้าตอบกลับ

“ไม่เก็บไว้ชิงอะไรใครทั้งนั้น เก็บไว้ชิงใจพ่อของลูกก็พอ”

“อาจจะพี่มาร์คัสไง มองมาตั้งนานแล้วนี่”

“มองเพราะอะไรล่ะอิงอิง ไม่ต้องแหย่เลย ช่วยเพื่อนดีกว่า ท่าทางเขาจะโสดแล้ว...ล่ะมั้ง”ความจริงฉันก็คิดจะเข้าหาเขาคนนั้นตั้งแต่วันที่รู้ว่าเขาหนีผู้หญิงที่สวย ๆ คนนั้นไปกินตับผู้หญิงอีกคนในห้องน้ำแล้วค่ะ แต่ฉันเห็นหน้าสวย ๆ ของเธอแล้วฉันตีท้ายครัวไม่ลง สุดท้ายก็เลยมองหาเป้าหมายใหม่ มองไม่นานก็ได้ แต่ก็เป็นประเภทผ่านมาแล้วก็ผ่านไป จนอาทิตย์กว่า ๆ ให้หลังมานี้เห็นเขามาคนเดียวทุกคืนไม่เจอเธอก็เลยสนใจเขาขึ้นมาอีกครั้ง

“ถ้าเพื่อนจะเข้าหาก็ไม่ยากเลยค่ะ เพื่อนก็แค่มองเขาหรือส่งโค้ดลับผ่านพนักงานไปให้เขา ร้อยทั้งร้อยถ้าเห็นผู้หญิงที่อ่อยสวยน่ากินแบบเพื่อนล่ะก็ยังไงซะพี่มาร์คัสก็พร้อมเสียบตั้งแต่วินาทีนั้นแน่นอน”

“แล้วถ้าไม่อยากให้เสียบล่ะ” ฉันฟังคำแนะนำของอิงอิงแต่ก็ไม่ได้สนใจมันเท่าไหร่ วิธีการกินตับผู้หญิงของเขาก็ไม่ได้ดูเลวหรือแตกต่างจากผู้ชายคนอื่นในผับหรอกค่ะ ในที่อโคจรแบบนี้ผู้ชายหน้าไหนมันก็พร้อมกินเหยื่อทั้งนั้น ยิ่งเสิร์ฟให้ถึงที่ใครบ้างจะไม่กิน

“ไม่อยากให้เสียบก็ไปให้เขาเจอที่อื่น”

“ที่ไหนดี”

“มหาลัยมั้ง ที่นั่นแหละง่ายที่สุด”

“...โอเค” ฉันเงียบไปนิดหน่อยเพราะกำลังมองเขาที่ลุกจากที่นั่งเดินโอบเอวผู้หญิงคนหนึ่งที่เดินเข้ามาหาเขาได้ไม่ถึง 1 นาที สองคนนั้นกำลังจะไปไหนกันทำไมฉันจะไม่รู้ แค่คิดก็ขมคอแล้ว มีอะไรกันในห้องน้ำสาธารณะไม่รู้สึกว่ามันสกปรกรึไงนะ หรือมันน่าตื่นเต้นเหรอ แต่ต่อให้มันตื่นเต้นมากแค่ไหนฉันคนหนึ่งล่ะค่ะที่ไม่ขอลอง

“คิดจะเล่นกับไฟเตรียมแผนให้ดี ๆ อย่าลืมเด็ดขาดม่านไหม แผนแล้วก็ทางหนีทีไล่”

“รู้น่า ไม่ให้พลาดหรอก” ฉันบอกอิงอิงโดยที่สายตาจ้องมองอยู่ที่น้ำสีใสสะอาดในแก้ว 

...ฉันมีน้ำอยู่ในมือ ฉันเป็นคนที่ถือน้ำก่อนจะเดินเข้าไปหาไฟ เพราะฉะนั้นฉันก็พร้อมจะดับไฟที่มันจะเผาตัวฉันตลอดเวลา

บทก่อนหน้า
บทถัดไป