บทนำ
ผมว่าผมเจ้าเล่ห์เพทุบายแล้วนะ แต่ยัยนั่นแม่งสุดยิ่งกว่า! โคตรเจ้าเล่ห์เพทุบาย ผู้หญิงอะไรวะสวยก็จริงแต่นิสัยแม่งยิ่งกว่าสิบแปดมงกุฎ!
-ม่านไหม-
ฉันไม่รู้ว่าเขาจะโวยวายไปทำไม ก็แค่นี้เอง สิ่งที่เขาเสียไปและฉันได้มาก็ถือซะว่าเป็นค่า...ให้ฉันก็แล้วกัน
บท 1
“เห็นเธอมองนานแล้วนะ”
“หล่อดี” ฉันมองผู้ชายที่อยู่โซน VIP ไม่ละสายตา ขนาดเพื่อนพูดฉันยังตอบทั้งที่สายตายังจ้องเขาอยู่ไม่ละสายตาไปไหน คนหล่อที่เรียกได้ว่าหล่อแบบไม่รู้จะอธิบายยังไง
“เข้าไปทำความรู้จักเลยไหมล่ะ”
“...มาคนเดียวที่ไหนกันล่ะ” ฉันตอบเพื่อนที่เอาไหล่มาสะกิดไหล่ฉัน ก็เลยเบือนหน้ากลับมาที่โต๊ะก่อนจะตอบปฏิเสธ
“ปกติก็ไม่เคยเห็นควงผู้หญิงมานะ เห็นมากับกลุ่มเพื่อนแล้วก็ลากในผับนี่แหละไปกินตับ” อิงอิงเป็นเพื่อนของฉันค่ะ แต่เราไม่ได้เป็นเพื่อนสนิทกันหรอกนะ เป็นเพื่อนที่มาเที่ยวด้วยกันเพราะมีเหตุผลบางอย่างมากกว่า แต่ถึงไม่สนิทอิงอิงก็ถือเป็นเพื่อนที่ดีคอยช่วยเหลือฉันเป็นอย่างดี
“เธอรู้จักเหรอ?” ฉันถามด้วยความแปลกใจเพราะไม่คิดว่าเพื่อนจะรู้จัก
“รู้สิ พี่มาร์คัส หนุ่มฮอตของสาว ๆ เลยแหละ เรียน ปี 4 ม. XXX”
“ม. XXX” ฉันทวนชื่อเพราะเป็นมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังที่ค่าเทอมแพงมาก ไม่ใช่แค่แพงที่สุดในเมืองไทย แต่แพงติด Top 10 ของเอเชียเลยต่างหาก เพราะฉะนั้นเขาต้อง...
“อยู่ใกล้มหาลัยเธอเลยนี่”
“อื้อ” ใช่ค่ะ ใกล้กันเลย อยู่ถนนเส้นเดียวกัน รั้วห่างกันไม่ถึง 100 เมตร แต่ของฉันเป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาล ก็ชื่อดังเหมือนกันนะคะ แต่ชื่อดังก็เท่านั้นแหละ ชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยไม่ได้เป็นเครื่องการันตีว่านักศึกษาจะเป็นคนดีได้หรอก
“แต่คนที่มาด้วยสวยชะมัดเลยเนอะ” เพื่อนของฉันพูดออกมาฉันก็เลยต้องมองกลับไปที่โต๊ะ VIP โต๊ะเดิม
ฉันมองแล้วก็ไม่มีข้อโต้แย้งคำพูดเพื่อน ไม่มีแม้แต่นิดเดียวเพราะเธอสวยจริง ๆ ค่ะ เธอคนนั้นสวยมาก ออร่าเปล่งประกายเล่นเอาผู้หญิงทุกคนในผับดับอนาถเลยล่ะ
“อื้ม สวยมาก อยากสวยแบบนั้นเนอะ” ฉันชมจากใจ เพราะเธอสวยจนแม้แต่ผู้หญิงด้วยกันยังมองแบบละสายตาไม่ได้ ฉันอยากสวยแบบนั้นบ้าง เพราะความสวยจะเป็นใบเบิกทางได้แทบทุกอย่าง
“เธอก็สวยน่า สวยไม่แพ้ใคร”
“ฮ่า ๆ ๆ อยากสวยเวอร์แบบเขา ไม่ใช่สวยครึ่ง ๆ กลาง ๆ แบบนี้” ฉันมั่นใจว่าฉันก็เป็นคนหนึ่งที่สวย แต่ไม่ได้ถึงขนาดเธอคนนั้น ถ้าฉันไปยืนข้างเธอคงรู้สึกตัวเล็กมากเลยล่ะ
“ไม่หรอกน่า ผู้หญิงคนนั้นดูก็รู้ว่ารวย พอรวยเสื้อผ้าเครื่องประดับเครื่องสำอางก็จะเสริมให้เธอสวยแบบนั้นแหละ ลองรวยดูสิ” อิงอิงบอกพร้อมกับยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่
“อยากรวยอยู่นี่ไง”
“ถ้างั้นก็...” อิงอิงยิ้มมุมปากก่อนจะพยักพเยิดหน้าไปทางเดิมที่ฉันเพิ่งมองเมื่อไม่นานมานี้
“ไม่เอา หยุดเลย”
“ถ้างั้นก็มองผู้คนใหม่ คนไหนดีน้า” อิงอิงพูดจบก็มองซ้ายมองขวาเหมือนจะหาผู้ชายสักคนให้ฉัน
“วันนี้คงไม่เวิร์ค เอาเป็นวันหลังดีกว่า”
“พูดแบบนี้แสดงว่าสนใจพี่มาร์คัสจนไม่มองคนอื่นใช่ไหม เข้าหาดูสิเผื่อไม่ใช่เมียไง”
“ไม่เอาหรอก ผู้หญิงคนนั้นน่าจะเป็นแฟนไหมไม่งั้นจะมาด้วยกันสองต่อสองทำไม ไม่อยากยุ่งกับคนมีเจ้าของหรอก” ฉันส่ายหน้าปฏิเสธทันที
“แต่ฉันว่าไม่ใช่แฟน พี่มาร์คัสไม่เคยคบใครเป็นแฟน เข้าหาไปเถอะน่า ถ้าเป็นแฟนแล้วเธอรู้สึกผิดก็ค่อยถอยออกมา แต่ถึงเวลานั้นถ้าไม่รู้สึกผิดก็พุ่งชนไปเลยคนสวย”
“ถ้างั้นขอดูก่อน ถ้าไม่ใช่แฟนจะลอง”
“แล้วถ้าใช่แฟนพี่มาร์คัสล่ะ ถ้ามองเป็นเดือนถึงรู้ว่าเขาเป็นแฟนกันเธอไม่เสียเวลาเปล่า ๆ รึไง”
“ไม่เป็นไรหรอกถ้าใช่จะได้เลิกมอง อย่างน้อยก็สบายใจไงไม่อยากเข้าไปโดยที่ไม่รู้ว่าเผลอไปทำร้ายความรู้สึกผู้หญิงด้วยกันรึเปล่า”
“เฮ้อ! ฉันเจอสาวน้อยน่ารักเข้าให้แล้วใช่ไหมเนี่ย” อิงอิงถอนหายใจแล้วก็กรอกตาพึมพำออกมา
“ไม่ใช่ซะหน่อย” ฉันตอบแล้วเราก็ไม่ได้คุยเรื่องนี้กันอีก ที่ไม่ได้คุยเพราะมีหนุ่ม ๆ เดินมาชนแก้ว มาหลายคนเลยค่ะ เราสองสาวก็คุยด้วยบ้างนิดหน่อยตามมารยาท
ที่จริงก็อยากคุยมากกว่านี้ แต่น่าเสียดายที่แต่ละคนที่เข้ามาไม่ถูกใจเลยสักคนเดียว คุยไปก็มีแต่เสียเวลาแต่ละคนเข้ามาหวังฟันทั้งนั้น ถ้าคุยแล้วยังไม่ได้ฟันก็คงไม่ยอมหยุดคุยหยุดตื้อง่าย ๆ เพราะฉะนั้นวิธีเลี่ยงการโดนตื้อและไม่ต้องเสียเวลาปฏิเสธใครก็คือไม่สานต่อตั้งแต่แรก
ฉันไม่ถูกใจใครเลย ถูกใจก็แค่เขาคนนั้นคนเดียว น่าแปลกที่ฉันไม่เคยเจอเขา มีแต่อิงอิงที่เคยเจอแถมยังรู้จักเขาด้วย แต่จะว่าไปก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะฉันไม่ได้เที่ยวบ่อยอย่างอิงอิง รายนั้นเที่ยวแทบทุกคืนเป็นเรื่องปกติก็ต้องรู้จักพวกฮอต ๆ เป็นธรรมดา
“ฉันว่าเรากลับกันดีกว่าไหม” หลังจากที่เรานั่งกันมาพักใหญ่อิงอิงก็หันมาคุยกับฉันตอนที่ผู้ชายคนล่าสุดเพิ่งเดินออกไปด้วยสีหน้าเบื่อสุด ๆ
“ฮ่า ๆ ๆ ทำไมล่ะ วันนี้ไม่สนุกเหรอ”
“โคตรไม่สนุกเลย ผู้แต่ละคนเหมือนหิวจ้องจะกินอย่างเดียว รำคาญมาก~” อิงอิงบอกฉัน ฉันเองก็คิดไม่ต่างกัน แต่ละคนที่เข้ามาคุยด้วยสภาพพร้อมตีหัวเราสองลากเข้าถ้ำไปทำมิดีมิร้ายมาก ๆ เลยล่ะค่ะ น่ากลัวเป็นบ้า
“ไม่อยู่ต่ออีกสักนิดเหรอ” ฉันก็อยากกลับแต่กำลังสังเกตผู้ชายคนนั้นกับผู้หญิงของเขาอยู่
“มอง?” อิงอิงถามสั้น ๆ แต่เป็นคำพูดที่รู้กัน
“ก็พยายามสังเกต จะได้ไม่เสียเวลามองนานไง”
“โอเค อยู่ต่อก็ได้ ตามสบายเลยนะจ้ะคนสวย” อิงอิงยิ้มให้ฉันก่อนจะหันไปทักทายหนุ่ม ๆ ที่เดินเข้ามาพอดีด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เป็นผู้หญิงที่ชิลดีค่ะ เบื่อแต่ยิ้มได้ ไม่อยากอยู่ต่อแต่ก็ไม่เอาแต่ใจตัวเอง
ฉันเบนสายตากลับไปที่เดิมอีกครั้ง นั่งสังเกตอาการของสองคนนั้นอยู่พักใหญ่แล้ว ผู้ชายคนนั้นดูก้อร่อก้อติกใส่เธอ แต่เธอกลับดูเบื่อเขา แต่จะเรียกว่าเบื่อก็ไม่เชิง ก็เห็นชนแก้ว คุยกัน ยิ้มให้กันบ้างเหมือนกัน มีแค่บางครั้งที่เขาขยับเข้าใกล้ทำเหมือนจะลวนลามหรือทะลึ่งเธอก็จะทำหน้าเบื่อใส่
ไม่รู้ว่าฉันคิดไปเองไหมว่าสองคนนั้นดูแปลก ๆ เหมือนจะเป็นแฟนแต่ก็เหมือนจะไม่ใช่แฟน แต่ถ้าให้บอกว่าไม่ได้เป็นอะไรกันคงไม่ใช่แน่ ไม่มีเพื่อนที่ไหนควงกันมาเที่ยวผับสองต่อสองหรอก
เพราะฉันเห็นอาการของทั้งคู่ที่ดูแปลกนี่ล่ะฉันถึงอยากอยู่เพื่อสังเกตอาการของพวกเขาต่อ ถ้าเป็นแฟนก็อาจจะงอนหรือมีปัญหากันอยู่ก็ได้มั้งคะ เขาสองคนสวยหล่อเหมาะสมกันขนาดนี้ไม่มีทางเป็นแค่เพื่อนกันหรอก แต่ถ้าไม่ใช่แฟนล่ะก็คง...ดีไป
ฉันนั่งมองคนทั้งคู่สลับกับชนแก้วกับผู้ชายที่เข้ามาทักทายตามมารยาท โชคดีที่อิงอิงรู้ว่าฉันไม่อยากคุยกับใครมากกว่าที่เธอไม่อยากคุย อิงอิงก็เลยรวบทุกคนที่พยายามจะคุยกับฉันไปจัดการเชย์โนให้ทั้งหมด
“อิงอิงเดี๋ยวฉันมานะ” ฉันหันไปบอกอิง ๆ แล้วก็ขยับตัวลุกขึ้นเพราะเห็นผู้ชายคนนั้นมองไปด้านหนึ่งที่มีผู้หญิงคนหนึ่งยิ้มยั่วโดยที่ไม่คิดจะเกรงใจผู้หญิงที่นั่งกับเขามาพักหนึ่งแล้ว ทีแรกก็ไม่แน่ใจแต่เธอยิ้มยั่วเต้นยั่วบ่อยและเขาเองก็ยิ้มแถมชูแก้วกลับก็เลยมั่นใจว่ายั่วเขาแน่นอน ยิ่งชูแก้วรอบสุดท้ายแล้วหันไปกระซิบบอกเธอคนที่นั่งกับเขาแล้วก็ลุกขึ้นเดินไปทางห้องน้ำฉันก็เลยนั่งตรงนี้ต่อไปไม่ได้
ฉันเดินตามเขาไปห่าง ๆ เห็นผู้ชายคนนั้นยืนอยู่หน้าห้องน้ำ ไม่นานผู้หญิงคนนั้นก็เดินมาหา เขายิ้มร้าย ๆ ให้เธอก่อนที่เธอจะเดินไปใกล้แล้วเขาก็โอบเอวพากันเดินเข้าห้องน้ำชายโดยที่ไม่สนสายตาใครเลยแม้แต่นิดเดียว
มัน...ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ? เขามากับผู้หญิงอีกคนที่สวยมาก ๆ ปล่อยเธอนั่งอยู่ที่โต๊ะคนเดียวแล้วก็มาลากผู้หญิงที่...สวยนะคะ สวยแหละแต่เป็นสวยคนละเกรดกับคนที่เขามาด้วยเลย
เธอคนนั้นสวยสง่าท่าทางดูแพงไม่ต่างจากเจ้าหญิงหรือราชินีด้วยซ้ำ แต่ผู้หญิงที่เขาควงไปกินตับเมื่อสักครู่นี้สวยแบบ เฮ้อ! อย่าให้พูดเลยค่ะ เอาเป็นว่าคนละเกรดนั่นแหละ
เห็นแบบนี้ฉันก็ไม่มีอะไรจะคอมเม้นท์นอกจากคำว่า...
...ตาต่ำ
บทล่าสุด
#54 บทที่ 54 EPISODE : 54 . . . THE END
อัปเดตล่าสุด: 10/1/2026#53 บทที่ 53 EPISODE : 53
อัปเดตล่าสุด: 10/1/2026#52 บทที่ 52 EPISODE : 52
อัปเดตล่าสุด: 10/1/2026#51 บทที่ 51 EPISODE : 51
อัปเดตล่าสุด: 9/28/2026#50 บทที่ 50 EPISODE : 50
อัปเดตล่าสุด: 9/28/2026#49 บทที่ 49 EPISODE : 49
อัปเดตล่าสุด: 9/28/2026#48 บทที่ 48 EPISODE : 48
อัปเดตล่าสุด: 9/28/2026#47 บทที่ 47 EPISODE : 47
อัปเดตล่าสุด: 9/28/2026#46 บทที่ 46 EPISODE : 46
อัปเดตล่าสุด: 9/28/2026#45 บทที่ 45 EPISODE : 45
อัปเดตล่าสุด: 9/28/2026
คุณอาจชอบ 😍
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
ล้วงรักมาเฟีย
โทษทัณฑ์ที่เธอจะได้รับจากการหักหลังคนอย่างเขา มันต้องสาสม..จนลืมไม่ลงไปชั่วชีวิต













