บทที่ 27 EPISODE : 27

หมับ!

“อื้อ! อย่าเพิ่งค่ะ” ฉันเบี่ยงตัวหลบพี่มาร์คัสที่เดินเข้ามาในครัวเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เดินมากอดฉันจากด้านหลังแล้วก็เอาปากกับจมูกซุกไซร้ลำคอของฉันแบบไม่ทันให้ฉันได้ตั้งตัว

“นิดเดียว~” เขากระซิบแต่การกระทำกลับสวนทางกับคำพูด เปรียบเทียบง่าย ๆ ก็ฟ้ากับเหว นิดเดียวที่ไหนกันทั้งปากที่ดูดต้นคอไหนจะมือที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ