บทที่ 32 My Dear

กวินนารับอ้อมกอดของแม่กิ่งที่โผเข้าหาคนไข้บนเตียง ที่ข้อมือไร้ซึ่งสายน้ำเกลือแล้ว พอยายเดินเข้ามาถึงเตียงสามคนก็กอดกันกลม จอมพลที่เดินตามเข้ามาได้แต่มองภาพนั้นแล้วก็ทำให้หัวใจหล่นวูบ

"ร้องไห้เป็นเด็กไปได้ เรื่องน่ายินดีจะร้องทำไม" แม่กิ่งคลายอ้อมกอดแล้วก็เอ็ดคนบนเตียงเบาๆ

"แม่กับยายไม่โกรธเดียร์หรือ...