บทที่ 32 พายุอารมณ์

 ​

 "กินยาเถอะค่ะ จะได้นอน" ฉันตัดบท ไม่อยากต่อความยาวสาวความยืดกับเขา

 "ป้อนหน่อย" แต่เขายังอ้อนอยู่ ให้มันได้อย่างนี้สิ

 "นิคสงสารหรอกนะ ไม่ได้อยากทำเลย" ฉันเอื้อมมือไปหยิบยาที่หัวเตียงอย่างรำคาญ ก่อนที่จะจับมันเเล้วยัดใส่ปากเขา

 "น้ำด้วยสิ" เขาพูดขึ้นทั้งที่ยายังอยู่ในปาก

 "ไม่สบายหรือพิการกัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ