บทที่ 34 พ่อของลูก

 "แอ้..."

 "อุ๊แว๊..." ฉันได้ยินเสียงเจ้าตัวเล็กร้องขึ้นทันทีที่เสียงฮือฮาของหมอกันต์และพยาบาลที่เป็นผู้ช่วยของเธอเงียบลง

 วินาทีนั้น น้ำตาของฉันก็ไหลออกมาอย่างตื้นตันใจ

 ไม่รู้สิ มันบอกไม่ถูก มันมีหลากหลายความรู้สึกเลย เจ้าตัวเล็กร้องเสียงดังมาก พกเสียงมาเยอะแหะ...

 ส่วนพี่เจฟ...พอฉันหันไปมองหน้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ