บทที่ 14 เป็นห่วง

  "มึง!!!" ผมสบถพร้อมกับชี้หน้าผู้ชายที่ยืนมองมาที่ผมด้วยสายตาดุดัน เหมือนมันเองก็แปลกใจไม่น้อยที่เห็นผมอยู่ที่นี่ 

  แต่มันเองก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมาสักเท่าไหร่ จะมีก็แค่สายตาที่ชะงักงันแล้วก็เปลี่ยนเป็นดุดันเท่านั้น

  ไอ้นี่ออกมาจากห้องข้างๆผม ส่วนหนึ่งก็อยู่ที่คอนโดนี้ ผมได้แต่ภาวนาว่าขอให้มัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ