บทที่ 5 ลองเปิดใจ

  NAMNEUNG

  "มอนิ่งจ๊ะหนึ่ง ทำไมมาสายจังวันนี้" ปิ๊กเพื่อนร่วมงานเอ่ยถามเป็นคนแรกเมื่อฉันเดินเข้ามาในออฟฟิศเรียบร้อยแล้ว

  "พอดีหนึ่งตื่นสายอะ กว่าจะรอรถเมล์ กว่าจะมาถึง เล่นเอาแย่เลย" ฉันบอกปิ๊กออกไปพลางเดินเข้ามานั่งประจำที่ของตัวเอง

  "เมื่อเช้าดินจะไปรับก็ไม่ยอม ไม่งั้นมาถึงที่ทำงานพร้อมกันแล้ว" ดินเดินเข้ามาพร้อมกับวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะฉันอย่างแผ่วเบา ทำไมเขาจ้องหน้าฉันขนาดนั้นล่ะ บ้าจริง...

  "แหมๆคุณดินขา ทีเพื่อนๆมาถึงที่ทำงานก่อนหน้านี้ตั้งนานยังไม่เห็นชงกาแฟมาให้บ้างเลย พอหนึ่งมานี่รีบชงมาเสิร์ฟถึงที่เลยนะ ทำไมหนึ่งพิเศษกว่าคนอื่นล่ะ" ปิ๊กเอ่ยแซวฉันกับดินแบบนี้อยู่เป็นประจำแหละ แต่ฉันก็ไม่ค่อยสนใจอะไรกับคำแซวพวกนี้หรอกเพราะว่าฉันชินแล้ว

  ตั้งแต่ที่ฉันมาทำงานที่นี่ฉันก็โดนจับคู่กับดินอยู่บ่อยๆ อาจเป็นเพราะว่าดินเองเขาเป็นคนคอยเทรนงานให้ฉันด้วยล่ะมั้ง แล้วพวกเราสองคนก็ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆเพราะเรื่องงาน เพื่อนๆในออฟฟิศก็เลยคอยชงให้ฉันกับดินเป็นแฟนกันอยู่เรื่อยจนฉันชินซะแล้ว

  "ดูแลดียิ่งกว่าแฟนอีกนะเนี่ย" ผึ้งเพื่อนร่วมงานอีกคนสมทบขึ้นมาบ้าง

  "หนึ่งมันมีแฟนที่ไหนล่ะแก ตั้งแต่หนึ่งมาทำงานที่นี่ฉันยังไม่เคยเห็นหนึ่งคุยกับใครเลย" ประโยคนี้เป็นของอิงเพื่อนร่วมงานอีกคนที่ฉันค่อนข้างจะสนิทกับเธอมากเป็นพิเศษ

  "สวยๆแบบหนึ่งไม่อยากจะเชื่อเลยว่ายังไม่มีแฟนจริงๆอะ แอบหมกไว้บ้างเปล่าก็ไม่รู้ เนอะดินเนอะ" ปิ๊กพูดพลางหันไปยักคิ้วหลิ่วตากับดิน ขยันชงฉันกับดินจังเลยนะยัยพวกนี้

  "นั่นสิ สวยๆแบบนี้ไม่น่าเชื่อว่าไม่มีแฟน" ส่วนดินก็พูดขึ้นพร้อมกับมองมาที่ฉันอย่างต้องการคำตอบ แล้วดูสายตาที่้บามองมายังฉันสิ มันแบบ...ชวนให้เขินกว่าทุกครั้งและแหะ

  "แล้วสรุปแกแอบมีแฟนซุกไว้บางเปล่าวะหนึ่ง นี่พวกฉันทำงานกับแกมาตั้งนานยังไม่เคยรู้เรื่องนี้เลยนะเว้ย" อิงถามแล้วลากเก้าอี้มานั่งตรงข้าวกับฉัน

  "นั่นดิ สรุปมีไม่มีอะแก พวกฉันโคตรอยากรู้เลยเว้ย" ผึ้งลากเก้าอี้มานั่งข้างๆฉันบ้าง

  "วันนี้เป็นอะไรกันไปหมดเนี่ย ไม่ทำงานทำการกันหรือไง เดี๋ยวหัวหน้าก็บ่นเอาหรอก" ฉันเลือกที่จะไม่ตอบคำถามของเพื่อนๆแล้วหันมาสนใจเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะแทน 

  "หัวหน้าไม่กล้าบ่นหรอก เพราะหัวหน้าเองก็อยากรู้เหมือนกัน ใช่มั้ยคะ หัวหน้า^^" ปิ๊กว่าแล้วมองมาที่ฉันสลับกับดินอย่างเจ้าเล่ห์  

  อ่อ...ฉันลืมไป ดินเพิ่งได้เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าของพวกเราทุกคนในนี้เมื่อสองวันก่อนนี่เอง ที่เมื่อคืนพวกเราไปฉลองกันจนกลับดึกดื่นก็ไปฉลองให้ดินนี่แหละ 

  "แล้วสรุปยังไงวะแก มีไม่มี พวกฉันอยากรู้จริงๆนะเว้ย" อิงคะยั้นตะยอพร้อมกับเขย่าแขนฉันอย่างอยากรู้  

  "พอๆๆ เลิกเซ้าซี้ได้แล้ว ไปทำงานไป" ฉันพูดประโยคนี้ออกไปพร้อมกับลอบมองดินไปด้วย ทำไมวันนี้เขาถึงได้มองมาที่ฉันแปลกๆนะ มันรู้สึกยังไงไม่รู้ฉันเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน 

  สายตาที่เขามองมาที่ฉันมัน....

  "ไม่เอาอะ แกต้องตอบพวกเรามาก่อน ไม่งั้นวันนี้พวกฉันไม่มีกะจิตกะใจจะทำานแน่ๆ" ดูผึ้งพูดเข้าสิ ทำอย่างกับว่าเรื่องที่ฉันจะมีแฟนหรือไม่มีนี่เป็นเรื่องใหญ่ของออฟฟิศไปเลย 

  "โอเคๆๆยอมๆ" ฉันบอกเพื่อนๆออกไปอย่างตัดรำคาญ ขืนพวกเธอยังมาวอแวกับฉันอยู่แบบนี้ วันนี้ฉันคงไม่ได้ทำงานแน่ๆ ลูกค้ายิ่งโทรมาเร่งงานตั้งแต่ฉันยังไม่ถึงออฟฟิศเลย 

  "สรุปว่า..."

  "ไม่มี เลิกกับแฟนมาได้เกือบปีแล้ว ตอนนี้ยังไม่อยากมีแฟนยังไม่อยากมีใคร เข็ดกับคนเก่ามาก โอเคยัง" ฉันตอบออกไปอย่างหมดเปลือกเพราะไม่อยากให้พวกเพื่อนๆมาเซ้าซี้อีก 

  ถ้าตอบว่าไม่มีแค่คำเดียวพวกเธอก็จะต้องถามฉันอีกล่ะว่าทำไมอะไรยังไง เพราะฉะนั้นฉันเลยเลือกที่จะตอบไปทีเดียวเลยจะได้จบๆ 

  "อ่าาาาา" ส่วนเพื่อนๆร่วมงานนั้นก็ได้แต่ส่งเสียงเอ่ออ่าแล้วทำหน้าตาเลิ่กลั่กยังไงแปลกๆ 

  "บางทีคนใหม่อาจจะดีกว่าคนเก่าก็ได้ ลองเปิดใจดูมะ" หลังจากที่เงียบไปได้สักพัก ปิ๊กก็พูดทำลายความเงียบระหว่างพวกเราห้าคนขึ้นมา 

  "หนึ่งยังไม่พร้อมหรอก บอกตามตรงว่าเข็ดมากจริงๆ ไม่กล้าเปิดใจให้ใครเลย" หลังจากที่ฉันพูดประโยคนี้จบอยู่ๆดินก็เดินออกไปจากห้องนี้อย่างรวดเร็วโดยที่ปล่อยให้พวกเราทุกคนได้แต่มองหน้ากันอย่างงงๆ 

  เป็นอะไรของเขานะ...

  "แกอะ ดูดิ ดินเดินคอตกออกไปเลยเห็นมะ" อิงว่าพลางชะเง้อคอมองตามดินออกไป

  "หนึ่งพูดไรผิดอ่า ก็ว่าไม่นะ..." ฉันพูดออกไปพร้อมกับเกาหัวตัวเองอย่างงุนงง 

  "โธ่ไอ้หนึ่ง แกนี่มันจริงๆเลย แกไม่รู้หรือไงว่าดินสนใจแกตั้งแต่วันแรกที่แกเข้ามาทำงานแล้ว นี่แกไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยหรือไงวะ?" อิงหันมาพูดกับฉันอย่างหงุดหงิดพร้อมกับยกฝ่ามือขึ้นตบหน้าผากตัวเองไปด้วย 

  "บ้าบอน่าอิง หนึ่งไม่ใช่สเปคดินสักหน่อย" ฉันบอกอิงออกไป

  "บางทีผู้หญิงที่ชอบก็ไม่ต้องตรงสเปคก็ได้มั้ยวะแก ดินออกจะหล่อ หน้าที่การงานก็ดี แถมบ้านยังรวยอีก ผู้ชายแบบดินเพอร์เฟคจะตาย ใครได้ไปเป็นแฟนโคตรโชคดีอะ" ส่วนประโยคนี้เป็นของผึ้งที่พูดออกมาอย่างหงุดหงิดเช่นกัน 

  ดูเหมือนพวกเพื่อนร่วมงานทั้งสามคนของฉันจะไม่พอใจที่ฉันพูดออกไปเมื่อกี้เลยนะ

  "เพอร์เฟคตอนนี้ ถ้าคบกันไปอาจจะไม่เป็นอย่างที่คิดก็ได้นะ" ฉันพูดออกไปแล้วหันมาสนใจเอกสารบนโต๊ะทำงานต่อ ผู้ชายที่เพอร์เฟคกว่าดินฉันก็เคยเจอเคยคบมาแล้ว 

  แรกๆมันก็ดีทุกคนนั่นแหละ คงไม่มีใครแสดงตัวตนที่แท้จริงออกมาตั้งแต่วันแรกที่คบกันหรอกมั้ง

บทก่อนหน้า
บทถัดไป