บทที่ 12 เพื่อนใหม่
"ตรงนี้ว่างใช่ไหม? ขอนั่งด้วยคนนะ..." เด็กใหม่พูดขึ้นก่อนที่เขาจะมองมาที่ฉันด้วยสายตาที่คมกริบ
"อร้ายยย!! แก หล่อมากกก"
"เอ่อ...ว่างสิ นายนั่งได้เลย" ฉันบอกผู้มาใหม่ออกไปซึ่งพอเขาได้ยินที่ฉันพูดแบบนั้นเขาก็ทิ้งตัวนั่งลงที่เก้าอี้แล้วหันมาพูดกับฉันด้วยท่าทางเป็นมิตร
"หวัดดีเพื่อนใหม่ ฉันชื่อซัน แล้วเธอล่ะชื่ออะไร?"
"ชื่อนีนค่ะ"
"ชื่อเพนท์"
"ชื่อมิลล่าค่ะ" เพื่อนทั้งสามคนของฉันรีบแนะนำตัวออกไปทันทีที่ซันถามจบ
"แล้วเธอล่ะ ชื่ออะไร?" เขาถามแล้วมองหน้าฉันด้วยสายตาแปลกๆ ทำไมต้องมองแบบนั้นด้วยนะ ฉันรู้สึกเกร็งๆยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก
"เคท" ฉันตอบเขาออกไปสั้นๆ
"ยินดีที่ได้รู้จักนะ" ซันพูดขึ้นแล้วยื่นมือมาตรงหน้าฉันแต่...
หมับ!
"ยินดีที่ได้รู้จักเหมือนกันค่ะ" ยัยนีนรีบยื่นมือไปประกบกับฝ่ามือของซันทันที ซึ่งพอฝ่ามือของเขาสัมผัสกับมือของยัยนีน เขาก็ทำหน้าอึ้งๆไปครู่หนึ่งแล้วรีบชักมือออก
"พอดีฉันไม่ค่อยเก่งภาษาไทยน่ะ ยังไงรบกวนเธอช่วยสอนฉันทีนะ"
"ไม่เก่ง? แต่นายพูดชัดมากเลยนะ" ฉันพูดกับเขาออกไปแล้วส่งยิ้มบางๆไปให้เขาด้วย
"พูดชัดแต่ไม่เก่งเลย พวกอ่าน เขียนอะไรแบบนี้อ่ะ ฉันไปอยู่ที่เยอรมันมาตั้งแต่เด็ก ไม่ได้เขียนภาษาไทยเลย"
"อ่อ โอเค ถ้านายไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามฉันกับเพื่อนๆได้เลย พวกเรายินดีช่วย^^"
"เคท วันนี้แกช่วยไปรับพลับพลึงไปที่สนามหน่อยสิ พอดีว่าฉันต้องรีบไปเตรียมตัวน่ะ กว่าพลับพลึงจะเลิกเรียน ฉันคงรอไม่ได้แน่ๆ" อะตอมเดินเข้าห้องเรียนมาแล้วเอ่ยปากขอร้องฉันขึ้น พอเขาพูดจบก็เหลือบมองซันที่นั่งข้างๆฉันแล้วทำสีหน้าสงสัยทันที
"ไอ้หมอนี่ใคร?" พอเขามองไปที่ซันแล้วเขาก็หันมาถามฉันทันควัน
"เพื่อนใหม่น่ะ เพิ่งย้ายมาเรียนกับเราวันนี้" ฉันบอกอะตอมออกไป
"เพื่อนใหม่แกหล่อไม่เบาเลยนี่ ระวังไอ้ชิมาเห็นแล้วแกจะโดนมันทำโทษอีกนะ" อะตอมพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงล้อเลียนแล้วเดินลอยหน้าลอยตาไปนั่งที่ประจำของตัวเอง
"ไอ้ตอม!"
"ว่าไงครับพี่สะใภ้" อะตอมมันหันมาพูดกับฉันด้วยสีหน้ากวนประสาท
"เดี๋ยวฉันก็ยุให้พลับพลึงมีแฟนใหม่ซะเลยหนิไอ้นี่!"
"ถ้าแกทำแบบนั้น ฉันฟ้องไอ้ชิแน่ ว่าแกนั่งคู่กับผู้ชาย แถมยังหล่อมากอีกด้วย" ไอ้หมาตอม ฉันเกลียดมัน ไอ้เพื่อนทรยศ!
"พี่สะใภ้งั้นเหรอ?" ซันพึมพำขึ้นเบาๆเมื่อฉันกับอะตอมเลิกเถียงกันแล้ว
"นี่เธอ...มีแฟนแล้วงั้นเหรอ?" ซันถามฉันด้วยน้ำเสียงและสีหน้าสงสัย
"ไม่ใช่แค่แฟนนะ แต่เป็นคู่หมั้นกันเลยแหละ บอกเลยว่าอชิอ่ะ หวงยัยเคทมากกกกถึงมากที่สุด เมื่อวานก็เพิ่งเตะปากรุ่นพี่คณะอื่นไป เพราะหึงยัยเคทนี่แหละ" ยัยนีนพูดออกไปจนหมดเปลือกเมื่อซันถามจบ ยัยนี่ให้รู้เรื่องอะไรไม่ได้เลย ปากสว่างจริงๆเลยเพื่อนฉันเนี่ย
"ขนาดนั้นเลยเหรอ?" ซันถามฉันขึ้นอีกครั้ง
"ก็...อื้ม!" ฉันบอกซันออกไป
"ชักจะสนุกแล้วสิ" เขาพึมพำออกมาเบาๆ แล้วหันไปสนใจอาจารย์ที่เพิ่งเดินเข้ามาในคลาส
หลังเลิกเรียน
"เคท พอดีฉันไม่เข้าใจที่อาจารย์สอนเลยอ่ะ รบกวนเธอ..."
ปี๊นๆๆๆๆ
"เชี่ยไรเนี่ย?" ระหว่างที่ฉันกำลังยืนรออชิอยู่ที่หน้าคณะซันก็เดินเข้ามาหาแล้วกำลังจะถามอะไรบางอย่าง แต่อยู่ๆรถยนต์ของอชิก็แล่นเข้ามาด้วยความเร็วสูงแล้วบีบแตรเสียงดังลั่นไปทั่วคณะ เท่านั้นยังไม่พอ เขายังขับรถตรงเข้ามาเหมือนจะชนซันเข้าอีกด้วย
ปั่ก!
"ไอ้นี่ใคร?" อชิเดินลงจากรถมาแล้วกระชากฉันเข้าไปหาตัว จากนั้นก็หันมาถามฉันด้วยน้ำเสียงและเเววตาดุดันทันที
"พะ...เพื่อนใหม่น่ะ เพิ่งเข้ามาเรียนวันนี้" ฉันบอกอชิออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นๆ
"ไอ้หมอนี่เหรอ แฟนเธอน่ะ?" ซันถามฉันแล้วมองไปที่อชิด้วยสายตาเหยียดๆ
"ไม่ใช่แฟน แต่เป็นผัว!" อชิพูดแล้วยกมือขึ้นโอบไหล่ของฉันเอาไว้เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ
"งั้นเหรอ?"
"เอ่อ...ถ้านายมีอะไรสงสัยตรงไหนก็ไปถามยัยพวกนั้นก่อนก็ได้นะ พอดีว่าฉันมีธุระน่ะ ไว้เจอกันพรุ่งนี้" ฉันบอกซันออกไปพลางชี้ไปที่กลุ่มเพื่อนของตัวเองที่กำลังนั่งติวกันอยู่ที่ใต้ต้นไม้ต้นหนึ่ง แล้วรีบกระตุกแขนอชิให้ขึ้นรถในทันที
"ไปกันเถอะอชิ เดี๋ยวพลับพลึงจะรอ"
"อืม เธอขึ้นไปก่อนเลย ฉันมีอะไรจะคุยกับไอ้หมอนี่หน่อย" อชิสั่งฉันเสียงเรียบแล้วมองไปที่ซันด้วยสายตาไม่พอใจ
"อะ อื้ม!" ฉันพูดแค่นั้นแล้วรีบเดินมาขึ้นรถทันที ทำไมฉันรู้สึกว่า อชิกำลังโกรธฉันอยู่เลยนะ แค่คิด ก็ขนลุกไปทั้งตัวแล้ว ไม่อยากจะคิดตอนที่เขาทำโทษฉันเลย ไม่อยากจะคิดเลยจริงๆ ><
ACHI
"ฉันรู้ว่าแกคิดอะไรอยู่ เพราะฉะนั้น ห้ามคิดอะไรกับเมียฉันเด็ดขาด ถ้ายังไม่ฟังกัน ก็อย่าหาว่าฉันไม่เตือน" ผมบอกเพื่อนใหม่ของเคทออกไปอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ แค่เห็นสายตาที่มันมองมาที่เคท ผมก็รู้แล้วว่ามันกำลังคิดอะไรกับเมียผมอยู่
"ฉันชอบเคท แล้วฉันก็จะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เคทมา" มันพูดออกมาอย่างกวนประสาทแล้วมองมาที่ผมด้วยสายตาแข็งกร้าว
"เคทเป็นเมียฉัน ถ้าแกคิดจะแย่ง ก็อย่าหาว่าฉันใจร้ายก็แล้วกัน"
"น่าสนุกดีนี่" มันพูดแค่นั้นแล้วเดินออกไปทันที ซึ่งผมก็ได้แต่มองตามมันไปด้วยความโกรธจัด ทั้งๆที่ผมแสดงออกขนาดนี้แล้วว่าเป็นเจ้าของเคท มันยังจะกล้าพูดออกมาอีกว่าจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เคทไปเป็นของมัน
แค่เห็นท่าทางของมันผมก็รู้แล้วว่ามันน่ะไม่ธรรมดา ท่าทางที่เย็นชา บวกกับความนิ่งของมันนั้น ผมว่าผมต้องเตรียมรับศึกหนักเร็วๆนี้แล้วล่ะ
"ปั่ก!"
"อึก" เสียงเคทลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เมื่อผมเข้ามานั่งในรถแล้วปิดประตูลงเสียงดังสนั่นหวั่นไหว
"ฉันไม่ได้อ่อยเขาเลยนะ เขาเข้ามานั่งข้างๆฉัน แล้วก็ขอให้ช่วยเรื่องภาษาแค่นั้นเอง เพราะว่าเขาไปอยู่ที่เมืองนอกมา เขาก็เลยไม่ค่อยเก่งภาษาไทยเท่าไหร่ เขาก็เลยขอหะ...อื้อออ!" ผมรั้งท้ายทอยของเคทเข้ามาจูบทันทีที่เธอกำลังจะอธิบายเรื่องของไอ้หมอนั่น
"ฉันไม่ได้ว่าเธออ่อยมันสักหน่อย แล้วฉันก็ไม่ได้โกรธเธอด้วย" ผมพูดหลังจากที่ถอนจูบออกแล้วถามบางอย่างที่ผมอยากรู้จากปากของเคทออกไป
"เธอจะไม่มีวันนอกใจฉันใช่ไหม?" ผมถามเคทออกไปแล้วมองจ้องเข้าไปในดวงตาคู่สวยของเธอ
"ไม่มีวัน" เคทตอบกลับมาแล้วมองสบสายตากับผมไปด้วย
"เธอว่าไอ้หมอนั่นหล่อไหม?"
"ใคร? เพื่อนใหม่ฉันเมื่อกี้อ่ะเหรอ?"
"อื้ม!"
"ก็หล่อนะ แต่ฉันว่าหล่อสู้นายไม่ได้เลยอ่ะ นายหล่อกว่า ขาวกว่า สูงกว่าตั้งเย๊อะ!" ผมอดที่จะอมยิ้มไปกับคำตอบของเคทไม่ได้ แต่ถึงผมจะมั่นใจว่าเคทไม่มีทางนอกใจผม ยังไงผมก็ไม่มีทางไว้ใจไอ้หมอนั้นอยู่ดี ยังไงมันต้องหาทางเข้ามาอยู่ใกล้ๆเมียผมตลอดเเน่ๆ ยิ่งเรียนห้องเดียวกันแบบนี้ด้วย ผมยิ่งโคตรกังวลเลย
"ถามแค่ไหนก็ตอบแค่นั้นสิ พูดซะยาวเชียว"
"ก็ฉันกลัวนายไม่พอใจนี่นา นายน่ะโหดจะตายไป" เคทพึมพำออกมาเบาๆ แต่ผมดันได้ยินเต็มสองรูหูเลยเนี่ยสิ
"เมื่อกี้เธอว่าไงนะ? เธอว่าฉันโหดงั้นเหรอ? ฉันโหดตรงไหน?"
"ทุกตรงแหละ! ไม่ใช่แค่โหดอย่างเดียวนะ แต่ทั้งขี้หึง ขี้หวง ขี้ห่วง ขี้ระแวง ขี้กังวล ขี้....อื้อออ"
KATE
สนามแข่งรถ F Auto Racing
"พลับพลึง เป็นอะไรไป ทำไมเธอถึงได้ดูกังวลแบบนั้นล่ะ?" ฉันถามพลับพลึงออกไปเมื่อเราทั้งสามคนมาถึงที่สนามแข่งรถเรียบร้อยแล้ว ได้ข่าวว่าวันนี้มีแข่งรถใหญ่ซึ่งอะตอมลงแข่งด้วย ฉันอยากจะรู้จริงๆว่ามันแข่งกับใคร ทำไมถึงได้จัดงานดูยิ่งใหญ่แบบนี้ก็ไม่รู้
"ฉัน..." พลับพลึงกำลังจะพูดอะไรบางอย่างออกมา แต่อยู่ๆเธอก็เงียบลงไปแล้วเลื่อนสายตาไปมองใครบางคนที่ยืนอยู่ที่หน้าห้องรับรองทันที
"พี่อุ่น..." พลับพลึงเรียกพี่ไออุ่นออกไปด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ซึ่งพอพี่ไออุ่นเห็นหน้าเธอ เขาก็รีบเดินหนีไปอีกทางทันที
"พี่อุ่น เดี๋ยวสิคะ? พี่..."
"อ้าว มากันแล้วเหรอ สาวๆเชิญเข้าไปข้างในกันก่อนสิ" พลับพลึงที่กำลังจะเดินตามพี่ไออุ่นไปถึงกับหยุดชะงักทันทีที่ได้ยินเสียงของอะตอม
"แล้วนี่ไอ้ชิไปไหนเนี่ย?" อะตอมหันมาถามฉันพลางเลื่อนสายตาไปมองพลับพลึงที่ตอนนี้กำลังมองตามพี่ไออุ่นไป
"ไปดูความเรียบร้อยของสนามน่ะ เดี๋ยวตามมา" ฉันบอกอะตอมออกไปแล้วรีบเดินเข้ามาในห้องรับรองทันที ฉันรู้สึกว่าอะตอมจะต้องโกรธพลับพลึงอีกแน่ๆเลยที่เห็นว่าพลับพลึงดูแคร์พี่ไออุ่นขนาดนั้น
"มานี่เดี๋ยวนี้เลย!" นั่นไงฉันว่าแล้ว อะตอมลากพลับพลึงไปที่ห้องรับรองอีกห้องแล้วปิดประตูลงเสียงดังสนั่นเลย 😣 สองพี่น้องนี่อารมณ์เกรี้ยวกราดชะมัด ทำไมโหดกันจัง !
20 นาทีผ่านไป
"อชิ! นายมาก็ดีแล้ว ช่วยไปดูพลับพลึงกับอะตอมหน่อยสิ ตอนนี้สองคนนั้น..."
"ไอ้ตอมพาพลับพลึงกลับคอนโดไปแล้ว แล้วฉันก็ต้องลงแข่งแทนมันด้วย" อชิพูดพร้อมเดินเข้ามานั่งข้างๆฉันแล้วฟัดแก้มทั้งสองข้างของฉันอย่างมันเขี้ยว
"นายไม่เเข่งได้ไหม ฉันไม่อยากให้นายเเข่งเลยอ่ะ"
"ทำไมล่ะ ปกติฉันก็แข่งอยู่บ่อยๆนี่"
"แต่ตอนนี้นายเป็นแฟนฉันแล้ว ฉันไม่อยากเห็นแฟนไปแข่งรถแบบเสี่ยงอันตรายแบบนั้นไม่ได้หรือไง" ฉันพูดกับอชิออกไปพลางทำหน้ายู่ใส่เขาไปด้วย
มันก็จริงที่เมื่อก่อนเขาแข่งรถอยู่บ่อยๆ ซึ่งไม่ใช่ว่าตอนนั้นฉันไม่เป็นห่วงเขาหรอกนะ ฉันเองก็ห่วงเขาเหมือนกัน แต่ตอนนั้นฉันพูดอะไรหรือห้ามเขาออกไปไม่ได้ เพราะเราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกัน
แต่ตอนนี้ในเมื่อฉันเป็นแฟนเขาแล้ว ฉันก็มีสิทธิ์ในตัวเขาทุกอย่างไม่ใช่หรือไง ฉันไม่อยากให้เขาลงแข่งแค่นี้เขาทำให้ฉันไม่ได้หรอกเหรอ!
"มันก็ได้” เขาทำท่าครุ่นคิด “งั้นเดี๋ยวฉันจะไปบอกยกเลิกเดี๋ยวนี้แหละ แล้วก็จะเอาเงินเดิมพันไปให้พวกมันด้วย" เขาพูดแล้วกำลังจะลุกออกไปแต่ฉันก็มือไวคว้าข้อมือของอชิไว้ได้ทัน
"เงินเดิมพันครั้งนี้เท่าไหร่" ฉันถามอชิออกไป
"สองล้าน"
"สะ...สองล้าน แล้วที่นายยกเลิกการแข่งมันก็ต้องเสียสองเท่าไม่ใช่เหรอ?"
"อืม ก็สี่ล้านไง" อชิพูดพลางหยิบเช็คออกมาจากกระเป๋ากางเกงของตัวเอง
ฉันรู้ว่าบ้านของเขารวย เงินที่มีใช้ไปทั้งชาติก็ไม่หมด แต่ฉันก็ไม่อยากให้เขาต้องมาเสียเงินเพราะความงี่เง่าของฉันแบบนี้หรอกนะ มันไม่จำเป็นเลยสักนิด ><
"นายไปแข่งเถอะ" ฉันกัดฟันบอกอชิออกไป
"ก็เธอไม่ชอบไม่ใช่หรือไง"
"ทำไมนายจะต้องมายอมเสียเงินตั้งสี่ล้านเพราะฉันด้วยเล่า ฉันรู้ว่ามันอาจจะดูงี่เง่าที่ไม่ยอมให้นายลงแข่ง แต่ฉันก็ไม่อยากให้นายเอาเงินมาทิ้งๆขว้างๆเพราะฉันเป็นต้นเหตุหรอกนะ ไปแข่งเถอะ เดี๋ยวฉันรออยู่ในนี้ก็แล้วกัน"
"เสียตรงนี้ไป ฉันก็แค่ขอลดค่าสินสอดกับลุงคริสแค่นั้นเอง ไม่มีปัญญา" อชิพูดขึ้นด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์
"บ้า! นายนี่มันหัวหมอจริงๆ"
"ถ้าฉันแข่งชนะ เธอมีรางวัลจะให้ฉันไหม?"
"รางวัลอะไรล่ะ ฉันไม่มีหรอก"
"แล้วถ้าฉันชนะ ฉันจะขอรางวัลจากเธอได้ไหมล่ะ?" อชิพูดด้วยสีหน้าและน้ำเสียงที่เจ้าเล่ห์สุดๆ
"รางวัลอะไร?" ฉันถามเขาออกไปเมื่อเห็นว่าสายตาที่เขามองมามันแปลกๆ นี่อย่าบอกนะว่าเขา...>< คนบ้า! ฉันว่าฉันรู้แล้วล่ะว่าอชิต้องการอะไรจากฉัน คนบ้า!
"เอาไว้แข่งจบแล้วจะมารับรางวัลทีหลังก็แล้วกัน ตอนนี้ฉันต้องไปเตรียมตัวแล้ว แล้วเธอก็ต้องไปเชียร์ฉันด้วย ไม่อย่างนั้น ฉันอาจจะแพ้ก็ได้"
"เรื่องเยอะ!" ฉันก่นด่าเขาออกไป
"เดี๋ยวจับกดตรงนี้ซะหรอก"
"ไอ้บ้า ไอ้อชิ! ไอ้คนผีทะเล นายนี่มันหื่นจริงๆเลย!"
"คู่แข่งพร้อมแล้วครับเฮีย" ลูกน้องในสนามเข้ามาในห้องแล้วพูดกับอชิ ฉันไม่รู้ว่าเขาจะเรียกอชิว่าเฮียทำไม ทั้งๆที่เขาก็อายุเยอะกว่าอชิตั้งหลายปี
"ไอ้หมอนั่นมันเป็นใครมาจากไหน" อชิถามลูกน้องของเขาออกไป
"เพิ่งย้ายมาจากเมืองนอกครับ เป็นนักแข่งอาชีพอยู่ที่เยอรมัน เห็นว่าชื่อซันนะครับ"
"มาจากเยอรมันงั้นเหรอ?"
"ซัน..."
