บทที่ 5 เธอเป็นของฉัน

  ​

  "อื้ออออ" ฉันพยายามประท้วงอชิออกไปเมื่อเขาบดขยี้ริมฝีปากของเขาลงมาที่ริมฝีปากของฉันอย่างรุนแรงและเร่าร้อนในคราวเดียว

  เขาใช้จังหวะที่ฉันเผลอบีบปากของฉันเบาๆเพื่อที่จะให้ฉันเปิดปากออก แล้วหลังจากนั้นเขาก็สอดปลายลิ้นอุ่นชื้นของตัวเองเข้าในในโพรงปากของฉัน แล้วจัดการตักตวงเอาความหวานจากปากของฉันออกไปจนหมด จูบของเขามันเหมือนจะกระชากวิญญาณของฉันให้หลุดออกจากร่างเลย

  ยอมรับว่าฉันมีความสุขที่โดนอชิจูบ แต่มันจะดีกว่านี้ถ้าตอนนี้มือของเขาไม่ซนอยู่แถวๆหน้าอกของฉันแบบนี้!

  "อื้มมม" อชิครางออกมาอย่างพึงพอใจที่เห็นว่าฉันจูบตอบเขากลับไป

  พรึ่บ!

  "ว้ายย! นายจะทำอะไรน่ะอชิ!" ฉันรีบยกมือขึ้นปิดหน้าอกของตัวเองเอาไว้ทันทีเมื่ออชิแกะกระดุมเสื้อฉันออกตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ รู้ตัวอีกที ก็ตอนที่เขากระชากเสื้อของฉันออกจากตัวนี่แหละ

  "ลงโทษคนขี้อ่อยไง..." เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า พร้อมมองมาที่ฉันด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง

  "มะ...ไม่นะ อชิ" ฉันร้องขึ้นอีกครั้งเมื่ออชิดึงฝ่ามือของฉันออกแล้ววางไว้ข้างลำตัว

  "ห้ามขยับ จนกว่าฉันจะลงโทษเธอเสร็จ..." เขาสั่งขึ้นเสียงเรียบแล้วมองมาที่ฉันด้วยแววตามืดครึ้ม

  "O_O...อชิ..." ฉันร้องเรียกเขาออกไปด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาเมื่อเขาพลิกร่างของฉันให้ตะแคงแล้วปลดตะขอชุดชั้นในของฉันออก จากนั้นเขาก็ดึงมันออกแล้วเหวี่ยงมันลงไปที่พื้นอย่างไม่ใยดี

  "นะ...นายจะทำอะไร อ๊าาา อชิ..."

  ตอนนี้ร่างกายของฉันชาวาบไปหมด เมื่ออชิใช้ฝ่ามือทั้งสองข้างของตัวเองตะปบที่หน้าอกของฉันแล้วเคล้นคลึงมันเบาๆ

  ส่วนสายตาของเขาตอนนี้ก็เอาแต่จ้องมองมันอย่างพินิจพิจารณาพลางหอบหายใจถี่ เหมือนพยายามจะควบคุมอารมณ์ของตัวเองเอาไว้...

  เขาจ้องมองมันอยู่สักพักแล้วก็ค่อยๆเพิ่มแรงที่เคล้นคลึงหน้าอกของฉันให้แรงขึ้น แรงขึ้น จากนั้นก็ค่อยๆใช้นิ้วมือเขี่ยที่ยอดอกของฉันจนมันแข็งสู้มือของเขาขึ้นมา...

  "...ฉันดูดมันได้ใช่มั้ย?" เขาถามฉันขึ้นด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า แล้วหอบหายใจถี่ขึ้นกว่าเดิม

  "มะ...ไม่นะ อชิ ม่ายยย อื้ออ อชิ ไม่เอานะ ฉัน อื้ออ อชิ..."

  "จ๊วบบบ" อชิไม่สนใจที่ฉันพูดแม้แต่น้อย เขาก้มลงแล้วครอบครองที่ยอดอกของฉันอย่างเอาแต่ใจ จากนั้นเขาก็ทั้งดูดทั้งดึงที่ยอดอกของฉันจนฉันต้องบิดเร้าร่างไปมาด้วยความเสียวซ่าน

  ทำไมร่างกายของฉันมันถึงได้อ่อนระทวยไปหมดแบบนี้ก็ไม่รู้ การกระทำของเขาในตอนนี้ มันเหมือนกับเขาสูบแรงของฉันออกไปจนหมด เอาซะจนฉันไม่มีแรงที่จะต่อต้านเขาเลย

  "อชิ..."

  "จ๊วบบบ..."

  ฉันยกมือขึ้นไปกอบกุมกลุ่มผมของอชิเอาไว้แล้วขยุ้มมันเอาไว้อย่างต้องการที่ยึดเกาะ

  "อื้มมม" อชิครางออกมาอย่างชอบใจแล้วเอาแต่ซุกหน้าอยู่ที่หน้าอกฉันอยู่แบบนั้นนานสองนาน

  "อา...ชิ..." ฉันร้องเรียกอชิออกไปเมื่อร่างกายของตัวเองไม่ได้อยากให้เขาหยุดการกระทำเอาไว้แค่นี้...ตอนนี้ร่างกายของฉันมันต้องการให้เขาทำมากกว่านี้

  แต่ความถูกต้องมันต้องมาก่อน ฉันเลยต้องเรียกเขาออกไปเพื่อที่จะให้เขาหยุดการกระทำของเขาเอาไว้แค่นี้...

  "ไม่อนุญาตให้พูด จนกว่าฉันจะลงโทษเธอเสร็จ" พอพูดจบเขาก็ก้มลงไปดูดดุนที่ยอดอกของฉันต่ออย่างเอาแต่ใจ

  "อะ...ชิ อื้อออ" ฉันร้องเรียกอชิขึ้นอีกครั้งเมื่อเขาเคลื่อนฝ่ามือข้างหนึ่งของตัวเองลงมาลูบไล้ที่หน้าท้องของฉันวนไปวนมาจนฉันรู้สึกวูบโหวงเหมือนมีผีเสื้อนับร้อยนับพันตัวบินวนไปวนมาภายในช่องท้องของฉัน

  ACHI

  ​"อะ...ชิ"

  ยิ่งเคทครางเรียกชื่อผมมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งหยุดตัวเองเอาไว้ไม่อยู่ ตอนนี้ผมรู้สึกว่าร่างกายของผมมันต้องการเคทมาก ยิ่งร่างกายของเราอยู่ใกล้กันแบบนี้ มันก็เหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้ผมไม่สามารถละออกจากเธอได้เลย

  น้ำเสียงหวานๆของเคทมันทำให้สติสตังของผมกระเจิดกระเจิงไปหมด ยิ่งได้สัมผัสร่างกายที่ขาวเนียนของเคทแบบนี้ มันก็ยิ่งทำให้ผมอยากจะสัมผัสเธอไปเรื่อยๆ จนผมไม่อยากหยุดมันเอาไว้แค่นี้

  "อชิ...พอได้แล้ว..." ผมเงยหน้ามองเคทเมื่อเธอร้องเรียกผมออกมาด้วยน้ำเสียงกระเส่า

  ‘ทะ...ทุกวัน เรย์โทรมาหาฉันทุกวัน ตะ...แต่ฉันกับเขาไม่ได้คุยอะไรกันเลยนอกจากเรื่องเรียน’

  ‘มีพี่ต้าร์วิศวะ พี่บอลนิเทศน์ พี่ซันมนุษย์ แล้วก็พี่กัสวิทย์กี’

  แต่เมื่อผมเงยมองหน้าเคทคำสารภาพของเธอก็ลอยวนเข้ามาในหัว จนผมนึกโกรธเธอขึ้นมาอีกครั้ง

  ผมพยายามที่จะให้เกียรติเธอแล้ว แต่เป็นเธอเองต่างหากที่ชอบยั่วโมโหผม มีผมเป็นคู่หมั้นอยู่แล้วทั้งคนยังจะคุยกับคนโน้นคนนี้อยู่ได้

  ผมต้องทำให้เธอเป็นของผมเลยดีมั้ยนะ เธอถึงจะได้ไม่มีโอกาสไปอ่อยใครได้อีก

  "โอ้ย! เจ็บนะอชิ..." เคทสะดุ้งแล้วตะโกนชื่อผมเสียงดังเมื่อโดนขบกัดที่ยอดอกสีชมพูหวานแหววของตัวเอง

  บอกตามตรงว่าผมหลงไหลร่างกายของเคทมาก ยิ่งได้มอง ได้สัมผัสเธอแบบนี้ ผมก็ยิ่งหวงเธอ ไม่อยากให้มีผู้ชายคนไหนเข้าใกล้เธอเลยแม้แต่คนเดียว

  "อย่านะ อชิ ไม่เอา!"

  "บอกว่าไม่อนุญาตให้พูดจนกว่าฉันจะลงโทษเธอเสร็จไง" ผมพูดกับเคทออกไปด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบเมื่อเธอเคลื่อนฝ่ามือมาจับฝ่ามือของผมที่กำลังจะล้วงเข้าไปภายใต้กระโปรงยีนส์ตัวจิ๋วของเธอ

  "นายจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ หยุดเดี๋ยวนี้! ไม่เอา นายจะลงโทษอะไรฉันนักหนา พอได้แล้ว ว้าย!" ผมรูดกางเกงในตัวจิ๋วของเคทออกอย่างรวดเร็วเมื่อเธอกำลังอ้อนวอนผมอยู่แล้วไม่ทันได้ระวังตัว

  "อ้าขาออก..." ผมสั่งเคทออกไปเสียงเย็น

  "มะ...ไม่นะอชิ นายจะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะ" เคทหุบขาตัวเองเอาไว้แน่นแล้วส่ายหัวออกมาอย่างไม่ยอมเมื่อผมเร่งเร้าเธอออกไป

  "อ้าขาออกเดี๋ยวนี้...เคท!" ผมพูดกับเธอออกไปด้วยน้ำเสียงดุดันอีกครั้ง

  "มะ...ไม่เอา ฉันกลัว" เคทเอาแต่ส่ายหน้าเมื่อผมสั่งให้เธออ้าขาออก

  "ทีเวลาเธออ่อยคนอื่น เธอไม่เห็นกลัวเลย อ้าข้าออก!" คราวนี้เป็นผมเองที่จับขาเคทแยกออกจากกัน

  "ฉันไม่ได้อ่อยสักหน่อย ฉันก็แค่..."

  "อย่าเถียง ฉันไม่อนุญาต"

  "...มีฉันเป็นคู่หมั้นแค่คนเดียวไม่ได้หรือไง ทำไมต้องคุยกับคนอื่นไปทั่วแบบนี้ห๊ะ!" ผมตะคอกถามเคทออกไปอย่างโกรธจัดเมื่อนึกถึงผู้ชายในสต๊อกของเธอ

  "ก็นาย...ไม่คุยกับฉันดีๆนี่ ฉันก็เลย..."

  "แล้วเธอทำตัวน่ารักกับฉันรึเปล่าล่ะ..." ผมถามเคทออกไปพลางมองสบสายตาของเธอไปด้วย

  "นายก็ปล่อยฉันก่อนสิ แล้วฉะ...ฉันจะเป็นเด็กดีของนาย อื้ออออ เจ็บ..." เคทร้องออกมาพลางทำหน้าเหยเกเมื่อผมสอดแทรกปลายนิ้วเข้าไปในช่องทางรักของเธออย่างรวดเร็ว

  "มะ...ไม่นะอชิ..."

  "อยู่เฉยๆสิ นี่ก็เป็นครั้งแรกของฉันเหมือนกัน" ผมพูดพลางค่อยๆขยับนิ้วมือเข้าออกช่องทางรักที่คับแคบของเคทอย่างต้องการลงโทษคนขี้อ่อยให้รู้จักหลาบจำ

  "อึกกก" เคทกัดปากแน่นเมื่อผมขยับปลายนิ้วเข้าออกถี่มากกว่าเดิม จนเกิดเสียงอะไรบางอย่างออกมา

  แจ้ะ แจ้ะ แจ้ะ!

  "ครางชื่อฉัน...เร็ว!" ผมพยายามข่มอารมณ์ของตัวเองเอาไว้แล้วบอกกับเคทออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ถ้าเธอยังดื้อดึงกับผมมากกว่านี้ ผมไม่อยากจะคิดเลยว่าระหว่างเราสองคนมันจะเกิดอะไรขึ้น เพราะแค่นี้ผมก็ทรมานมากพออยู่แล้ว...

  "ไม่! อ๊ะ!" เคทยังคงดื้อดึงไม่ยอมทำตามคำสั่งของผม นั่นเลยทำให้ผมต้องขยับนิ้วมือเข้าใส่ช่องทางรักของเธอแรงกว่าเดิม

  "ถ้าเธอไม่ครางชื่อฉัน เธอโดนมากกว่านิ้วแน่!" ผมกัดฟันพูดขู่เคทออกไป

  "มะ...ไม่....อื้ออ อชิ..."

  "ต่อไปนี้เธอครางชื่อฉันได้แค่คนเดียว จำเอาไว้!!"

  "อชิ..."

  "ถ้าต่อไปฉันเห็นเธออ่อยคนอื่นอีก เธอโดนมากกว่านี้แน่!"

  "เฮือกกกก!" เคทถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่เมื่อผมถอนปลายนิ้วออกจากช่องทางรักของเธอ

  "จำเอาไว้ว่าอย่าดื้อกับฉัน...แล้วก็ห้ามอ่อยใครด้วย" ผมพูดแล้วค่อยๆจูบซับตามใบหน้าของเคทพร้อมกดศีรษะของเธอลงที่อกแกร่งของตัวเอง จากนั้นก็กอดเธอเอาไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายไปไหน

  "อึก...ฉันจะไม่ดื้อกับนายอีกแล้ว..." เคทพยักหน้าหงึกหงักอยู่ในอ้อมกอดของผมแล้วก็ยกท่อนแขนเรียวเล็กของตัวเองกอดผมเอาไว้แน่นเช่นกัน

  "ถ้าเธอทำอีก ฉันจะไม่หยุดอยู่แค่นี้แน่...รู้ใช่มั้ยว่าฉันทำได้มากกว่านี้"

  "อื้ม!"

  "แล้วเธอรู้รึเปล่าที่ฉันทำแบบนี้ มันเพราะอะไร?"

  "มะ...ไม่รู้" น้ำเสียงเคทสั่นเครือ เหตุเพราะความวาบหวามที่ผมทำยังคงอยู่

  "เพราะฉันหวงเธอ ฉันไม่อยากให้เธอคุยหรือหยอกล้อกับใคร จำใส่ใจของเธอเอาไว้ด้วยว่าเธอเกิดมาเป็นของฉัน แล้วตอนนี้เธอก็เป็นของฉันแล้ว ห้ามอ่อยคนอื่นอีก เข้าใจมั้ย?"

  "ฉัน...ไม่ได้เป็นของนายสักหน่อย ขี้ตู่..." เคทเงยหน้าขึ้นจากอกแกร่งของผมแล้วเถียงผมออกมาอย่างไม่ยอม ยังจะดื้ออยู่อีก

  "แค่นิ้วก็ถือว่าเป็นแล้ว หรือเธออยากโดนมากกว่านี้?"

  "บะ บ้า!" เคทพูดขึ้นอย่างเขินๆแล้วซุกหน้าลงบนอกแกร่งของผมอีกครั้ง

  จริงๆแล้วผมจะทำให้เธอเป็นของผมตอนนี้เลยก็ได้ แต่ผมอยากให้เธอยอมเป็นของผมโดยที่ผมไม่ต้องบังคับมากกว่า

  ผมอยากให้เราสองคนเป็นของกันและกันด้วยความเต็มใจ ไม่ใช่เพราะผมบังคับเธอแบบนี้...

บทก่อนหน้า
บทถัดไป