บทที่ 9 เมีย(?)
KATE
"อ่ะ กินซะ" อชิยื่นกล่องยาคุมกำเนิดแบบฉุกเฉินมาให้ฉันซึ่งฉันก็รับมันมาอย่างเขินๆ พลางหลบสายตาของเขาไปด้วย
ยิ่งนึกถึงเรื่องราวระหว่างเราพี่เพิ่งเกิดขึ้นมาไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ ฉันก็ยิ่งเขิน เขินจนแทบไม่กล้าที่จะมองหน้าเขาอยู่แล้ว
"กินไปเม็ดเดียวก่อน ส่วนอีกเม็ดครบ12ชั่วโมงค่อยกิน" อชิพูดขึ้นเมื่อฉันกำลังจะแกะยาอีกเม็ดนึงเพื่อที่จะกินมันเข้าไปพร้อมกันทีเดียว2เม็ดพร้อมกับยื่นขวดน้ำเปล่ามาให้
"ทำไมไม่กินไปพร้อมกันสองเม็ดเลยล่ะ" ฉันถามเขาออกไปอย่างสงสัย
"ฉันก็ไม่รู้ ฉันไม่ใช่เภสัช" เขาตอบออกมาหน้าตายแล้วตั้งใจขับรถต่อ
"ไอ้..."
"อยากตายคาเตียงหรือไง?" เขาพูดพลางหันมายักคิ้วให้ฉันอย่างกวนประสาท
"ชิ!" ฉันจิ๊ปากใส่อชิออกไปเมื่อเถียงเขาไม่ออก
หลังจากที่นั่งรถมาได้สักพัก ทั้งฉันแล้วก็อชิต่างคนก็ต่างไม่ได้พูดอะไรกันขึ้นมาเลย ที่ฉันไม่กล้าคุยกับเขาเพราะว่าฉันเองยังเขินเขาอยู่ แล้วตอนนี้ฉันเองก็กำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ด้วย
"เธอกังวลอะไรอยู่" เขาถามฉันพลางเอื้อมมือมาจับมือของฉันพลางบีบมันเบาๆ
"ฉัน...ไม่กล้าไปเรียน" ฉันบอกอชิออกไปเมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อวาน
"เรื่องนั้นอย่ากังวลเลย ต่อไปไม่มีใครกล้ามามองเธอหรือพูดนินทาอะไรเธออีกแล้วล่ะ" อชิพูดทั้งที่สายตาของเขายังคงมองออกไปที่ถนน ส่วนมือของเขาอีกข้างก็จับมือของฉันเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
"ฉัน..."
"ไม่เห็นจะต้องแคร์คนอื่นเลย แค่เธอมีฉันคนเดียวก็เกินพอแล้ว ต่อไปนี้ถ้าใครไม่อยากจะคบกับเธอก็ช่างมันสิ ฉันจะเป็นทั้งแฟน เป็นทั้งเพื่อน แล้วก็จะเป็นทุกอย่างให้เธอเอง"
"บ้า! ใครเป็นแฟนนายกันล่ะ คนบ้า!" ฉันพูดกับเขาออกไปอย่างเขินๆ อยู่ๆอชิก็มาขี้ตู่ว่าเขาเป็นแฟนของฉัน
"อ่อ! ลืมไป ไม่ใช่แฟน แต่เป็น...ผัวววว" อชิพูดในขณะที่ขับรถมาจอดที่หน้าคณะของฉัน
"อชิ!"
"ว่าไง?"
"ปากนายนี่มัน!"
"ปากฉันมันทำไม?" เขาพูดพลางค่อยๆโน้มใบหน้าของเขาให้เข้ามาใกล้ฉัน จนตอนนี้ฉันต้องนั่งตัวแข็งทื่อเพราะฉันไม่กล้าขยับเลย ถ้าฉันขยับแค่นิดเดียว อชิต้องจูบฉันแน่ๆ ฉันมั่นใจ แค่สายตาของเขาที่มองมาฉันก็รู้แล้วว่าเขาคิดอะไรอยู่
"ตอบสิเคท..." อชิพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์
"ปากนายสวยดี อื้อออ"
"ตั้งใจเรียนนะ...ที่รัก" เขาพูดเมื่อถอนจูบออกจากฉันอย่างอ้อยอิ่ง
"ที่รักอะไรของนายกันเล่า"
"งั้นเอาใหม่"
"อะไรของนาย"
"ตั้งใจเรียนนะ...เมีย🙂"
"อชิ!"
"อยากโดนอีกทีรึไง?"
"ไอ้!" พอฉันทำท่าจะเถียงออกไปเขาก็โน้มใบหน้าของเขาเข้ามาใกล้ฉันอีกครั้ง อีตาบ้านี่! คิดว่าหล่อแล้วจะทำอะไรก็ได้อย่างนั้นหรอกเหรอ
ฉันหลับตาปี๋เมื่ออชิโน้มใบหน้าของเขาเข้ามาใกล้ฉันเรื่อยๆ จนกระทั่ง...
ก๊อกๆๆๆ
"O_O อะตอม"
"รอดตัวไปนะ" เขาพูดพลางเปิดประตูรถแล้วเดินลงจากรถไปทันที สงสัยจะลงไปคุยกับอะตอม ต้องขอบคุณมันเลยนะที่เข้ามาช่วยให้ฉันไม่ต้องโดนอชิจูบอีกรอบเนี่ย
"ตาบ้าเอ้ย! ปากฉันเปื่อยหมดแล้วมั้งเนี่ย!" ฉันรีบหยิบหนังสือเรียนกับกระเป๋าสะพายของตัวเองแล้วกำลังจะลงมาจากรถ แต่พอฉันเปิดประตูออกมาเท่านั้นแหละ ก็ต้องเจอเข้ากับคุณพ่อและเเม่เบลล์ยืนอยู่ที่หน้าตึก
"คุณพ่อ..." ฉันพึมพำกับตัวเองออกไปเบาๆ
"ป่ะ ฉันเดินไปส่ง" อชิยื่นมือมาเพื่อที่จะให้ฉันจับซึ่งฉันก็ยื่นมือออกไปจับมือของเขาอย่างว่าง่าย
"สวัสดีครับลุงคริส ป้าเบลล์" อชิยกมือไหว้คุณพ่อของฉันกับแม่เบลล์ออกไป
"หวัดดีจ๊ะลูก" แม่เบลล์รับไหว้อชิแล้วยิ้มออกมาส่วนคุณพ่อก็ได้แต่มองมาที่ฉันกับอชิด้วยสายตาที่ขุ่นเคืองเล็กน้อย
"ไหนเมื่อเช้าแกบอกว่าจะพายัยเคทไปส่งที่บ้าน" คุณพ่อฉันถามอชิออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดุดันเล็กน้อย
"เคทไม่อยากกลับเองแหละค่ะ แล้วต่อไปก็จะไม่กลับบ้านด้วย เคทจะไปอยู่กับอชิ" ฉันพูดกับคุณพ่อออกไปอย่างต้องการประชด ซึ่งมันทำให้คุณพ่อมองมาที่ฉันกับอชิด้วยสายตาดุดันมากกว่าเดิม
"เคท..." คุณพ่อเรียกฉันออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนลง แต่ดูสายตาที่ท่านมองอชิ ดูน่ากลัวมากกว่าเมื่อกี้นี้อีก
"เด็กๆรักกันน่ะดีแล้ว นายก็อย่าไปห้ามอะไรลูกมากเลย" แม่เบลล์พูดปรามคุณพ่อของฉันออกมาเมื่อเห็นว่าท่านยังคงจ้องมองอชิไม่วางตา
"ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรถ้าเด็กสองคนนี้จะรักกัน ดีแล้วล่ะที่ไอ้เอฟมันวางตัวเคทให้คู่กับอชิน่ะ ถ้าต้องคู่กับอะตอมฉันคงปวดหัวมากกว่านี้"
"ผมก็เป็นคนดีนะครับลุงคริส แต่อาจจะดีน้อยกว่าไอ้ชินิดหน่อย" อะตอมแย้งเมื่อพ่อของฉันพูดออกมาแบบนั้น
"แล้วนี่ลุงคริสกับป้าเบลล์มาถึงที่นี่มีอะไรกันรึเปล่าครับ" อะตอมถามขึ้นอย่างสงสัย ซึ่งฉันเองก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่าทำไมคุณพ่อกับแม่เบลล์ถึงมาที่นี่
"ก็เมื่อวานอชิไปหาฉันที่บ้านน่ะสิ บอกว่าลูกสาวฉันมีข่าวไม่ดีออกมา วันนี้ฉันเลยจะมาแก้ข่าวให้ลูกฉันด้วยตัวเอง" คุณพ่อพูดพลางมองมาที่ฉันด้วยสายตาที่เป็นห่วง
"คุณพ่อไม่ต้องแก้ข่าวอะไรหรอกค่ะ เพราะยังไงเคทก็เป็นลูกเมียน้อยอยู่แล้ว คุณพ่อไม่ต้องมาสนใจอะไรเคทหรอกค่ะ ใครจะว่ายังไงก็ช่าง เคทจะพยายามไม่สนใจก็แล้วกัน"
"เคท...อย่าดื้อสิ" อชิพูดปรามฉันขึ้นเมื่อเห็นว่าฉันเถียงคุณพ่อออกไป
"ชิ!"
"ผมไม่คิดว่าลุงคริสกับป้าเบลล์จะมาจัดการด้วยตัวเองแบบนี้ งั้นผมว่าเชิญเข้าไปข้างในก่อนดีกว่าครับ ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาขึ้นเรียน ให้ลุงคริสกับป้าเบลล์ไปแก้ข่าวให้เคทตอนนี้น่าจะดีที่สุด" อชิพูดแล้วกระชับมือของเขาที่จับมือฉันเอาไว้แน่นกว่าเดิมจนฉันรู้สึกอบอุ่น
ไม่ใช่เพียงแค่อชิเท่านั้นนะที่ทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่น แต่คุณพ่อกับแม่เบลล์ก็ทำให้ฉันอุ่นใจขึ้นมาเหมือนกันที่รู้ว่าพวกท่านแคร์ความรู้สึกของฉันขนาดนี้
"เอาล่ะทุกคนฟังทางนี้หน่อย" อะตอมพูดขึ้นเสียงดังกลางใต้ถุนตึกคณะที่ตอนนี้มีนักศึกษาทุกชั้นปีกำลังทำกิจกรรมของตัวเองกันอยู่ ซึ่งพอทุกคนได้ยินแบบนั้นก็หันมาตามเสียงของมันทันที
"เชิญพูดเลยครับลุงคริส" อชิบอกพ่อของฉันออกไปซึ่งท่านก็ทำเพียงพยักหน้ารับรู้ก่อนที่ท่านจะพูดอะไรบางอย่างต่อหน้าทุกคนออกไป
"ฉันเป็นพ่อของเคท ที่ฉันมาวันนี้ มันก็ไม่มีอะไรมาก ฉันแค่จะมาบอกว่า...ลูกสาวของฉันไม่ใช่ลูกเมียน้อย" พอฉันได้ยินคุณพ่อพูดออกไปแบบนั้น น้ำตาของฉันก็ไหลออกมาคลอเบ้าทันทีด้วยความตื้นตัน ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าคุณพ่อจะมาทำอะไรเพื่อฉันขนาดนี้
"เคทเกิดจากความรักของฉันกับเมียอีกคน ซึ่งแม่ของเคทไม่ใช่เมียน้อย แต่เป็นเมียเก่าของฉันเอง ฉันกับแม่ของเคทรักกันมาก เราสองคนตั้งใจที่จะทำให้เคทเกิดมา แต่มันมีเหตุผลบางอย่างที่ทำให้ฉันกับแม่ของเคทอยู่ด้วยกันไม่ได้เท่านั้นเอง มีใครสงสัยอะไรอีกไหม?" คุณพ่อถามทุกคนที่กำลังตั้งใจฟังที่ท่านพูดออกมาอย่างใจจดใจจ่อ ซึ่งพอทุกคนได้ฟังที่คุณพ่อพูดออกไปแบบนั้นก็เอาแต่ส่ายหน้ากันแล้วก็มองมาที่ฉันด้วยสายตาที่แตกต่างจากเมื่อวานโดยสิ้นเชิง
แต่มันก็ไม่ช่ทุกคนหรอกนะที่มองมาที่ฉันด้วยสายตาที่แตกต่างไปจากเมื่อวาน มันก็มีอยู่แหละพวกที่ไม่ชอบฉันมาตั้งแต่แรกอยู่แล้วน่ะ
"หวังว่าต่อจากนี้ไป ทุกคนคงจะไม่มองลูกสาวฉันด้วยสายตาดูถูกอีกแล้วนะ" คุณพ่อพูดออกไปพลางกวาดสายตามองไปรอบๆด้วยสายตาที่คมกริบ
"ถ้าไม่มีอะไรแล้วพ่อกลับก่อนนะลูก พอดีพ่อกับแม่เบลล์ต้องพาน้องไปหาหมอ" คุณพ่อพูดพลางยกมือขึ้นวางที่ศีรษะของฉันอย่างแผ่วเบามันเลยทำให้น้ำตาของฉันที่ทำท่าจะไหลก่อนหน้านี้ไหลออกมาอย่างกลั้นเอาไว้ไม่อยู่
"ค่ะคุณพ่อ วันนี้เคทจะกลับบ้านนะคะ" ฉันบอกคุณพ่อออกไปแล้วส่งยิ้มไปให้ท่านบางๆ ซึ่งพอคุณพ่อได้ยินแบบนั้นท่านก็ยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจทันที
"งั้นพ่อกับแม่เบลล์ไปก่อนนะลูก พอดีพ่อต้องพาน้องไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลน่ะ"
"เคทเดินไปส่งนะคะ" ฉันยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลา พอเห็นว่ามันพอมีเวลาเหลือฉันก็รีบอาสาเพื่อที่จะเดินไปส่งคุณพ่อที่รถทันที
"ขอบคุณมากนะคะคุณพ่อ" เมื่อเดินมาถึงรถแล้ว ฉันก็รีบสวมกอดคุณพ่อทันทีซึ่งคุณพ่อเองก็สวมกอดฉันกลับมาพลางลูบหัวของฉันอย่างแผ่วเบา
"มันเป็นหน้าที่ของพ่ออยู่แล้วที่ต้องปกป้องลูก พ่อขอโทษด้วยนะที่ผ่านมาพ่อไม่ได้ทำหน้าที่พ่อให้ดี" คุณพ่อพูดพลางกระชับอ้อมกอดที่กอดฉันเอาไว้แน่น
"ฮึก...เคทไม่เคยโกรธคุณพ่อเลยค่ะ แค่น้อยใจก็เท่านั้นที่คุณพ่อไม่กลับมาหาเคทกับน้องบ้างเลย"
"พ่อขอโทษนะลูก ต่อไปนี้พ่อสัญญาว่าพ่อจะทำหน้าที่ของพ่อให้ดีที่สุดนะคะคนเก่งของพ่อ พ่อสัญญา"
"ค่ะ...งั้นเดี๋ยววันนี้เจอกันที่บ้านนะคะคุณพ่อ เคทต้องรีบไปขึ้นเรียนก่อนแล้ว" ฉันบอกคุณพ่อออกไปเมื่อมองดูเวลาแล้วพบว่าตอนนี้มันจะบ่ายโมงแล้ว
"ตั้งใจเรียนนะลูก" แม่เบลล์พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแล้วส่งยิ้มหวานๆตามแบบฉบับของท่านมาให้ฉัน
"ค่ะแม่เบลล์ เคทขอกอดแม่เบลล์หน่อยได้ไหมคะ เคทคิดถึงแม่เบลล์มากๆเลย" ฉันพูดแล้วเข้าไปสวมกอดแม่เบลล์เอาไว้ทันที ซึ่งพอฉันสวมกอดท่านแบบนั้นท่านก็ร้องไห้ออกมาอย่างดีใจทันที
"วันนี้เคทจะพาน้องกลับบ้านด้วยนะคะ แม่เบลล์ไม่ต้องเป็นห่วง" ฉันพูดขึ้นเมื่อรู้ว่าเเม่เบลล์กำลังจะพูดอะไรออกมา
"จ๊ะ แม่ฝากด้วยนะลูก ไคโรไม่ยอมรับสายแม่เลย ยังไงแม่ฝากหนูเป็นธุระให้แม่ด้วยนะ"
"ไม่ต้องห่วงค่ะ เรื่องนี้สบายมาก งั้นเคทขอตัวขึ้นเรียนก่อนนะคะ สวัสดีค่ะคุณพ่อ สวัสดีค่ะแม่เบลล์" ฉันบอกคุณพ่อกับแม่เบลล์แล้วยกมือไหว้ท่านทั้งสองคนออกไป ทำไมมันถึงได้รู้สึกโล่งใจแบบนี้นะ
พลั่กกก!
"ขอโทษทีนะคะ คือฉันไม่ได้ตั้งใจ ขอโทษทีค่ะ" ฉันรีบขอโทษคนที่ฉันเพิ่งจะเดินชนเขาออกไปแล้วก้มลงเก็บของที่ร่วงอยู่ที่พื้นทันที
"ไม่เป็นไรหรอกครับน้องเคท พี่ไม่โกรธหรอก" ฉันรีบหันไปมองหน้าเขาทันทีที่เขารู้จักชื่อของฉันด้วย
"เอ่อ..ค่ะ พี่รู้จักเคทด้วยเหรอคะ?" ฉันถามเขาออกไปแล้วรีบเก็บของส่งคืนให้เขาทันที ฉันว่าหน้าพี่เขาไม่ค่อยคุ้นเลยนะ น่าจะไม่ใช่รุ่นพี่ในคณะฉันแน่ๆ
"ทำไมจะไม่รู้จักล่ะครับ ก็น้องเคทน่ารักซะขนาดนี้ ใครๆก็อยากรู้จักน้องเคทกันทั้งนั้นแหละ" พี่คนนั้นพูดออกมาแล้วมองหน้าฉันด้วยสายตาแปลกๆ
ไม่รู้ว่าฉันคิดไปเองรึเปล่าที่เห็นว่าเขามองมาที่ฉันด้วยสายตาที่หวานเยิ้มมากๆ ซึ่งเขามองมาที่ฉันด้วยสายตาที่หวานแบบนั้นไม่พอ เขายังทำท่าเหมือนจะยื่นมือมาจับที่แก้มของฉันอีก
"เอามือสกปรกของแกออกไปจากเมียฉันซะ!"
"อชิ!!!"
