บทที่ 30 ตอนที่30

“ถ้าอยากไปก็ไปสิ แต่อย่าตกใจเวลาเห็นนายถูกฉันชกล้มกลิ้งก็แล้วกัน ฉันไม่ชอบเสียงร้องวี๊ดว๊าย มันน่ารำคาญ”  

ไป่หลางบอกเสียงเรียบ สายตามองถนนเบื้องหน้าไม่หันมามองสองพี่น้องสักนิด เหมือนตอบคำถามไปตามหน้าที่ หวังลี่อิงมองสบตาน้องชายอีกฝ่ายยักไหล่ กระซิบบอกเบาๆ ว่า

“พี่หลางเขาค่อนข้างเคร่งครึมนิดหน่อยครั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ