บทนำ
หลิวเฟยหลง มาเฟียหนุ่มหยิบเสื้อผ้ามาสวม ก่อนจะก้มลงจูบริมฝีปากของทาสรักหนักๆ ทีหนึ่ง แล้วเดินออกไปจากห้องนั้น
ปล่อยให้อีกฝ่ายนอนอย่างเดียวดายเหมือนเช่นทุกครั้งที่เคยทำ
“คุณหลิว จะมีสักวันไหมที่ผมจะเป็นคนสำคัญของคุณบ้าง...”
ไป่หลางลืมตาขึ้นมองร่างหนาที่เดินพ้นประตูไปพึมพำเสียงแผ่วพร่าด้วยความเจ็บช้ำ หัวใจปวดปร่าร้าวรานไม่เคยจางหาย
เมื่ออีกฝ่ายยังคงทำร้ายหัวใจของเขาไม่สิ้นสุด แต่หัวใจเจ้ากรรมมันกลับไม่ยอมถอนใจยังคงปักใจรักมั่น
ยอมให้อีกฝ่ายทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับเสพติดความเจ็บปวด
หวังเพียงสักวันจะได้รับความสำคัญ จะมีค่าเป็นคนในหัวใจของมาเฟียหนุ่มบ้าง
บท 1
แก๊งมังกรเพลิงเป็นหนึ่งในสี่แก๊งใหญ่ของฮ่องกง อันประกอบไปด้วยแก๊งพยัคฆ์ดำ แก๊งกิเลนหยก และแก๊งสิงห์ขาว โดยมี หลิวเฟยหลง เป็นหัวหน้าแก๊งสืบทอดอำนาจมาจากหลิวเหว่ยอวี้ ผู้เป็นบิดา แก๊งมังกรเพลิงภายใต้การนำของหลิวเฟยหลงยิ่งใหญ่เกรียงไกร สามารถกำราบแก๊งเล็กแก๊งน้อยให้อยู่ใต้อานัติจนหมดสิ้น แน่นอนว่าย่อมมีทั้งมิตรและศัตรูอยู่มากมายในวงการนี้ ดังนั้นหลิวเฟยหลงจึงไม่เคยไว้ใจใครมีเพียงคนสนิทคือ ไป่หลางเท่านั้นที่เขาเชื่อใจ
เพราะทั้งสองเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก หลิวเหว่ยอวี้ รับไป่หลางมาเป็นลูกบุญธรรมหลังจากที่ไป่จื้อหลินพ่อของเขาถูกคนร้ายฆ่าตาย โดยเลี้ยงดูมาคู่กับหลิวเฟยหลงลูกชายของตน เมื่อหลิวเหว่ยอวี้ถูกลอบฆ่า หลิวเฟยหลงจึงขึ้นเป็นหัวหน้าแก๊งแทนบิดา มีไป่หลางเป็นสมุนคู่ใจมาตลอด
“คุณหลิว สองทุ่มคืนนี้คุณมีนัดทานอาหารกับคุณหวังประธานหอการค้าที่ภัตตาคารครับ นี่ก็หกโมงเย็นแล้วผมให้พ่อบ้านเตรียมเสื้อผ้าไว้ให้คุณแล้ว เชิญไปอาบน้ำให้สบายตัวก่อนเถอะครับ ผมจะได้เตรียมรถไว้รอ”
ไป่หลางเข้ามารายงานผู้เป็นนายที่ห้องทำงานของอีกฝ่าย หลิวเฟยหลงเงยหน้าจากกองเอกสารวางปากกาในมือลง แล้วเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ทำงาน หลับตานิ่งคล้ายกำลังสะกดความเหนื่อยล้าจากงานตรงหน้า ร่วมสี่ชั่วโมงแล้วที่เขาหมกมุ่นอยู่กับกองเอกสารกองใหญ่ เอกสารจากบริษัทเดินเรือและท่าเรือขนส่งที่ตระกูลหลิวดูแลอยู่ ไม่นับรวมเอกสารจากบริษัทโทรคมนาคมอีกกองใหญ่ กิจการขาวสะอาดที่ช่วยฟอกเงินได้เป็นอย่างดี ต่อหน้าสังคมหลิวเฟยหลงคือนักธุรกิจหนุ่มเจ้าของกิจการท่าเรือและบริษัทสื่อสารที่มีสาขาทั่วโลก เป็นนักธุรกิจที่มั่งคั่งร่ำรวยและมีอิทธิพลสูงเพราะเป็นผู้อยู่เบื้องหลังของคนในรัฐบาลเสียงข้างมาก ทำให้มีคนเกรงบารมีของเขามาก
และมีคนอยากเป็นทองแผ่นเดียวกันกับเขาไม่น้อย รวมถึงประธานหอการค้าที่นัดพบเขาในวันนี้ด้วย ประธานหวังต้องการแนะนำลูกสาวของตนให้หลิวเฟยหลงรู้จัก จึงใช้การนัดพบครั้งนี้ให้เป็นประโยชน์ ไป่หลางจำต้องรับนัดให้เจ้านายทั้งๆ ที่รู้ว่าอีกฝ่ายไม่สนใจลูกสาวของประธานหวังสักนิด
“หวังจง ประธานหอการค้าคนใหม่สินะ ได้ข่าวว่าไอ้เฉินจิ้งมันอยากได้ลูกสาวหวังจงนี่ ทำไมถึงนัดพบกับฉันแทนล่ะ” หลิวเฟยหลงถามคนสนิท ทั้งๆ ที่ยังหลับตานิ่ง
“ไอ้เฉินจิ้ง มันต้องการแต่งงานกับคุณหนูหวัง เพื่อให้คุณหวังกลายเป็นพวกของมัน ตอนนี้บริษัทที่พวกแก๊งพยัคฆ์ดำดูแล ถูกพวกเรากดดันจนเริมระส่ำระสาย ผู้ร่วมทุนจากต่างชาติหลายคนขายหุ้นให้เราจนสามารถแท็กโอเวอร์บริษัทในเครือของมันได้หลายบริษัท มันคงดิ้นสุดแรงเพื่อหาทางโต้กลับพวกเราบ้าง”
หลิวเฟยหลง สั่งให้คนของเขาตัดท่อน้ำเลี้ยงของแก๊งพยัคฆ์ดำโดยการจัดการกับบริษัทต่างๆ ที่แก๊งพยัตฆ์ดำดูแลอยู่ หลังจากที่เฉินจิ้งตั้งตนเป็นเป็นศัตรูกับเขาเพื่อหวังกำจัดแก๊งมังกรเพลิงของเขาให้สิ้นลง หวังจะครองความเป็นใหญ่เหนือแก๊งต่างๆ
“ให้มันดิ้นไป ดูสิว่าถ้าฉันรับลูกสาวของหวังจงมาเป็นคนของฉัน ไอ้เฉินจิ้งมันจะทำยังไง”
เกมครั้งนี้หลิวเฟยหลง ไม่คิดออมมือให้เฉินจิ้ง เขาต้องการถล่มแก๊งพยัคฆ์ดำให้ราบคาบ เมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมเป็นพันธมิตรก็ต้องเป็นศัตรูกันจนสิ้นลมหายใจ อย่าหวังว่าคนอย่างเขาจะปรานีศัตรู
“คุณหลิวจะรับคุณหนูหวังมาดูแลจริงๆ หรือครับ”
ไป่หลางเอ่ยถาม เขาลอบมองใบหน้าหล่อเหลาของผู้เป็นนายแล้วนึกหนักใจแทนลูกสาวของหวังจง
“ทำไมหรือ แค่ผู้หญิงคนเดียวคงไม่สร้างปัญหาอะไรให้เราหรอกน่า รึนายคิดว่าฉันไม่ควรรับคุณหนูหวังเข้ามา”
หลิวเฟยหลงลืมตาขึ้นมองหน้าสมุนคู่ใจ กระตุกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายเคร่งเครียด
“ไม่ครับคุณหลิว ผมไม่ได้ว่าอะไรครับ”
ไป่หลางหลบสายตาคมกริบของผู้เป็นนาย มังกรเพลิงตัวนี้ฤทธิ์ร้ายเพียงใดยามเกิดโทสะเขาย่อมรู้ดี หากไม่อยากเจ็บตัวควรนิ่งสงบยอมทำตามใจถึงจะรอด
“คุณหนูหวังก็อยู่ในที่ของเธอไป นายก็อยู่ส่วนของนาย”
หลิวเฟยหลงขยับลุกขึ้นเดินมาใกล้ลูกน้องคนสนิท ร่างสูงใหญ่ของเขาเมื่อเทียบกับไป่หลางแล้วใหญ่โตกว่ากันไม่น้อย แม้อีกฝ่ายจะรูปร่างสูงแต่ก็ยังล่ำสันไม่เท่า บวกกับการเป็นเบี้ยล่างมาตลอดชีวิตทำให้ไป่หลางไม่กล้าหือ อีกฝ่ายจงรักภักดีต่อเขาไม่ต่างจากสุนัขตัวหนึ่ง ทั้งรักและเกรงกลัวจะใช้ให้ไปตายก้ย่อมทำตามอย่างไม่มีข้อแม้ มือหนาแตะบนบ่าของไป่หลางหรี่ตามองดูใบหน้าหล่อเหลาไม่แพ้นายแบบของลูกน้องคู่ใจแล้วแย้มมุมปากกว้างขึ้น
จมูกโด่งเป็นสันก้มลงแตะหน้าผากของอีกฝ่ายริมฝีปากเคลื่อนมาบนสันจมูกของอีกฝ่าย ขณะที่มือเลื่อนลูบผ่านบ่าหนาลงมาสอดตรงคอเสื้อ สะกิดกระดุมให้หลุดออกทีละเม็ด ร่างหนาของไป่หลางแข็งเกร็งขึ้นมาลมหายใจเริ่มถี่รัวเมื่อถูกมือลูบไล้ไปทั่วเนินอก เขายังยืนนิ่งตัวสั่นเทิ้มปล่อยให้ผู้เป็นนายละเลงปลายลิ้นไปตามลำคอของตน ลูกกระเดือกขยับไปมาเมื่อเจ้าตัวกลืนน้ำลายที่เริ่มเหนียวลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะหอบหายใจแรงเมื่อริมฝีปากบางถูกริมฝีปากร้อนผ่าวประกบลงมา ดวงตาหรี่ปรือพริ้มลงเผยอปากรับความหวานฉ่ำที่ผู้เป็นนายถ่ายทอดให้
บทล่าสุด
#129 บทที่ 129 ตอนที่ 129 (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 1/28/2026#128 บทที่ 128 ตอนที่ 128
อัปเดตล่าสุด: 1/28/2026#127 บทที่ 127 ตอนที่ 127
อัปเดตล่าสุด: 1/28/2026#126 บทที่ 126 ตอนที่ 126
อัปเดตล่าสุด: 1/28/2026#125 บทที่ 125 ตอนที่ 125
อัปเดตล่าสุด: 1/28/2026#124 บทที่ 124 ตอนที่ 124
อัปเดตล่าสุด: 1/28/2026#123 บทที่ 123 ตอนที่ 123
อัปเดตล่าสุด: 1/28/2026#122 บทที่ 122 ตอนที่ 122
อัปเดตล่าสุด: 1/28/2026#121 บทที่ 121 ตอนที่ 121
อัปเดตล่าสุด: 1/28/2026#120 บทที่ 120 ตอนที่ 120
อัปเดตล่าสุด: 1/28/2026
คุณอาจชอบ 😍
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
กับดักรักท่านประธานจอมหวง
MY HONEY ของรักวิศวะ
“มันไม่รับหรอก ก็ว่าทำไมไม่บอกว่าของข้างในเป็นอะไร ที่แท้ก็เอาแฟนกับรถมาลงเดิมพัน หึ…ตลกดี”
“ไม่ใช่!”
“งั้นก็ลองโทรหามันดูสิ ถ้ามันรับฉันจะส่งเธอหามัน แต่ถ้าไม่…ก็ช่วยไม่ได้”
“พี่เจฟเป็นแฟนเมล แฟนเมลไม่ทำแบบนั้นแน่นอนค่ะ”
“หึ เออเอา แล้วแต่เธอเลย แต่ฉันจะเอารถคันนี้กลับ”
เมล รีบเดินอ้อมมาหาซาน เอาตัวเองดันตัวเขาออกห่างจากรถแล้วกางมือออกห้ามไว้
“ไม่ได้ค่ะ รถแฟนเมล”
ซานยกมือขึ้นเกาหางคิ้วเบาๆ มองท่าทางดื้อดึงอีกฝ่ายอย่างถอดใจ
“มันเอารถคันนี้เดิมพัน…รวมถึง เธอ ด้วย”
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห













