บทนำ
หลิวเฟยหลง มาเฟียหนุ่มหยิบเสื้อผ้ามาสวม ก่อนจะก้มลงจูบริมฝีปากของทาสรักหนักๆ ทีหนึ่ง แล้วเดินออกไปจากห้องนั้น
ปล่อยให้อีกฝ่ายนอนอย่างเดียวดายเหมือนเช่นทุกครั้งที่เคยทำ
“คุณหลิว จะมีสักวันไหมที่ผมจะเป็นคนสำคัญของคุณบ้าง...”
ไป่หลางลืมตาขึ้นมองร่างหนาที่เดินพ้นประตูไปพึมพำเสียงแผ่วพร่าด้วยความเจ็บช้ำ หัวใจปวดปร่าร้าวรานไม่เคยจางหาย
เมื่ออีกฝ่ายยังคงทำร้ายหัวใจของเขาไม่สิ้นสุด แต่หัวใจเจ้ากรรมมันกลับไม่ยอมถอนใจยังคงปักใจรักมั่น
ยอมให้อีกฝ่ายทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับเสพติดความเจ็บปวด
หวังเพียงสักวันจะได้รับความสำคัญ จะมีค่าเป็นคนในหัวใจของมาเฟียหนุ่มบ้าง
บท 1
แก๊งมังกรเพลิงเป็นหนึ่งในสี่แก๊งใหญ่ของฮ่องกง อันประกอบไปด้วยแก๊งพยัคฆ์ดำ แก๊งกิเลนหยก และแก๊งสิงห์ขาว โดยมี หลิวเฟยหลง เป็นหัวหน้าแก๊งสืบทอดอำนาจมาจากหลิวเหว่ยอวี้ ผู้เป็นบิดา แก๊งมังกรเพลิงภายใต้การนำของหลิวเฟยหลงยิ่งใหญ่เกรียงไกร สามารถกำราบแก๊งเล็กแก๊งน้อยให้อยู่ใต้อานัติจนหมดสิ้น แน่นอนว่าย่อมมีทั้งมิตรและศัตรูอยู่มากมายในวงการนี้ ดังนั้นหลิวเฟยหลงจึงไม่เคยไว้ใจใครมีเพียงคนสนิทคือ ไป่หลางเท่านั้นที่เขาเชื่อใจ
เพราะทั้งสองเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก หลิวเหว่ยอวี้ รับไป่หลางมาเป็นลูกบุญธรรมหลังจากที่ไป่จื้อหลินพ่อของเขาถูกคนร้ายฆ่าตาย โดยเลี้ยงดูมาคู่กับหลิวเฟยหลงลูกชายของตน เมื่อหลิวเหว่ยอวี้ถูกลอบฆ่า หลิวเฟยหลงจึงขึ้นเป็นหัวหน้าแก๊งแทนบิดา มีไป่หลางเป็นสมุนคู่ใจมาตลอด
“คุณหลิว สองทุ่มคืนนี้คุณมีนัดทานอาหารกับคุณหวังประธานหอการค้าที่ภัตตาคารครับ นี่ก็หกโมงเย็นแล้วผมให้พ่อบ้านเตรียมเสื้อผ้าไว้ให้คุณแล้ว เชิญไปอาบน้ำให้สบายตัวก่อนเถอะครับ ผมจะได้เตรียมรถไว้รอ”
ไป่หลางเข้ามารายงานผู้เป็นนายที่ห้องทำงานของอีกฝ่าย หลิวเฟยหลงเงยหน้าจากกองเอกสารวางปากกาในมือลง แล้วเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ทำงาน หลับตานิ่งคล้ายกำลังสะกดความเหนื่อยล้าจากงานตรงหน้า ร่วมสี่ชั่วโมงแล้วที่เขาหมกมุ่นอยู่กับกองเอกสารกองใหญ่ เอกสารจากบริษัทเดินเรือและท่าเรือขนส่งที่ตระกูลหลิวดูแลอยู่ ไม่นับรวมเอกสารจากบริษัทโทรคมนาคมอีกกองใหญ่ กิจการขาวสะอาดที่ช่วยฟอกเงินได้เป็นอย่างดี ต่อหน้าสังคมหลิวเฟยหลงคือนักธุรกิจหนุ่มเจ้าของกิจการท่าเรือและบริษัทสื่อสารที่มีสาขาทั่วโลก เป็นนักธุรกิจที่มั่งคั่งร่ำรวยและมีอิทธิพลสูงเพราะเป็นผู้อยู่เบื้องหลังของคนในรัฐบาลเสียงข้างมาก ทำให้มีคนเกรงบารมีของเขามาก
และมีคนอยากเป็นทองแผ่นเดียวกันกับเขาไม่น้อย รวมถึงประธานหอการค้าที่นัดพบเขาในวันนี้ด้วย ประธานหวังต้องการแนะนำลูกสาวของตนให้หลิวเฟยหลงรู้จัก จึงใช้การนัดพบครั้งนี้ให้เป็นประโยชน์ ไป่หลางจำต้องรับนัดให้เจ้านายทั้งๆ ที่รู้ว่าอีกฝ่ายไม่สนใจลูกสาวของประธานหวังสักนิด
“หวังจง ประธานหอการค้าคนใหม่สินะ ได้ข่าวว่าไอ้เฉินจิ้งมันอยากได้ลูกสาวหวังจงนี่ ทำไมถึงนัดพบกับฉันแทนล่ะ” หลิวเฟยหลงถามคนสนิท ทั้งๆ ที่ยังหลับตานิ่ง
“ไอ้เฉินจิ้ง มันต้องการแต่งงานกับคุณหนูหวัง เพื่อให้คุณหวังกลายเป็นพวกของมัน ตอนนี้บริษัทที่พวกแก๊งพยัคฆ์ดำดูแล ถูกพวกเรากดดันจนเริมระส่ำระสาย ผู้ร่วมทุนจากต่างชาติหลายคนขายหุ้นให้เราจนสามารถแท็กโอเวอร์บริษัทในเครือของมันได้หลายบริษัท มันคงดิ้นสุดแรงเพื่อหาทางโต้กลับพวกเราบ้าง”
หลิวเฟยหลง สั่งให้คนของเขาตัดท่อน้ำเลี้ยงของแก๊งพยัคฆ์ดำโดยการจัดการกับบริษัทต่างๆ ที่แก๊งพยัตฆ์ดำดูแลอยู่ หลังจากที่เฉินจิ้งตั้งตนเป็นเป็นศัตรูกับเขาเพื่อหวังกำจัดแก๊งมังกรเพลิงของเขาให้สิ้นลง หวังจะครองความเป็นใหญ่เหนือแก๊งต่างๆ
“ให้มันดิ้นไป ดูสิว่าถ้าฉันรับลูกสาวของหวังจงมาเป็นคนของฉัน ไอ้เฉินจิ้งมันจะทำยังไง”
เกมครั้งนี้หลิวเฟยหลง ไม่คิดออมมือให้เฉินจิ้ง เขาต้องการถล่มแก๊งพยัคฆ์ดำให้ราบคาบ เมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมเป็นพันธมิตรก็ต้องเป็นศัตรูกันจนสิ้นลมหายใจ อย่าหวังว่าคนอย่างเขาจะปรานีศัตรู
“คุณหลิวจะรับคุณหนูหวังมาดูแลจริงๆ หรือครับ”
ไป่หลางเอ่ยถาม เขาลอบมองใบหน้าหล่อเหลาของผู้เป็นนายแล้วนึกหนักใจแทนลูกสาวของหวังจง
“ทำไมหรือ แค่ผู้หญิงคนเดียวคงไม่สร้างปัญหาอะไรให้เราหรอกน่า รึนายคิดว่าฉันไม่ควรรับคุณหนูหวังเข้ามา”
หลิวเฟยหลงลืมตาขึ้นมองหน้าสมุนคู่ใจ กระตุกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายเคร่งเครียด
“ไม่ครับคุณหลิว ผมไม่ได้ว่าอะไรครับ”
ไป่หลางหลบสายตาคมกริบของผู้เป็นนาย มังกรเพลิงตัวนี้ฤทธิ์ร้ายเพียงใดยามเกิดโทสะเขาย่อมรู้ดี หากไม่อยากเจ็บตัวควรนิ่งสงบยอมทำตามใจถึงจะรอด
“คุณหนูหวังก็อยู่ในที่ของเธอไป นายก็อยู่ส่วนของนาย”
หลิวเฟยหลงขยับลุกขึ้นเดินมาใกล้ลูกน้องคนสนิท ร่างสูงใหญ่ของเขาเมื่อเทียบกับไป่หลางแล้วใหญ่โตกว่ากันไม่น้อย แม้อีกฝ่ายจะรูปร่างสูงแต่ก็ยังล่ำสันไม่เท่า บวกกับการเป็นเบี้ยล่างมาตลอดชีวิตทำให้ไป่หลางไม่กล้าหือ อีกฝ่ายจงรักภักดีต่อเขาไม่ต่างจากสุนัขตัวหนึ่ง ทั้งรักและเกรงกลัวจะใช้ให้ไปตายก้ย่อมทำตามอย่างไม่มีข้อแม้ มือหนาแตะบนบ่าของไป่หลางหรี่ตามองดูใบหน้าหล่อเหลาไม่แพ้นายแบบของลูกน้องคู่ใจแล้วแย้มมุมปากกว้างขึ้น
จมูกโด่งเป็นสันก้มลงแตะหน้าผากของอีกฝ่ายริมฝีปากเคลื่อนมาบนสันจมูกของอีกฝ่าย ขณะที่มือเลื่อนลูบผ่านบ่าหนาลงมาสอดตรงคอเสื้อ สะกิดกระดุมให้หลุดออกทีละเม็ด ร่างหนาของไป่หลางแข็งเกร็งขึ้นมาลมหายใจเริ่มถี่รัวเมื่อถูกมือลูบไล้ไปทั่วเนินอก เขายังยืนนิ่งตัวสั่นเทิ้มปล่อยให้ผู้เป็นนายละเลงปลายลิ้นไปตามลำคอของตน ลูกกระเดือกขยับไปมาเมื่อเจ้าตัวกลืนน้ำลายที่เริ่มเหนียวลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะหอบหายใจแรงเมื่อริมฝีปากบางถูกริมฝีปากร้อนผ่าวประกบลงมา ดวงตาหรี่ปรือพริ้มลงเผยอปากรับความหวานฉ่ำที่ผู้เป็นนายถ่ายทอดให้
บทล่าสุด
#129 บทที่ 129 ตอนที่ 129 (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 1/28/2026#128 บทที่ 128 ตอนที่ 128
อัปเดตล่าสุด: 1/28/2026#127 บทที่ 127 ตอนที่ 127
อัปเดตล่าสุด: 1/28/2026#126 บทที่ 126 ตอนที่ 126
อัปเดตล่าสุด: 1/28/2026#125 บทที่ 125 ตอนที่ 125
อัปเดตล่าสุด: 1/28/2026#124 บทที่ 124 ตอนที่ 124
อัปเดตล่าสุด: 1/28/2026#123 บทที่ 123 ตอนที่ 123
อัปเดตล่าสุด: 1/28/2026#122 บทที่ 122 ตอนที่ 122
อัปเดตล่าสุด: 1/28/2026#121 บทที่ 121 ตอนที่ 121
อัปเดตล่าสุด: 1/28/2026#120 บทที่ 120 ตอนที่ 120
อัปเดตล่าสุด: 1/28/2026
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













