บทที่ 50 ตอนที่50

“ออกไปเถอะ ฉันจะแต่งตัว อีกสักครู่เราต้องเดินทางแล้ว” 

หวังเล่ยเทียนมองหน้าคนพูด เขายิ้มอ่อนๆ ขยับเข้ามาใกล้อีกนิด โน้มศีรษะลงมาพิงบนแผ่นหลังกว้างของไป่หลาง สูดกลิ่นหอมของสบู่จากกายขาวสะอาดของคนที่ตนรักเข้าปอด ดวงตาหรี่ปิดลงซบหน้าผากนิ่งอยู่แบบนั้น เหมือนต้องการแค่ได้อยู่ใกล้ชิดกับคนที่เขารักแม้เพีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ