บทที่ 19 บทที่ 18 ร้ายกาจ

บทที่ 18 ร้ายกาจ

มุกดากัดริมฝีปากแน่นไม่ได้ตอบกลับไป เธอสะบัดตัวเดินออกมาให้ห่างจากวิลเลียมแต่ยิ่งหนีก็ยิ่งใกล้ วิลเลียมเดินตามมาขวางทางไว้พร้อมกับจับเรียวแขนเธอไว้แน่น

“อย่าเดินหนีผม เราต้องคุยกัน” ว่าจบก็ดึงแขนเรียวเดินออกมาจากบริษัท ตรงไปยังรถยนต์หรูที่จอดรออยู่ด้านหน้า แม้จะสงสัยเพียงใดมุกดาก็ท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ