บทที่ 21 บทที่ 20 สงสัย

บทที่ 20 สงสัย

‘โอ๊ย..ที่แท้วิลเลียมก็คือผู้ชายคนนั้น ทำไมฉันถึงได้เบลอแบบนี้นะ ถึงว่าทำไมหน้าคุ้นมาก’

มุกดาเงยหน้าขึ้นมองวิลเลียมแล้วทำเหมือนจะร้องไห้

“นายรู้มาโดยตลอดเลย เฮ้อ~ นี่นายจะแกล้งฉันเหรอ”

“แกล้งอะไรเล่า ช่วยไม่ได้นะป้าจำผมไม่ได้เองนิ”

“ก็ฉัน…” เธอไม่อยากถกเถียงอะไรกลับไป กลัวว่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ