บทที่ 23 บทที่ 22 จับผิด

บทที่ 22 จับผิด

วิลเลียมเดินทำหน้าบึ้งมาขึ้นรถแล้วขับออกไปด้วยความเร็วในขณะที่อีกคนยืนนิ่งงันอยู่หน้าบ้านตนเอง

“เฮ้อ ฉันจะคิดมากทำไมในเมื่อ..” มุกดาพึมพำกับตัวเองก่อนที่จะหันหลังแล้วเดินเข้ามาในบ้าน สองเท้าหยุดชะงักอยู่กลางห้องนั่งเล่นเมื่อหางตาเหลือบไปเห็นสูตตัวนั้น เธอพ่นลมหายใจออกยาวๆ “นายอยู่ใน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ