บทที่ 29 บทที่ 28 ความแตก

บทที่ 28 ความแตก

“…” คนตัวเล็กนั่งเม้มริมฝีปากแน่น เธอไม่เคยรู้สึกอึดอัดใจหนักแบบนี้มาก่อน

“เงียบทำไม ผมพูดแทงใจดำเหรอ”

“พอเถอะ”

“ก็ได้ พอก็ได้..ต่อจากนี้ไปพี่จะไม่ได้เจอผมอีกแล้ว ดูแลตัวเองด้วยแล้วกัน”

“อืม..”

“แต่ผมมีอีกอย่างที่อยากบอกพี่” มุกดากับวิลเลียมพร้อมใจหันมาสบตากันตรงๆ “คืนนั้น ผมไม่ได...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ