บทที่ 30 บทที่ 29 หลอกลวง

บทที่ 29 หลอกลวง

มุกดาทำหน้ามึนงงอย่างหนัก ทั้งความรู้สึกหลายอย่างประเดประดังเข้ามา ใบหน้าสวยแสดงถึงความสับสนอย่างมากขณะที่วิลเลียมกับเดคยืนตัวแข็งทื่อราวกับรูปปั้น

“ป้า! ป้าเข้ามาได้ไง”

“ฉัน..ฉันเปิดประตูเข้ามาไง” มุกดาตอบกลับอย่างใสซื่อจนลืมไปว่าสิ่งนั้นมันไม่สำคัญเลย สิ่งที่สำคัญคือเรื่องที่เธอไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ