บทที่ 38 บทที่ 37 ทำอะไรดีๆ ให้เธอจำ

บทที่ 37 ทำอะไรดีๆ ให้เธอจำ

หญิงสาวถอนหายใจเบาๆ แล้วหันหลังเดินกลับไปที่ห้องนอนเพื่อเอาเสื้อผ้า แต่วิลเลียมกลับงอแงเดินตึงตังตามมาทิ้งตัวลงบนเตียงนอนและเท้าศีรษะจ้องหน้ามุกดาอย่างเอาเรื่องสุดๆ

“ป้า ผมงอนนะ”

“แล้วไง ต้องให้ฉันง้อเหรอ”

“ใช่ ง้อ มามะมาง้อผม” วิลเลียมตบที่นอนว่างข้างตัวเองพลางส่งสายตาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ