บทที่ 48 บทที่ 47 เคลิ้ม

บทที่ 47 เคลิ้ม

วิลเลียมกระซิบเสียงแผ่วใกล้หูมุกดา ก่อนที่จะดันตัวลุกขึ้นมาแล้วโอบกอดเธอไว้หลวมๆ ริมฝีปากหนาประกบจูบลำคอระหงและซุกไซ้จนอีกฝ่ายเคลิ้มตามแต่ก็เป็นแค่เสี้ยววินาทีเพราะมุกดาผลักใบหน้าเขาออก

“ทำอะไรของนาย”

“บอกไปแล้วไง..วิลอยากนอนกับป้า” วิลเลียมเบะริมฝีปากคว่ำแล้วเอาหน้าซุกหน้าอกอวบอิ่ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ