บทที่ 51 บทที่ 50 ง้อเด็ก

บทที่ 50 ง้อเด็ก

“แม่งเอ๊ย!” วิลเลียมสบถคำหยาบอย่างหัวเสียขณะที่ขับรถกลับบ้าน เขาจำแววตาและสีหน้าพอร์ชในตอนนั้นได้เป็นอย่างดีและความโมโหยิ่งทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ จนต้องจอดรถเพื่อคุมสติตัวเอง มือหนาหยิบบุหรี่ออกมาคาบไว้ก่อนที่จะเปิดประตูแล้วก้าวลงจากรถ เขาจุดบุหรี่สูบหมดหลายมวนโดยที่เรื่องบ้าๆ ยังวนเวีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ