บทที่ 69 บทที่ 68 มีความสุข

บทที่ 68 มีความสุข

มุกดาพ่นลมหายใจออกหนักๆ แล้วนั่งทำงานต่อจนถึงเวลาเลิกงาน เธอหยิบสายกระเป๋าใบเดิมขึ้นมาคล้องบ่าแล้วเดินออกมาหาวิลเลียมที่นั่งทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่บนโซฟา

“กลับบ้านกัน” เธอเอ่ยชวนพร้อมกับดึงแขนแกร่งให้ลุกขึ้นด้วย แต่ทว่าวิลเลียมกลับนั่งนิ่งแถมยังพ่นลมหายใจใส่อีก “วิล อย่างอแงได้ไหม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ