บทที่ 10 ขย้ำครั้งที่ 9 - อาบน้ำด้วยกัน
พลชเดินทางกลับมาถึงประเทศไทยในช่วงเย็น กว่าจะฝ่ารถติดจากสนามบินที่ตั้งอยู่ชานเมือง มาถึงเพนท์เฮ้าส์ใจกลางเมืองได้ก็กินเวลาไปหลายชั่วโมง เขาเหนื่อยล้าจนไม่อยากพูดอะไรกับใคร อุตส่าห์จ่ายเงินเป็นแสนนั่งเฟิร์สคลาสจากอิตาลีกลับไทยเพื่อความสบายตัว แต่กลับต้องมาอุดอู้ในรถยนต์แทนเพราะรถจนติดแทบไม่ขยับ
ลิฟต์ส่วนตัวเปิดออกเมื่อมาถึงชั้นที่ชั้นสูงสุดของตึก ไมค์รีบเข้ามารับสูทไปถือไว้ เห็นใบหน้าเหนื่อยล้าของบอสก็ไม่กล้าปริปากพูดอะไร รอให้พลชเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน
“ไอรินล่ะ”
“อยู่ในครัวครับ คือ.. พอคุณไอรินรู้ว่าบอสใกล้จะถึงเพนท์เฮ้าส์เลยเอาอาหารไปอุ่นครับ”
“อาหาร?”
“คุณไอรินทำมื้อเย็นไว้ให้บอสครับ”
พลชไม่รู้ตัวเลยว่าท่าทางเคร่งเครียดบนใบหน้าลดลง ขายาวรีบก้าวเข้าไปในเพนท์เฮ้าส์กว้างหลายร้อยตารางเมตร เดินอย่างคุ้นเคยไปยังห้องครัว
เสียงก๊อกแก๊กดังออกมาเป็นระยะ พร้อมกับกลิ่นอาหารไทยที่คุ้นปากฟุ้งไปทั่ว พลชพิงกายกับกรอบประตูห้องครัว มองร่างบอบบางที่ขยับไปมาอย่างคล่องแคล่วเงียบ ๆ
“ไอริน”
“อ๊ะ! บอส” หญิงสาวอุทานเสียงดัง มือบางลูบอกซ้ายเบา ๆ เพื่อคลายความตกใจ “รินตกใจหมดเลยค่ะ”
ไม่คิดว่าบอสจะกลับมาถึงแล้ว เธอไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าของเขาเลย
“ทำอะไรอยู่” ถามออกไปถึงจะรู้อยู่แล้ว พลชขยับกายออกจากกรอบประตู เดินเข้าไปในครัวที่แทบไม่เคยย่างกรายเข้ามาตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่นี่ นอกจากมาหยิบน้ำ หยิบเบียร์ดื่ม
“รินกำลังอุ่นมื้อเย็นให้บอสค่ะ”
“ผมยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ ก่อนลงจากเครื่องเพิ่งทานมา”
“อ้าว..” ไอรินหน้าเสียเล็กน้อย เริ่มรู้สึกว่าตัวเองจุ้นจ้านเกินไป แถมยังไม่ถามอีกฝ่ายก่อนอีก กับข้าวที่ทำคงเป็นม่ายซะแล้ว
พลชจับข้อมือบางไว้หลวม ๆ นำทางเลขาสาวให้เดินตามออกมาโดยไม่พูดไม่จาสักคำ
“เอาอาหารที่ไอรินทำเข้าตู้เย็นไว้ ห้ามทิ้งเด็ดขาด”
“ครับบอส”
“บอสคะ” ไอรินก้าวเร็วจนเหมือนจะวิ่งอยู่แล้ว บอสขายาวและเดินไวมาก มากจนเธอเดินตามแทบไม่ทัน “บอสจะพารินไปไหนคะ”
“ผมอยากอาบน้ำ”
“คะ แล้ว...”
“อาบน้ำให้หน่อย”
“คะ!? ดะ เดี๋ยวสิคะ บอส!”
พลชไม่ได้พาหญิงสาวขึ้นไปบนห้องกระจกที่เป็นห้องนอนของตัวเอง เขาพาเธอเข้าไปในห้องนอนชั้นล่าง ห้องที่ไอรินใช้หลับนอนมาหลายวัน
เสียงล็อกประตูดังกริ๊กทำให้ลมหายใจของเลขาคนเก่งสะดุด ไอรินเบิกตากว้าง มองร่างสูงที่เริ่มปลดกระดุมเสื้อตัวเองออกจนหมด
“มาสิไอริน ช่วยผมอาบน้ำหน่อย”
“เอ่อ.. บอสอาบเองไม่เป็นเหรอคะ” ถามออกไปแล้วก็อยากกัดปากตัวเองสักที เธอตกใจจนลืมว่าตัวเองเป็นลูกจ้าง เจ้านายสั่งอะไรก็ต้องทำ
“อาบเป็น แต่อยากให้คุณอาบให้มากกว่า”
ชายหนุ่มจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่ตื่นตระหนก พลชไม่ได้อยากทำให้ไอรินหวาดกลัวและตกใจ แต่ทันทีที่ได้เห็นหน้าเธอเขาควบคุมตัวเองไม่อยู่ อยากจับเธอกดลงบนเตียงใจจะขาด ดีแค่ไหนแล้วที่ยังให้เวลาเธอได้เตรียมตัว..
..ด้วยการอาบน้ำกับเขา
“ค่ะ รินจะช่วยบอสอาบน้ำเอง งั้นรินไปเตรียมน้ำอุ่นนะคะ”
“อืม”
พลชพยักหน้าเบา ๆ ที่จริงเขาอยากให้ไอรินถอดเสื้อผ้าออกให้ด้วยซ้ำ แต่ไม่อยากแหวกหญ้าให้งูตื่นมากกว่านี้ ร่างกำยำถอดเสื้อผ้าออกจนเหลือแต่ร่างเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ ส่วนสำคัญยังคงหลับใหล แต่นั่นไม่ได้ทำความน่าเกรงขามลดน้อยลง
พลชหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำมาสวมใส่ ก่อนจะก้าวขายาว ๆ เข้าไปในห้องน้ำกว้าง
กลิ่นครีมอาบน้ำลอยฟุ้ง พื้นบางส่วนยังเปียกชื้น ดูเหมือนว่าไอรินจะเพิ่งอาบน้ำเสร็จได้ไม่นาน เมื่อหญิงสาวหันมาเห็นเขาก็รีบขยับเปิดทางให้ น้ำในอ่างอุ่นกำลังดี เหมาะสำหรับผ่อนคลายหลังจากเดินทางมาเป็นเวลานาน
ไอรินเบนหน้าหนีเมื่อเจ้านายหนุ่มถอดชุดคลุมออกต่อหน้า เธอเคยเห็น เคยสัมผัสมาแล้วก็จริง แต่ไม่เคยเห็นร่างกายกำยำเปลือยเปล่าทั้งตัวแบบนี้มาก่อน
ไม่รู้ว่านักธุรกิจที่เวลาเป็นเงินเป็นทองอย่างพลช เอาเวลาที่ไหนมาดูแลร่างกายจนดูดีได้ขนาดนี้ พลชตัวสูงใหญ่เพราะมีเชื้อสายอิตาลีครึ่งหนึ่ง ผิวขาวจัด ทุกส่วนในร่างกายมีแต่มัดกล้ามตึงแน่น โดยเฉพาะหน้าท้องที่เป็นลอนกล้ามชัดเจน
“ไอริน”
“คะ”
“ลงมาแช่น้ำด้วยกันสิ”
“รินอาบน้ำแล้วค่ะ”
ไอรินตอบเสียงเบา พลชคิดว่าเธอคงปฏิเสธ แต่แล้วประโยคต่อมาก็ทำให้หัวใจของนักธุรกิจหนุ่มเต้นแรงขึ้นมาหนึ่งจังหวะ
“แต่ถ้าบอสต้องการ..”
หญิงสาวลุกขึ้นยืนอย่างเชื่องช้า ไอรินสวมเสื้อยืดสีขาวตัวหลวม ความยาวของเสื้อปิดคลุมมาถึงหน้าขาที่มีกางเกงขาสั้นอยู่ด้านใน เธอมักจะแต่งตัวสบาย ๆ แบบนี้เสมอ เพราะนอกจากพลชแล้วก็ไม่มีผู้ชายคนไหนเข้ามาในเพนท์เฮ้าได้อีก ถ้าไม่ได้รับการอนุญาต
ไอรินเตรียมใจไว้ตั้งแต่วันที่บอสโทรหาแล้ว กลับมาครั้งนี้ยังไงเขาก็ต้องได้ตัวเธอ ดังนั้นไอรินจึงไม่อิดออด เพราะรู้หน้าที่ของตัวเองดี
“ไอริน”
ชายหนุ่มมองเรือนร่างกึ่งเปลือยตาค้าง ไอรินถอดเสื้อยืดตัวนั้นออก ทั้งร่างจึงเหลือเพียงบราเซียตัวจิ๋วที่ปิดบังอกอิ่มไว้แทบไม่มิด และกางเกงขาสั้นที่สวมใส่ติดกายเอาไว้
ซ่อนรูปกว่าที่คิด
พลชไม่ยอมกล้ากระพริบตาแม้แต่ครั้งเดียว นอกจากเงินและผลประโยชน์แล้ว สิ่งหนึ่งที่เขาชื่นชอบไม่แพ้กันก็คือของสวย ๆ งาม ๆ พลชชอบงานศิลปะ เขายอมจ่ายไม่อั้นถ้าถูกใจผลงานชิ้นนั้น รวมถึงร่างกายของสตรีเพศ
พลชไม่เคยดูถูกเพศหญิง กลับกัน ถึงเขาจะมีคู่นอนมานับไม่ถ้วน แต่นั่นเป็นเพราะเขาชื่นชมร่างกายของผู้หญิงไม่ต่างจากชื่นชมศิลปะ ผู้หญิงทุกคนคือผลงานที่พระเจ้าบรรจงปั้นขึ้นมาอย่างปราณีต แต่เขามั่นใจว่าพระเจ้าคงรักไอรินมากกว่าคนอื่นมาก
ถ้าให้เปรียบ ไอรินคงเป็นเหมือนผลงานชิ้นเอกของพระเจ้า รูปร่างหน้าตาของเธอเหมือนรูปสลักของเทพีกรีก สมส่วนงดงาม ผิวพรรณผุดผาด ส่วนเว้าส่วนโค้งเหมาะเจาะลงตัว อกอวบอิ่มเต่งตึง เอวคอด สะโพกผาย หน้าท้องเรียบเนียนสะอาดตา ใบหน้าสวยสะกดที่พลชละสายตาไม่ได้ตั้งแต่แรกเห็น
คุ้มค่าแล้ว การลงทุนครั้งนี้ไม่เสียเปล่า แถมเขาได้กำไรด้วยซ้ำ
“อย่าถอด”
พลชร้องห้ามก่อนที่ไอรินจะเอื้อมมือไปปลดตะขอบราด้านหลัง เขายื่นมือออกไปตรงหน้า ส่งสายตาบอกให้ไอรินวางมือลงมา
“ผมอยากเป็นคนถอดมันเอง”
ไอรินข่มความอายแล้วยื่นมือไปให้ชายหนุ่ม เขาออกแรงดึงเบา ๆ เธอก็แทบลงไปกองในอ่างจากุชชี่แล้ว ร่างบางหย่อนกายลงเคียงข้างกับพลช แต่กลับถูกรั้งให้ขึ้นไปนั่งบนหน้าขาแกร่งแทน
“บะ บอส”
“ไอริน คุณสวยมากนะ รู้ไหม”
“ริน.. รินไม่รู้ค่ะ”
“งั้นก็รู้เอาไว้ ว่าคุณสวยมากจนผมห้ามใจแทบไม่อยู่”
ท่อนเนื้อที่เหยียดขยายใหญ่บดเบียดกับสะโพก คือสิ่งที่ยืนยันคำพูดของพลชได้เป็นอย่างดี ไอรินพยายามเกร็งตัวไม่ให้นั่งทับส่วนสำคัญของบอส แต่เขากลับยึดเอวเธอไว้ แล้วใช้ส่วนนั้นเสียดสีกับก้นงอนเบา ๆ
“อืม”
กางเกงขาสั้นถูกถอดออกไปตอนไหนก็ไม่รู้ ไอรินหอบหายใจเพราะส่วนร้อนผ่าวสัมผัสแนบชิดมากกว่าตอนแรก พลชจงใจบดเบียดส่วนนั้นเข้าหาถี่ ๆ เสียดสียั่วเย้าจนร่างกายเธอร้อนเป็นไฟ
“อ๊ะ”
“ไอริน อื้ม”
ริมฝีปากหยักบางพรมจูบไปทั่วแผ่นหลังเรียบเนียน ไม่เว้นแม้แต่ส่วนที่สายของบราเซียบดบังไว้ ในขณะที่ริมฝีปากพรมจูบไปทั่ว ฝ่ามือร้อนผ่าวก็ย้ายจากเอวคอด ตรงเข้ากอบกุมอกอวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือ
“บะ บอส มัน.. อื้อ”
“นมคุณพอดีมือผมเลยไอริน”
พลชกระซิบบอกเสียงพร่า เขาเริ่มโลภมากไม่รู้จักพอ มือใหญ่ขยับล้วงผ่านเนื้อผ้าเข้าไป สัมผัสกับเนื้อนุ่มโดยไม่มีอะไรมาขวางกั้นครั้งแรก
“ไอริน คุณวิเศษมาก”
อกอิ่มเต่งตึงถูกมือสากบีบคลึงเบา ๆ ก่อนจะเริ่มลงน้ำหนักมากขึ้นตามอารมณ์ ร่างบางห่อตัวครางแผ่วอย่างน่าสงสาร ไอรินพิงกายกับอกกว้าง หอบหายใจหนักเพราะไม่เคยถูกสัมผัสแบบนี้มาก่อน
“อะ อา บอสขา อื้อ”
“นมคุณมันเด้งสู้มือผมดีเหลือเกิน อืม ทำไมนมสวยแบบนี้ไอริน”
“บอสคะ รินอายค่ะ หยุดพูดเถอะนะคะ”
ไอรินอายจนตัวแดงเป็นกุ้ง คำพูดตรง ๆ ของเขาทำให้เธอรู้สึกมากขึ้นกว่าเดิม แต่ไอรินไม่อยากยอมรับมัน
ไม่อยากยอมรับว่าคำพูดลามกของบอสมันทำให้เธอเร่าร้อนจนแทบทนไม่ไหว
พลชเลื่อนริมฝีปากและจมูกไปที่หลังคอระหง เขาพรมจูบหลายต่อหลายครั้งเพราะความหอมหวาน ไอรินเหมือนรู้งาน เธอเก็บรวบเส้นผมยาวสลวยเป็นมวยเอาไว้ ไม่ได้ปล่อยสยายเหมือนที่เขาเห็นเป็นประจำ ทำให้ไม่มีอะไรมาเกะกะในตอนที่แมลงหนุ่มกำลังดอมดมดอกไม้แรกแย้ม
“หนาวเหรอ”
“ไม่ค่ะ อือ ร้อนมากกว่า”
“แล้วทำไมหัวนมตั้งแบบนี้” พลชเลื่อนริมฝีปากไปที่ใบหู กระซิบถามเสียงพร่า “มีอารมณ์ใช่ไหมไอริน”
“อื้อ บะ บอสคะ”
ร่างกายของไอรินแทบหลอมเหลวไปกับสายน้ำรอบกาย เลขาสาวหมดหนทางต่อสู้กับคนมากประสบการณ์ ในตอนที่ปลายนิ้วสะกิดยอดอกถี่ีรัวไอรินทำได้แค่ส่งเสียงครางกระเส่า ขยับกายเข้าหาร่างกำยำอย่างต้องการที่พึ่ง
“อา บอสขา ริน ริน”
“เป็นอะไร”
“บอส ยะ อย่าเขี่ยมันแบบนั้นค่ะ ริน อ๊า”
ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ปลายนิ้วยาวเขี่ยยอดอกชูชันถี่ ๆ ไอรินห่อตัวส่งเสียงครางออกมาอย่างน่าสงสาร น้ำตาแวววาวเอ่อคลอเต็มเบ้าตา เธอหันกลับไปมองคนด้านหลังเพื่อหวังว่าพลชจะสงสารกันบ้าง แต่ไอรินคิดผิด
นอกจากจะไม่สงสารแล้ว พลชยังหมุนตัวเธอกลับไปเผชิญหน้าอย่างรวดเร็ว เขาอยากให้เวลาไอรินมากกว่านี้ แต่มองกันด้วยดวงตาฉ่ำเยิ้มเย้ายวนแบบนั้นใครจะทนไหว
มือใหญ่ดันบราเซียตัวจ้อยขึ้นสูง เต้านมที่ไร้สิ่งห่อหุ้มเปิดเปลือยให้พลชเห็นเป็นครั้งแรก ชายหนุ่มเลียริมฝีปากที่แห้งผาก เม็ดทับทิมสีหวานตรงหน้ากำลังเรียกร้องให้เขาครอบครองมัน
“อ๊ะ! ไม่ บอสคะ อ๊า!”
หญิงสาวดันบ่ากว้างออกห่างตามสัญชาติญาณ แต่กลับแอ่นอกขึ้นหาอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว ไอรินอ้าปากค้าง ร่างกายร้อนเป็นไฟกับสัมผัสที่เพิ่งได้รู้จักเป็นครั้งแรก
ทำไมมันทรมาน วาบหวามขนาดนี้
ไม่ได้ ขืนให้บอสทำต่อไปเธอต้องขาดใจตายแน่ ๆ
“บอส ไม่ อย่าเลีย อื้อ” ไอรินพยายามปฏิเสธ แต่ก็เหมือนเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา นอกจากไม่หยุดแล้วพลชยังลงลิ้นหนักหน่วงขึ้น “ฮื่อ บอสขา พอแล้ว รินจะขาดใจอยู่แล้ว”
ชายหนุ่มยอมละกลีบปากจากหัวนมหวานฉ่ำแต่โดย กดจูบหนัก ๆ ที่เนินอกขาวผ่องจนเป็นรอยช้ำจาง ๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมองไอรินด้วยรอยยิ้มร้ายกาจ
“นี่แค่เริ่มต้นนะไอริน”
“บะ บอส”
“อาบน้ำกันดีกว่า”
ชายหนุ่มพลิกตัวคนบนตักไปมาเหมือนตุ๊กตา เขาปลดตะขอบราเซียออก แล้วหยิบครีมอาบน้ำขึ้นมาเทใส่แผ่นหลังนุ่ม ฝ่ามือสากลูบไล้สบู่ลื่น ๆ ไปตามผิวกาย กลิ่นหอมสดชื่นลอยฟุ้งไปทั่วห้องน้ำกว้าง
พลชเอื้อมมือไปด้านหน้า ลูบไล้ครีมอาบน้ำกับอกอวบเต็มมือ เขาจงใจลากปลายนิ้วผ่านยอดทับทิมที่แสนอ่อนไหวหลายครั้งให้ไอรินครางหวิว เมื่อกลั่นแกล้งจนพอใจก็ยกร่างบางออกจากตัก หมุนตัวเธอกลับมาหาเพื่อสบตากัน
“ถูสบู่ให้ผมบ้างสิ”
“..ค่ะ” เลขาสาวรับคำด้วยแก้มที่แดงจัด พลางใช้มือที่มีครีมอาบน้ำแปะลงบนอกกว้างเป็นที่แรก
“ไม่ใช่ไอริน ต้องถูตรงนี้ต่างหาก”
พลชพูดพลางจับมือบางมาวางตรงส่วนที่ต้องการ นำทางให้เธอขยับมือขึ้นลงช้า ๆ จนสายน้ำรอบกายกระเพื่อมไหวเป็นคลื่นเล็ก ๆ
“ถูขึ้น แล้วก็ถูลงแบบนี้ อา ดีมากไอริน คุณถูสบู่เก่งมาก”
ไอริมเม้มปากแน่น สบู่อะไรกัน มันหายไปกับสายน้ำตั้งนานแล้ว
“อย่าหยุดไอริน ผมยังไม่สะอาดเลย อื้ม”
ร้ายกาจ
คนอะไร ทำไมร้ายกาจได้ขนาดนี้
.
.
.
.
.
TBC
