บทนำ
บท 1
“ลุกขึ้นยืน”
“คะ?”
“ลุกขึ้น” พลชย้ำ “ลุกขึ้นยืนให้ผมดู.. รูปร่างของคุณ”
ไอรินลุกขึ้นยืนอย่างเก้ ๆ กัง ๆ “คงไม่.. ต้องถอดเสื้อผ้าใช่ไหมคะ”
“ไม่” พลชชี้นิ้วไปที่กล้องวงจรตัวจิ๋วที่หันหน้ามาทางพวกเขาพอดิบพอดี “คุณคงไม่อยากให้คนอื่นเห็นคุณโป๊”
“ไม่แน่นอนค่ะ!”
“หมุนตัว”
ไอรินหมุนตัวอย่างว่าง่าย ถึงจะแอบเขินอยู่หน่อย ๆ แต่ไหน ๆ ก็มาถึงขั้นนี้แล้ว ก็แค่หมุนตัวให้เขาดูเอง ถ้าได้งานนี้จริง ๆ ยังไงวันข้างหน้าเธอก็ต้องทำมากกว่านี้อยู่แล้ว
“คุณไม่ได้โกหกเรื่องสัดส่วน”
“ไม่ได้โกหกค่ะ เสื้อผ้าทำงานส่วนมากดิฉันต้องสั่งตัด ก็เลยจำได้แม่น”
“รูปร่างของคุณไม่เหมือนคนอื่น หน้าอกใหญ่แต่เอวเล็ก ไม่แปลกที่ต้องสั่งตัด เพราะรูปร่างแบบนี้หาเสื้อผ้าสำเร็จใส่ยาก” ไม่พูดเปล่า พลชยังมองสองส่วนนั้นอย่างจงใจ
ไอรินเบนสายตาหนีดวงตาคมกริบ เธอไม่ได้รู้สึกอึดอัดหรือไม่พอใจ เพราะที่พลชมองมันไม่ได้ผิดอะไร เธอตกลงและเต็มใจแล้ว มันไม่ใช่การล่วงละเมิด
ที่หลบตาไม่ใช่เพราะความอึดอัด แต่เธอเขิน
สายตาของเขาเหมือนกำลังเปลื้องผ้าเธอออกทีละชิ้น ทีละชิ้น มันทำให้ร่างกายของเธอร้อนผ่าว เหมือนกำลังเปลือยกาย ทั้ง ๆ ที่ยังสวมใส่เสื้อผ้าครบทุกชิ้น
หญิงสาวเผลอกลั้นลมหายใจเมื่อกายสูงใหญ่กำยำลุกขึ้นยืน พลชสูงมาก มากจนเธอที่สูงร้อยหกสิบแปด ยังแทบกลายเป็นคนแคระเมื่อเทียบกับเขา
ท่อนขายาวก้าวเข้ามาใกล้ ไอรินเกร็งตัวอย่างตื่นตระหนกเมื่อใบหน้าหล่อเหลาพุ่งเข้ามาใกล้ซอกคอโดยไม่บอกกล่าว แต่เขาไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่านั้น ไม่มีผิวเนื้อส่วนไหนที่สัมผัสกัน มีเพียงแค่ลมหายใจอุ่น ๆ ที่รินรดซอกคอเธอเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะจางหายไปพร้อม ๆ กับร่างสูงที่ขยับออกห่าง
ริมฝีปากหยักยกยิ้มขึ้นบาง ๆ
“ผมชอบกลิ่นของคุณ”
"....."
“อกสามสิบห้า สะโพกสามสิบหก เอวยี่สิบสาม ผอมไปหน่อย เอวสักยี่สิบห้ากำลังดี ผมกลัวว่าจะทำเอวคุณหักคามือ”
ชั่วชีวิตนี้ไอรินไม่เคยคิดไม่เคยฝัน ว่าต้องมายืนให้ชายแปลกหน้าสำรวจและวิจารณ์ร่างกายของตัวเองแบบนี้ เสียงทุ้มเอาแต่พูดเรื่องสัดส่วนของเธอ สายตาสีเข้มมองมาเหมือนจะเปลื้องผ้าเธอทิ้ง เพราะมันคงเกะกะสำหรับเขา
ไอรินยืนนิ่ง ปล่อยให้อีกฝ่ายมองเท่าที่อยากจะมอง มองแล้วก็ช่วยเลือกเธอด้วยก็แล้วกัน!
“ผมเลือกคุณ”
เหมือนเป็นเสียงจากสวรรค์ ไอรินเกือบจะร้องไห้ ที่ถูกมองจนพรุนไม่เสียเปล่าแล้ว
อย่างน้อย ๆ ก็ได้งาน อย่างน้อย ๆ ก็ได้เงิน
“คุณเริ่มงานได้วันไหน”
“เอ่อ.. ดิฉันคิดว่าอีกสองอาทิตย์- “
“ช้าไป ผมให้เวลาสองวัน คุณบอกว่าเคยเป็นเลขามาสองปี คงไม่ต้องเตรียมตัวอะไรมาก ใช่ไหม?”
“แต่ว่า...”
จะสองวันได้ยังไง มันก็ใช่ที่เธอเคยมีประสบการณ์ด้านเลขามาแล้ว แต่งานที่เธอต้องทำมันไม่ได้มีแค่หน้าที่เลขาน่ะสิ
และประสบการณ์เรื่องนั้นของเธอคือ ศูนย์
“สองวัน ผมต้องได้เห็นคุณที่หน้าห้อง และบนเตียงของผม คุณไอริน”
.
.
.
.
.
TBC
บทล่าสุด
#61 บทที่ 61 ขย้ำครั้งพิเศษ - ทายาทแม็กซ์เวล
อัปเดตล่าสุด: 1/13/2026#60 บทที่ 60 ขย้ำครั้งสุดท้าย - จุดเริ่มต้น
อัปเดตล่าสุด: 1/13/2026#59 บทที่ 59 ขย้ำครั้งที่ 58 - ของขวัญที่ดีที่สุด
อัปเดตล่าสุด: 1/13/2026#58 บทที่ 58 ขย้ำครั้งที่ 57 - คฤหาสน์แม็กซ์เวล
อัปเดตล่าสุด: 1/13/2026#57 บทที่ 57 ขย้ำครั้งที่ 56 - ไอริน แม็กซ์เวล
อัปเดตล่าสุด: 1/13/2026#56 บทที่ 56 ขย้ำครั้งที่ 55 - แต่งงานกันนะ
อัปเดตล่าสุด: 1/13/2026#55 บทที่ 55 ขย้ำครั้งที่ 54 - สะใภ้แม็กซ์เวล
อัปเดตล่าสุด: 1/13/2026#54 บทที่ 54 ขย้ำครั้งที่ 53 - งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา
อัปเดตล่าสุด: 1/13/2026#53 บทที่ 53 ขย้ำครั้งที่ 52 - โหยหา NC-20
อัปเดตล่าสุด: 1/13/2026#52 บทที่ 52 ขย้ำครั้งที่ 51 - เข้าตามตรอกออกตามประตู
อัปเดตล่าสุด: 1/13/2026
คุณอาจชอบ 😍
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
ลงทัณฑ์ร้าย พี่ชายวิศวะ
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ลุงคนนี้เป็นมาเฟีย
"ฉันบอกบอกไง"
"ก็หนูชอบลุง"
"กลับไปตั้งใจเรียนซะ"
เธอไม่ได้หันไปตอบอะไร เธอแค่คิดว่า น้ำหยดลงหินทุกวัน หินบอกโอเค"
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ













