บทที่ 48 ขย้ำครั้งที่ 47 - ไม่ยอมรับ

“มองฉันทำไมคะ”

ไอรินที่ถูกจ้องเอา ๆ เริ่มเลิ่กลั่กทำตัวไม่ถูก มือไม้มันเก้งก้างไปหมด ไม่รู้ว่าจะเอาไปวางไว้ตรงไหนดี

“แทนตัวเองว่ารินเหมือนเดิมไม่ได้เหรอ”

“เลิกมองรินได้แล้วค่ะ”

แทนที่ยอมทำตามแล้วเขาจะเลิกมอง ตรงกันข้าม พลชยังมองเธอเหมือนเดิมด้วยดวงตาสีน้ำเงินเข้มที่เป็นประกายวิบวับ มันดูกรุ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ