บทที่ 34 ลั้นลา...ลัลล้า...

<strong>แพทริครีบผละออก</strong>จากร่างบางของคามิล่า ชายหนุ่มลุกขึ้นและเดินไปยืนห่างออกไปตรงหน้าต่าง เขายกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะเท้าสะเอวด้วยความหงุดหงิด

ดวงตาเข้มหันมาจ้องมองร่างเพรียวระหงของคามิล่าที่ขยับขึ้นยืนและเดินไปยังประตู ใบหน้างามบึ้งตึงด้วยความโกรธ

“พี่แพทออกไปได้แล้วค่ะ!”

น้ำเสียงขุ่น...