บทนำ
บท 1
<strong>“กรี๊ดดดดดดด</strong>! <strong>ช่วยด้วยยย</strong>!<strong>อื้อ อื้อ</strong>!”
<strong>คามิล่า แฮมเมอร์ตั้น</strong> ร้องกรี๊ดเสียงดังก่อนจะดิ้นอึกอัก
เมื่อร่างเพรียวระหงของหล่อนถูกขนาบข้างไปด้วยชายร่างสูงใหญ่สองคนในชุดดำทึบจากหัวจรดเท้าขณะที่หล่อนก้าวลงจากรถส่วนตัวใต้ตึกแฮมเมอร์ตั้น
ผ้าขาวถูกโปะไปบนจมูกของหล่อนอย่างรวดเร็ว คามิล่าพยายามดิ้นหนีและเตะถีบอย่างเต็มที่ หากทว่าแรงผู้หญิงอย่างหล่อนหรือจะสู้แรงชายฉกรรจ์ร่างสูงหนาถึงสองคนได้ นาทีต่อมาร่างเพรียวของคามิล่าก็มีอันต้องอ่อนระทวยทรุดลงและสติดับวูบไปทันทีเมื่อยาสลบได้ไหลเข้าสู่ระบบประสาทและออกฤทธิ์อย่างเต็มที่
ชายฉกรรจ์หนึ่งในสองคนนั้นรีบอุ้มร่างไร้สติของเธอเข้าไปในรถสีดำคันใหญ่ที่จอดอยู่ข้างๆ จากนั้นรถก็ถูกขับพุ่งบึ่งออกไปจากใต้ตึกอย่างรวดเร็ว
รถแล่นตรงไปยังหุบเขาลึกตามแผนที่ได้ถูกวางไว้อย่างรัดกุม หลายชั่วโมงต่อมา รถคันใหญ่ได้แล่นเข้าไปจอดตรงหน้ากระท่อมไม้ซุงที่ถูกปลูกสร้างอยู่ท่ามกลางป่าใหญ่ทึบ เมื่อร่างเพรียวของหญิงสาวถูกอุ้มลงจากรถตรงเข้าไปยังในกระท่อม รถคันใหญ่ก็ได้แล่นจากไป
ภายในกระท่อมมีเตียงหลังใหญ่ตั้งติดผนังด้านใน แพทริควางร่างเพรียวไร้สติของคามิล่าลงบนเตียงนั้น ชายหนุ่มยืนดูร่างที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงครู่หนึ่ง ใบหน้างามของหล่อนขาวซีด ดวงตาปิดสนิท ผมยาวตรงสีทองบลอนด์แผ่ยุ่งเหยิงไปเต็มหมอนใบใหญ่
แพทริคไล้สายตาไปที่ริมฝีปากอิ่มที่ปิดสนิทนั้น เขาหวนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อปีที่แล้วในผับมืดแห่งหนึ่ง ที่เขาและหล่อนได้บดขยี้ริมฝีปากของกันและกันเนื่องจากความมึนเมา ก่อนที่หล่อนจะอ้วกใส่เขาจนเลอะเทอะไปหมดในนาทีต่อมา
ทั้งหมดทั้งสิ้นนั้น เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนที่เขาจะรู้ว่ายายเด็กใจแตกที่เขาจูบในผับนั่นเป็นว่าที่คู่หมั้นของไอ้เรย์ นายใหญ่แห่งตระกูลเฟรย์ เพื่อนสนิทของเขา เพราะไอ้เรย์มันไม่เคยพูดเรื่องนี้ให้เขาฟังเลย และแพทริคไม่เคยสนใจเรื่องส่วนตัวของใครไปมากเกินความจำเป็น
แพทริค โฮมส์ หนุ่มร่างสูงโปร่งหน้าตาหล่อเหลา ผมสั้นสีทรายน่าสอดนิ้วขยุ้ม คิ้วหนายาวเป็นปื้นขนานไปกับดวงตาสีฟ้าเข้มออกไปทางเจ้าชู้กรุ้มกริ่ม ผิวสีแทนสวยเพราะอยู่กลางแจ้งตลอดและไปฮอลิเดย์ที่คาริเบียนบ่อยๆ ตามความพอใจด้วยเขามีเจ็ทและเป็นคนขับมันด้วยตัวเอง
แพทริคเป็นเจ้าของฟาร์มม้าที่ใหญ่ที่สุดในหุบเขาแอลป์ เขาใช้ชีวิตอย่างสนุกและอิสระตามใจตัวเองมาตลอดจนอายุได้สามสิบเอ็ดปีในเวลานี้
แพทริค โฮมส์ พาร่างสูงโปร่งของตัวเองเดินไปยังกระท่อมไม้อีกหลังที่อยู่ถัดไป ชายหนุ่มก้มมองดูนาฬิกา บ่งเวลาบ่ายสี่โมงตรง ยาสลบนั่นคงจะหมดฤทธิ์ในอีกสองชั่วโมงข้างหน้า เขาหย่อนร่างสูงลงนั่งบนเตียงของตัวเอง เขาหวังว่าเรื่องทุกอย่างคงจะเป็นไปตามแผนการที่เขาและไอ้นายใหญ่เพื่อนเลวของเขาได้วางไว้
แผนการนั้นไอ้เรย์มันบอกว่าง่ายนิดเดียวคือ เขาจะต้องทำให้คามิล่ารู้ตัวให้ได้ว่าหล่อนไม่ได้รักมัน ไอ้เรย์มันบอกว่าหล่อนเป็นผู้หญิงที่น่าสงสาร ซึ่งแพทริคยังมองไม่ออกว่ายายคุณหนูใจแตกและขี้วีนนี่น่าสงสารตรงไหน เกิดมาก็มีทุกอย่างครบพร้อมไปซะหมดขนาดนี้
แต่เหตุผลที่แพทริคยอมตกลงกับมันนั้นมีอยู่เพียงข้อเดียว นั่นก็คือ ถ้าเขายอมช่วยมัน มันจะยกเจ้าเจ็ทลำสวยให้เขาน่ะสิ เขาชอบและอยากได้มันมาก แต่ไอ้นายใหญ่มันเรื่องมากไม่ยอมขายให้เขา แต่ถ้าเขาทำงานนี้สำเร็จ มันจะยกให้เขาฟรีๆ แพทริครีบตกลงอย่างไม่ต้องคิดนาน เรื่องทำให้ผู้หญิงอ่อนระทวยนั้นเป็นงานอดิเรกของเขาอยู่แล้ว
แพทริคได้คิดวางแผนไว้คร่าวๆ เรียบร้อยแล้ว เขาไม่ค่อยแคร์เท่าไหร่ว่ายายคุณหนูใจแตกนี่จะเป็นยังไงหลังจากนั้น ดีเสียอีกจะได้ถือโอกาสสั่งสอนหล่อนไปในตัว ที่ตลอดเวลาที่ผ่านมา หล่อนทำท่าเย่อหยิ่งและสะบัดหน้าใส่เขาเป็นประจำหากเจอกันเวลาที่หล่อนมาขี่ม้ากับไอ้เรย์ที่ฟาร์มของเขา
หล่อนคิดว่าเขาฉวยโอกาสกับหล่อนตอนอยู่ในผับครั้งนั้น หึ! ถือโอกาสบ้าอะไรล่ะ ก็หล่อนนั่นแหละที่เซมานั่งบนตักเขาเอง แถมยังส่งสายตาเชิญชวนซะขนาดนั้น เมาแล้วยั่วผู้ชายยังไม่รู้ตัวอีก
แพทริคไม่เคยพูดกับหล่อนหากไม่จำเป็น เขาเห็นหล่อนเกาะไอ้เรย์เป็นปลิงขนาดนั้น ทำไมไอ้เพื่อนเขามันว่าหล่อนไม่ได้รักมันก็ไม่รู้ แพทริคไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน แต่เขาไม่สนใจหรอก เพราะเขาไม่เคยคิดที่จะมีความรักงี่เง่าอะไรนั่น แพทริคนึกภาพไม่ออกเอาเสียเลยกับการที่ผู้ชายอย่างเขาจะยอมสูญเสียความโสดอิสระเพื่อผู้หญิงสักคนหนึ่ง หึ มันจะสนุกอะไรล่ะที่จะหยุดความสนุกทั้งหมดอยู่ที่ผู้หญิงเพียงคนเดียว ในเมื่อทุกวันนี้เขาสามารถมีความสุขกับผู้หญิงได้ไม่ซ้ำหน้า แถมบางทีมาพร้อมกันทีละสองคนเสียอีก แพทริคกระตุกยิ้มตรงมุมปาก
<strong>มาแล้วจ้าเปิดฉากอย่างเป็นทางการสำหรับคู่ฮ็อตคู่นี้ ความมันส์ไม่ต้องรอนาน 5555...</strong>
<strong>ไรท์ขอกำลังใจเป็นเม้นท์และกดถูกใจได้มั้ยตัวเอง... จุ๊บๆๆๆ</strong>
<br/>บทล่าสุด
#101 บทที่ 101 อีบุ๊ควางขายแล้วจ้า
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#100 บทที่ 100 ชี้แจงนิยายเรื่องต่อไปค่า
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#99 บทที่ 99 รักนี้นิรันดร... NC 25+ จบ
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#98 บทที่ 98 รักนี้นิรันดร... NC 25+ จบ
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#97 บทที่ 97 รักนี้นิรันดร... NC 25+ จบ
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#96 บทที่ 96 รักนี้นิรันดร... NC 25+ จบ
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#95 บทที่ 95 รักนี้นิรันดร... NC 25+ จบ
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#94 บทที่ 94 ฟ้าหลังฝนย่อมสดใส NC 25+
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#93 บทที่ 93 ฟ้าหลังฝนย่อมสดใส NC 25+
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#92 บทที่ 92 ฟ้าหลังฝนย่อมสดใส NC 25+
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026
คุณอาจชอบ 😍
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













