บทนำ
บท 1
<strong>“กรี๊ดดดดดดด</strong>! <strong>ช่วยด้วยยย</strong>!<strong>อื้อ อื้อ</strong>!”
<strong>คามิล่า แฮมเมอร์ตั้น</strong> ร้องกรี๊ดเสียงดังก่อนจะดิ้นอึกอัก
เมื่อร่างเพรียวระหงของหล่อนถูกขนาบข้างไปด้วยชายร่างสูงใหญ่สองคนในชุดดำทึบจากหัวจรดเท้าขณะที่หล่อนก้าวลงจากรถส่วนตัวใต้ตึกแฮมเมอร์ตั้น
ผ้าขาวถูกโปะไปบนจมูกของหล่อนอย่างรวดเร็ว คามิล่าพยายามดิ้นหนีและเตะถีบอย่างเต็มที่ หากทว่าแรงผู้หญิงอย่างหล่อนหรือจะสู้แรงชายฉกรรจ์ร่างสูงหนาถึงสองคนได้ นาทีต่อมาร่างเพรียวของคามิล่าก็มีอันต้องอ่อนระทวยทรุดลงและสติดับวูบไปทันทีเมื่อยาสลบได้ไหลเข้าสู่ระบบประสาทและออกฤทธิ์อย่างเต็มที่
ชายฉกรรจ์หนึ่งในสองคนนั้นรีบอุ้มร่างไร้สติของเธอเข้าไปในรถสีดำคันใหญ่ที่จอดอยู่ข้างๆ จากนั้นรถก็ถูกขับพุ่งบึ่งออกไปจากใต้ตึกอย่างรวดเร็ว
รถแล่นตรงไปยังหุบเขาลึกตามแผนที่ได้ถูกวางไว้อย่างรัดกุม หลายชั่วโมงต่อมา รถคันใหญ่ได้แล่นเข้าไปจอดตรงหน้ากระท่อมไม้ซุงที่ถูกปลูกสร้างอยู่ท่ามกลางป่าใหญ่ทึบ เมื่อร่างเพรียวของหญิงสาวถูกอุ้มลงจากรถตรงเข้าไปยังในกระท่อม รถคันใหญ่ก็ได้แล่นจากไป
ภายในกระท่อมมีเตียงหลังใหญ่ตั้งติดผนังด้านใน แพทริควางร่างเพรียวไร้สติของคามิล่าลงบนเตียงนั้น ชายหนุ่มยืนดูร่างที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงครู่หนึ่ง ใบหน้างามของหล่อนขาวซีด ดวงตาปิดสนิท ผมยาวตรงสีทองบลอนด์แผ่ยุ่งเหยิงไปเต็มหมอนใบใหญ่
แพทริคไล้สายตาไปที่ริมฝีปากอิ่มที่ปิดสนิทนั้น เขาหวนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อปีที่แล้วในผับมืดแห่งหนึ่ง ที่เขาและหล่อนได้บดขยี้ริมฝีปากของกันและกันเนื่องจากความมึนเมา ก่อนที่หล่อนจะอ้วกใส่เขาจนเลอะเทอะไปหมดในนาทีต่อมา
ทั้งหมดทั้งสิ้นนั้น เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนที่เขาจะรู้ว่ายายเด็กใจแตกที่เขาจูบในผับนั่นเป็นว่าที่คู่หมั้นของไอ้เรย์ นายใหญ่แห่งตระกูลเฟรย์ เพื่อนสนิทของเขา เพราะไอ้เรย์มันไม่เคยพูดเรื่องนี้ให้เขาฟังเลย และแพทริคไม่เคยสนใจเรื่องส่วนตัวของใครไปมากเกินความจำเป็น
แพทริค โฮมส์ หนุ่มร่างสูงโปร่งหน้าตาหล่อเหลา ผมสั้นสีทรายน่าสอดนิ้วขยุ้ม คิ้วหนายาวเป็นปื้นขนานไปกับดวงตาสีฟ้าเข้มออกไปทางเจ้าชู้กรุ้มกริ่ม ผิวสีแทนสวยเพราะอยู่กลางแจ้งตลอดและไปฮอลิเดย์ที่คาริเบียนบ่อยๆ ตามความพอใจด้วยเขามีเจ็ทและเป็นคนขับมันด้วยตัวเอง
แพทริคเป็นเจ้าของฟาร์มม้าที่ใหญ่ที่สุดในหุบเขาแอลป์ เขาใช้ชีวิตอย่างสนุกและอิสระตามใจตัวเองมาตลอดจนอายุได้สามสิบเอ็ดปีในเวลานี้
แพทริค โฮมส์ พาร่างสูงโปร่งของตัวเองเดินไปยังกระท่อมไม้อีกหลังที่อยู่ถัดไป ชายหนุ่มก้มมองดูนาฬิกา บ่งเวลาบ่ายสี่โมงตรง ยาสลบนั่นคงจะหมดฤทธิ์ในอีกสองชั่วโมงข้างหน้า เขาหย่อนร่างสูงลงนั่งบนเตียงของตัวเอง เขาหวังว่าเรื่องทุกอย่างคงจะเป็นไปตามแผนการที่เขาและไอ้นายใหญ่เพื่อนเลวของเขาได้วางไว้
แผนการนั้นไอ้เรย์มันบอกว่าง่ายนิดเดียวคือ เขาจะต้องทำให้คามิล่ารู้ตัวให้ได้ว่าหล่อนไม่ได้รักมัน ไอ้เรย์มันบอกว่าหล่อนเป็นผู้หญิงที่น่าสงสาร ซึ่งแพทริคยังมองไม่ออกว่ายายคุณหนูใจแตกและขี้วีนนี่น่าสงสารตรงไหน เกิดมาก็มีทุกอย่างครบพร้อมไปซะหมดขนาดนี้
แต่เหตุผลที่แพทริคยอมตกลงกับมันนั้นมีอยู่เพียงข้อเดียว นั่นก็คือ ถ้าเขายอมช่วยมัน มันจะยกเจ้าเจ็ทลำสวยให้เขาน่ะสิ เขาชอบและอยากได้มันมาก แต่ไอ้นายใหญ่มันเรื่องมากไม่ยอมขายให้เขา แต่ถ้าเขาทำงานนี้สำเร็จ มันจะยกให้เขาฟรีๆ แพทริครีบตกลงอย่างไม่ต้องคิดนาน เรื่องทำให้ผู้หญิงอ่อนระทวยนั้นเป็นงานอดิเรกของเขาอยู่แล้ว
แพทริคได้คิดวางแผนไว้คร่าวๆ เรียบร้อยแล้ว เขาไม่ค่อยแคร์เท่าไหร่ว่ายายคุณหนูใจแตกนี่จะเป็นยังไงหลังจากนั้น ดีเสียอีกจะได้ถือโอกาสสั่งสอนหล่อนไปในตัว ที่ตลอดเวลาที่ผ่านมา หล่อนทำท่าเย่อหยิ่งและสะบัดหน้าใส่เขาเป็นประจำหากเจอกันเวลาที่หล่อนมาขี่ม้ากับไอ้เรย์ที่ฟาร์มของเขา
หล่อนคิดว่าเขาฉวยโอกาสกับหล่อนตอนอยู่ในผับครั้งนั้น หึ! ถือโอกาสบ้าอะไรล่ะ ก็หล่อนนั่นแหละที่เซมานั่งบนตักเขาเอง แถมยังส่งสายตาเชิญชวนซะขนาดนั้น เมาแล้วยั่วผู้ชายยังไม่รู้ตัวอีก
แพทริคไม่เคยพูดกับหล่อนหากไม่จำเป็น เขาเห็นหล่อนเกาะไอ้เรย์เป็นปลิงขนาดนั้น ทำไมไอ้เพื่อนเขามันว่าหล่อนไม่ได้รักมันก็ไม่รู้ แพทริคไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน แต่เขาไม่สนใจหรอก เพราะเขาไม่เคยคิดที่จะมีความรักงี่เง่าอะไรนั่น แพทริคนึกภาพไม่ออกเอาเสียเลยกับการที่ผู้ชายอย่างเขาจะยอมสูญเสียความโสดอิสระเพื่อผู้หญิงสักคนหนึ่ง หึ มันจะสนุกอะไรล่ะที่จะหยุดความสนุกทั้งหมดอยู่ที่ผู้หญิงเพียงคนเดียว ในเมื่อทุกวันนี้เขาสามารถมีความสุขกับผู้หญิงได้ไม่ซ้ำหน้า แถมบางทีมาพร้อมกันทีละสองคนเสียอีก แพทริคกระตุกยิ้มตรงมุมปาก
<strong>มาแล้วจ้าเปิดฉากอย่างเป็นทางการสำหรับคู่ฮ็อตคู่นี้ ความมันส์ไม่ต้องรอนาน 5555...</strong>
<strong>ไรท์ขอกำลังใจเป็นเม้นท์และกดถูกใจได้มั้ยตัวเอง... จุ๊บๆๆๆ</strong>
<br/>บทล่าสุด
#101 บทที่ 101 อีบุ๊ควางขายแล้วจ้า
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#100 บทที่ 100 ชี้แจงนิยายเรื่องต่อไปค่า
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#99 บทที่ 99 รักนี้นิรันดร... NC 25+ จบ
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#98 บทที่ 98 รักนี้นิรันดร... NC 25+ จบ
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#97 บทที่ 97 รักนี้นิรันดร... NC 25+ จบ
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#96 บทที่ 96 รักนี้นิรันดร... NC 25+ จบ
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#95 บทที่ 95 รักนี้นิรันดร... NC 25+ จบ
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#94 บทที่ 94 ฟ้าหลังฝนย่อมสดใส NC 25+
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#93 บทที่ 93 ฟ้าหลังฝนย่อมสดใส NC 25+
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026#92 บทที่ 92 ฟ้าหลังฝนย่อมสดใส NC 25+
อัปเดตล่าสุด: 4/13/2026
คุณอาจชอบ 😍
สัญญารักประธานร้าย
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
รักไม่หลอก
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)
หวงรักท่านประธานปากแข็ง
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













