บทที่ 39 พายุอารมณ์...

ร่างเพรียวที่ดวงตาปรือเคลิ้มพิงต้นไม้อยู่ แพทริครู้สึกร่างกายสูงใหญ่ของเขากำลังจะแตกสะบั้น ชายหนุ่มลุกขึ้นแล้วยืนแนบชิดไปกับร่างกึ่งเปลือยของหล่อน ปากได้รูปจูบไซ้ไปบนต้นคอระหงก่อนจะซบนิ่งลงไปอยู่ตรงนั้นนิ่งนาน

“มิล...”

เสียงทุ้มสั่นพร่าเอ่ยเรียกชื่อออกมา ทำให้คามิล่าที่อารมณ์หลุดลอย กำลังเคว้งคว้าง...