บทที่ 41 พายุอารมณ์...

“ใช่...พี่ไม่ได้โรคจิต และว่างงานขนาดนั้น”

เขารีบกล่าวสนับสนุนความคิดหล่อน แต่แอบทำสีหน้าเจื่อนๆ ตะขิดตะขวางใจอยู่ด้านหลัง ซึ่งคามิล่าไม่สามารถมองเห็นได้

“แต่ถ้าพี่เป็นไอ้โจรของมิล...แบบสมมุติน่ะ..มิลจะทำยังไง”

แพทริคแกล้งเลียบๆ เคียงๆ ถาม เขาเห็นหล่อนถอนหายใจออกมา

“อย่ารื้อฟื้นมันดีกว่า มิลว่า......