บทที่ 5 โจรจู่โจม
“หึ ชอบละสิฮึ แบบนี้ โอโห เธอเปียกขนาดนี้เลย นี่ขนาดฉันยังไม่ได้เริ่มของจริงเลยนะนี่”
เสียงไอ้โจรชั่วเอ่ยเยาะดังขึ้น ทำให้คามิล่าได้สติ หล่อนผลักหน้ามันอย่างแรง ก่อนจะยกเขาขึ้นกระทุ้งไปตรงเป้าของมันอย่างจัง
“โอ๊ย!”
เสียงมันร้องดังขึ้น พร้อมกับหยุดชะงักกิจกรรมทุกอย่าง มือที่ลูบคลำเนื้อตัวหล่อนอยู่ถูกดึงลงไปกุมระหว่างขาของตัวเองทันที
“บ้าจริงโว้ย...ฤทธิ์มากนักนะแม่คุณ โอ๊ย...หึ คืนนี้เตรียมตัวไว้ให้ดีก็แล้วกัน!”
เสียงมันตะคอกขู่ใส่ก่อนที่ร่างสูงนั้นจะลุกขึ้นยืนและหันหลังเดินขาถ่างด้วยความเจ็บปวดออกไปจากกระท่อม มันกระแทกประตูให้ปิดดังปังใหญ่และลั่นกุญแจตามหลัง
คามิล่านอนแผ่พร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างแรงด้วยความตื่นเต้นปนโล่งอก ที่หล่อนสามารถยืดเวลาแห่งชะตากรรมโหดของตัวเองออกไปได้อีกนิดหนึ่ง
แพทริคเดินอ้าขากะโผลกกะเผลกเข้าไปในกระท่อมของตัวเอง
“อูยย...ผู้หญิงบ้า ฤทธิ์มากเหลือเกินนะ ฮึ่ม!”
เขาค่อยโขยกเขยกไปนั่งลงที่เตียง ก่อนจะใช้มือลูบคลำเจ้าน้องชายของตัวเองดูว่าทุกอย่างยังคงอยู่ครบในสภาพใช้การได้อยู่หรือเปล่า ก็เจ้าหล่อนเล่นกระทุ้งเข่ามาเต็มๆ เสียขนาดเขาจุกเสียดไปหมด
“อูย...ลูกพ่อ อย่าเพิ่งเป็นอะไรไปนะ อูย...”
เขาลูบคลำไข่แฝดไปมาเบาๆ พร้อมกับร้องลั่นขึ้นเมื่อลูบไปโดนตรงที่เพิ่งถูกเข่าแหลมกระแทกให้
“คอยดูเถอะ คืนนี้จะแกล้งให้เข็ดเลย คามิล่าเอ๋ย ทั้งปากทั้งเข่าร้ายนักนะ มิน่าล่ะ ไอ้เรย์มันถึงต้องวิ่งหนีหางจุกตูดไม่เหลียวหลังแบบนี้”
“อูย...ลูกพ่อใจดีๆ ไว้นะ...อย่าเพิ่งใจเสาะจากพ่อไป...อูย”
เขาลูบเบาๆ ไปมาตรงเจ้าน้องชาย ชายหนุ่มค่อยเอนตัวนั่งพิงหัวเตียงพร้อมกับล้วงโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์ของเรย์ แต่ไอ้นายใหญ่มันไม่ยอมรับสายเขา แพทริคลองกดไปอีกครั้ง แต่ก็เหมือนเดิม เขาจึงวางมันลงไปอย่างหัวเสีย
ไอ้เรย์นี่มันทำไมไม่รับโทรศัพท์เขา เขาเพียงแค่อยากรู้ว่าทางมันกำลังทำอะไรไปถึงไหนแล้ว เขารู้แต่เพียงว่าฟารีดาได้หายตัวไปจากบ้านเวลานี้ ไอ้นายใหญ่มันคงจะคลั่งจนหัวหมุนน่าดู เขารู้ดีว่ามันรักน้องฟาของมันเพียงใด
แพทริคยังรู้สึกเจ็บตรงเป้าอยู่ไม่หาย คืนนี้เห็นเขาจะต้องเลื่อนแผนเผด็จศึกยายคุณหนูจอมแสบนั่นไปก่อน แต่ว่า เขาจะให้หล่อนรู้ไม่ได้ว่าเขาได้รับบาดเจ็บ
หึ ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกไม่เต็มร้อยแต่ว่า เขาก็ยังพอจะแกล้งหล่อนได้อยู่บ้างหรอกน่า แพทริคกระตุกยิ้มตรงมุมปากเมื่อนึกถึงวิธีการที่เขาจะใช้แกล้งยายคุณหนูฤทธิ์มากในคืนนี้
<strong>คามิล่าสะดุ้งตื่น</strong>ขึ้นมาพบว่าร่างกายของหล่อนเปลือยเปล่าไม่มีเสื้อผ้าอาภรณ์ติดตัวแม้แต่ชิ้นเดียว มือทั้งสองข้างถูกมัดโยงกับหัวเตียง เช่นเดียวกับขาเรียวทั้งคู่ที่ถูกแยกอ้าออก ข้อเท้ามีผ้ามัดไว้แน่น
ทุกอย่างมืดมิดไปหมดด้วยดวงตาของหล่อนมีผ้าปิดไว้อย่างแน่นหนา หญิงสาวรับรู้ถึงความเปียกชื้นจากลิ้นหนาที่กำลังเลียตรงกกหูของหล่อนอยู่อย่างเมามัน!!
"กรี๊ด!!...ไอ้โจรชั่ว กรี๊ด!! ไอ้สารเลว ปล่อย!"
แพทริคกำลังนั่งยองๆ อยู่หน้าเตาผิงจุดมันจนติดลุกพรึ่บเพื่อให้ความอบอุ่นในห้อง ชายหนุ่มสะดุ้งกับเสียงร้องกรี๊ดลั่นของคามิล่า เขารีบหันขวับไปมองยังเตียงที่เขามัดโยงร่างหล่อนไว้
“เฮ้ย สโนว์! ไอ้สโนว์ หยุด!”
แพทริคร้องตะโกนเสียงดังเมื่อเห็นไอ้เพื่อนยากของเขากำลังทำจมูกฟุดฟิดอยู่แถวใบหูของคามิล่า
"อี๊ อี๊ๆ" ไอ้สโนว์ร้องออกมา ราวกับจะถามว่า ของอร่อยนี่ของมันหรือเปล่า
“นั่นมันของพ่อโว้ย ไอ้สโนว์! ไอ้! ออกไปเดี๋ยวนี้!”
แพทริคง้างขาทำท่าจะเตะเจ้าหมาแสนรู้ หากมันไม่ได้อยู่รอให้เขาได้ใช้เท้าสัมผัสกับหลังของมัน เจ้าสโนว์รีบกระโดดผลุงพรวดออกไปทางประตูอย่างรวดเร็ว
แพทริครีบเดินเขยกไปล็อคประตู ก่อนจะเดินกลับมาดูร่างระหงเปล่าเปลือยของคาเมล่า ที่ถูกเขามัดโยงกับเสาเตียงไว้ ร่างงามบิดไปมาพยายามให้ตัวเองหลุด
สีหน้าซีดเผือดด้วยความช็อกตื่นตระหนกและหวาดกลัว แพทริคอดสงสารหล่อนขึ้นมาแว้บหนึ่งไม่ได้ แต่เขาต้องใจแข็งเอาไว้ เพราะหล่อนอยากฤทธิ์มากนัก
เวลานี้เขากำลังสวมบทเจ้าโจรโหดอยู่ จะมาทำใจอ่อนไม่ได้ จะต้องตีบทให้แตก เจ้าหล่อนอาจจะจับได้หากเขาเล่นไม่สมบทบาท นี่เขาก็อุตส่าห์แอบศึกษามาจากหนังหลายเรื่องกว่าจะเล่นมาได้ขนาดนี้
คามิล่ารู้สึกหวาดกลัวยิ่งนักกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับตัวเอง โอ มาย ก๊อด... หล่อนกำลังจะถูกข่มขืน พระเจ้าช่วยมิลด้วย!
ไอ้โจรชั่วนี่คงจะใส่ยานอนหลับในอาหารหล่อน คามิล่าถึงนอนหลับเป็นตายหลังอาหารเย็น
เสียงร้อง อี๊ อี๊ เมื่อกี้นี้ มันเสียงหมาชัดๆ ไอ้โจรมันกำลังจะให้หมาป่ามากินเนื้อหล่อนหรือยังไง พระเจ้าได้โปรดช่วยด้วยเถอะ...
“ปล่อยฉันนะ ไอ้โจรบ้า! ฮือๆๆ แกจับฉันมัดทำไมฮะ! ฮือๆๆ ปล่อย!”
คามิล่าทั้งร้องไห้ทั้งตะโกนด่าทอเนื่องจากความกลัวสุดขีดจนจับขั้วหัวใจ
แพทริคหย่อนตัวลงนั่งลงตรงขอบเตียง เวลานี้เขาปิดตาหล่อนไว้ ชายหนุ่มจึงไม่ต้องสวมหน้ากาก แผนต่อไปก็คือเขาตั้งใจจะให้บริการออรัลบำบัดกับแม่สาวน้อยจอมวีนตรงหน้านี่เป็นการเริ่มวอร์มอัป ดูซิว่า ต่อไปหล่อนจะร้องด่าเขาหรือจะร้องครวญครางกระเส่าลั่นป่ากันแน่
แพทริคค่อยก้มหน้าลงไปตรงซอกคอขาวของคามิล่า เขาแลบลิ้นออกมาแตะเลียลงไปตรงจุดชีพจรที่เต้นตุบตับรัวเร็วของหล่อน
“ว้าย!..ไอ้หมาบ้า ไอ้สัตว์ป่า! ช่วยด้วย กรี๊ด!”
คามิล่าร้องกรี๊ดด้วยความตกใจเมื่อรู้สึกถึงลิ้นของไอ้หมาป่าลากเลียไปบนลำคอของตัวเอง
“เฮ้ย! คนโว้ย! นี่แยกไม่ออกเลยรึไงว่าอันไหนลิ้นคน อันไหนลิ้นหมาน่ะหา!”
แพทริคตะคอกใส่หล่อน รู้สึกหงุดหงิดและไม่พอใจที่หล่อนเอาเขาไปเปรียบเทียบกับไอ้สโนว์
“ไอ้บ้า! แกจะทำอะไรฉัน ปล่อยเดี๋ยวนี้! แกมันไม่ใช่ลูกผู้ชาย รังแกผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้!”
เสียงคามิล่าตะโกนด่าออกมา ตามคติธรรมประจำใจที่ว่า... ยิ่งกลัวยิ่งด่า ยิ่งบ้ายิ่งเสียงดัง ซึ่งปกติแล้วก็จะได้ผลดีมากกับทุกสถานการณ์
“หยุดตะโกนได้แล้ว! ฉันจับเธอแก้ผ้าขึงเตียงแบบนี้ เธอว่าฉันจะทำอะไรเธอดีล่ะฮึ! แต่ที่แน่ๆ คงจะไม่ให้เธอนอนตากลมเล่นเฉยๆ แน่!”
แพทริคเอื้อมมือไปเกาะกุมอกอิ่มข้างขวาของหญิงสาว คามิล่าสะดุ้งเฮือก
“อื้อหือ... ล้นไม้ล้นมือดีจริงๆ”
เสียงไอ้โจรเอ่ยขึ้นในขณะที่มือของมันกำลังลูบไล้บีบเฟ้นหน้าอกของหล่อน คามิล่าเวลานี้ความกลัวเข้าครอบคลุมหัวใจหล่อนจนแทบสิ้นสติ หญิงสาวพยายามควบคุมตัวเองอย่างเต็มที่ไม่ให้เป็นลมไป
“ได้โปรด อย่าทำอะไรฉันเลย ฮือๆๆ”
คามิล่าเปลี่ยนเทคนิค อ้อนวอนด้วยน้ำเสียงอ่อนลงให้ฟังน่าสงสาร เพราะการด่าดูเหมือนจะไม่ได้ผลกับไอ้โจนถ่อยนี่ แต่กลับดูเหมือนจะเป็นการกระตุ้นอารมณ์ของมันมากขึ้น
“หึ! พูดดีๆ เหมือนชาวบ้านเขาก็เป็นด้วย”
เสียงไอ้โจรเอ่ยเยาะออกมา มือใหญ่ยังคงลูบคลำบีบนวดไปบนหน้าอกทั้งสองข้างของหล่อนสลับไปมาไม่หยุด คามิล่าเริ่มรู้สึกปั่นป่วนในช่องท้องขึ้นมาอย่างรวดเร็วด้วยอารมณ์ยากจะบรรยาย
“อืม...หน้าอกเธอมันอวบอึ๋ม ล้นไม้ล้นมือดีจริงๆ ของจริงหรือของปลอมเนี่ยฮึ?”
เสียงไอ้โจรเอ่ยถามขึ้น พร้อมกับใช้ปลายนิ้วบีบเค้นปลายถันเม็ดสวยของคามิล่า หญิงสาวกัดริมฝีปากตัวเองไว้แน่นกลัวครางออกมา เพราะอาการมันออกจะคล้ายเสียวๆ ชอบกลตอนนี้ เสียวจนท้องไส้วูบวาบแปลกๆ
“หึสงสัยของปลอม” เสียงไอ้โจรสรุปตามความเชื่อของตัวเอง
“ไอ้บ้า! อ๊า...อ้ะ อัะ...ลามก...ของจริงย่ะ! อ๊า...”
คามิล่าตะโกนด่า เสียงเริ่มกระท่อนกระแท่น เพราะมือใหญ่เริ่มให้บริการนวดเฟ้นไปมาระหว่างสองอกอวบอิ่มจนหล่อนเสียวซ่านไปทั่วร่าง
“หึๆๆ...ใครจะยอมรับว่าของปลอมล่ะ ของจริงอะไรจะใหญ่เกินตัวขนาดนี้”
เสียงไอ้โจรแกล้งแหย่ขึ้น คามิล่ารู้สึกทั้งเสียวทั้งโมโห ที่ไอ้โจรบ้าบังอาจมาว่าของหล่อนเป็นของปลอม ไม่เคยมีใครบังอาจมาแตะต้องและติเตียนเนื้อตัวของคามิล่าเช่นนี้มาก่อน
“ไหนขอชิมหน่อยซิ เผื่อจะได้กลิ่นซิลิโคน”
เสียงมันเยาะเย้ย ก่อนที่คามิล่าจะรับรู้ได้ถึงลิ้นเปียกชื้นที่แตะเลียลงไปที่ยอดเม็ดทับทิมของหล่อน หญิงสาวสะดุ้งเฮือก!
