บทที่ 102 หลงเมีย

จีน่ายอมให้

คนที่หัวใจกำลังมีความสุขปริ่มเปรมกอดจูบและคลอเคลียอยู่ในห้องจนกระทั่งได้เวลาถ่ายทำในเวลาบ่าย หญิงสาวจึงทั้งผลักทั้งขู่ให้เขาหยุดกอดหอมและออกไปทำงาน เขาทำท่างอแงและเกเรเหมือนเด็ก

“อีกตั้งสิบนาที ขอหอมอีกนิดน่า”

เขายังคงนอนแผ่ตรงปลายเตียงจีน่าพยายามดึงแขนล่ำให้ลุกขึ้น แต่คนดื้อก็ขืนตัวไว้เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ