บทนำ
สำหรับนักอ่านที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไปค่า
นิโคลัส คอสต้า หรือเชฟนิค เชฟหนุ่มสุดฮ็อตวัย 33 ปี
เขาหนีมารดาไปใช้ชีวิตอิสระที่เกาะอังกฤษเป็นเวลาหลายปี
เพื่อเลี่ยงการถูกจับคู่ให้
จีน่า อัสตัน สาวน้อยวัย 25 ปี
หญิงสาวอ่อนหวาน
ที่ถูกคุณป้าเดเลียจับจองเอาไว้ให้ลูกชายของท่าน
บท 1
นิโคลัส คอสต้า หรือนิค เชฟซูเปอร์สตาร์วัยสามสิบสามปี ชายหนุ่มชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาเลี่ยน ร่างสูงสมาร์ตใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มตามสายเลือดผสมที่ลงตัว เขาเพิ่งถ่ายทำเทปรายการล่วงหน้าเสร็จในเวลาเย็น ทีมงานเก็บอุปกรณ์และทยอยกันกลับ ร่างสูงถอดผ้ากันเปื้อนสีเข้มออกเหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาว วันนี้ทุกอย่างดูจะราบรื่นและไร้ปัญหา เป็นวันที่ดีอีกวันหนึ่งของการทำงาน
ซึ่งปกติก็เป็นเช่นนี้ ด้วยทีมงานของเขาทุกฝ่ายเป็นผู้มีประสบการณ์และเป็นมืออาชีพ ทุกฝ่ายประสานงานและทำงานเป็นทีมเวิร์กที่ดีมาก และที่สำคัญทุกคนรู้จักและรู้ใจสไตล์การทำงานที่เป็นมือโปรและมีวินัยของนิคเป็นอย่างดี จึงมีการทำการบ้านกันล่วงหน้าอย่างเต็มที่
สตูดิโอกว้างขวางที่ใช้สำหรับถ่ายทำรายการโชว์ทำอาหารสุดฮิตและโด่งดังนั้นอยู่บนเพนต์เฮาส์หรูใจกลางกรุงลอนดอนของเขาเอง สตูดิโอถูกจัดแบ่งพื้นที่แยกเป็นสัดส่วนกับโซนที่เป็นที่อยู่ส่วนตัวด้านใน โดยมีห้องโถงรับแขกกั้น เพนต์เฮาส์หกห้องนอนของเขา เวลานี้ห้องด้านริมในสุดมีผู้จับจองอาศัยเป็นเวลาสองเดือนเต็มแล้ว
จีน่า อัสตัน หญิงสาวชาวอเมริกันวัยยี่สิบห้าปี ผู้หญิงที่มารดาขอร้องแกมบังคับให้เขาลองศึกษาดูใจโดยการส่งหล่อนให้มาอยู่กับเขาถึงที่นี่ หล่อนมาอยู่ได้สองเดือนแล้ว โชคดีที่เขานั้นยุ่งและหล่อนเองก็ยุ่งกับการเรียนเช่นกัน วันๆ จึงไม่ค่อยได้สุงสิงกันมากนัก เวลาเขาเสร็จจากการถ่ายทำเวลาเย็นเช่นนี้มักไม่เห็นหล่อนอยู่ด้านนอก อาจจะเก็บตัวอยู่ในห้องหรือไม่ก็ยังไม่กลับ
เท่าที่ทราบจากแจ็ค ผู้ช่วยส่วนตัวของเขาเห็นว่าหล่อนเรียนคอร์สด้านจิตวิทยาการบริหาร เรียนสามวันต่อสัปดาห์ นิคไม่แน่ใจว่าหล่อนใช้เวลาที่เหลือทำอะไรบ้าง แต่ชายหนุ่มก็บอกตัวเองว่าไม่อยากสนใจอยากรู้มากนัก ตราบใดที่ต่างคนต่างอยู่เช่นนี้ เขาคิดว่าเป็นการดีแล้ว
ร่างสูงชะงักเท้าเมื่อเดินเข้ามาถึงบริเวณห้องรับแขกด้านใน บริเวณโซนส่วนตัวนี้นิคจัดให้มีห้องรับแขกกับโซนครัวลักษณะเป็นโอเพิ่นแพลนโดยมีเพียงเคาน์เตอร์หินแกรนิตสีดำเงาวับกั้นไว้
ร่างบางกำลังยืนตั้งหน้าตั้งตาหั่นอะไรบางอย่างอยู่ ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นสูงเป็นเชิงแปลกใจ หล่อนทำหน้าค่อนข้างซีเรียสจนไม่ทันสังเกตเห็นเขา นิคหยุดยืนเอนไหล่ไปพิงประตู จ้องมองร่างเล็กที่ยืนหั่นของอย่างมีสมาธิ
ใบหน้าเรียวเล็กประกอบด้วยดวงตาโตสีน้ำตาลทอง ไม่ยักใช่สีฟ้า คิ้วเรียวสวยขมวดยุ่งเป็นบางครั้งเวลาคิด จมูกโด่งเล็กมีเหงื่อผุดเล็กน้อย นิคเห็นหม้อกำลังเดือดตั้งอยู่บนเตา เรียวปากจิ้มลิ้มของหล่อนเผยอออกเล็กน้อยเหมือนกำลังลุ้นอย่างเผลอตัว ผมสีน้ำตาลถูกรวบมัดไว้ข้างหลังเหมือนเช่นเคย หล่อนยกหลังมือขึ้นปัดผมที่หล่นลงมาระแก้มเป็นผลให้ซอสหรืออะไรสักอย่างหนึ่งสีเขียวเปื้อนติดไปบนแก้มข้างนั้น แต่หล่อนคงไม่รู้ตัว
“ทำอะไร” เสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้นท่ามกลางความตั้งใจอย่างมีสมาธิ ทำให้ร่างบางของจีน่าสะดุ้งโหยง ใบหน้าเล็กเงยขวับขึ้นมองเขา
เพล้ง! เสียงชามหรืออะไรสักอย่างหล่นร่วงลงพื้นทำให้หล่อนสะดุ้งอีกครั้งก่อนจะรีบกระโดดถอยหลังหนี
“โอ ไม่นะ...”
หล่อนร้องอุทานเสียงตกใจกับตัวเอง ก่อนจะรีบย่อตัวหายไปหลังเคาน์เตอร์ นิคสาวเท้าเดินตรงไปหาทันที หลังเคาเตอร์กะละมังสเตนเลสนอนคว่ำอยู่ ลูกชิ้นหล่นกระจายไปทั่ว คนตัวเล็กรีบหยิบกะละมังและกวาดลูกชิ้นใส่กลับไปตามเดิม
“คุณจะทำอะไร”
ชายหนุ่มเอ่ยถามอีกครั้ง เดินเข้าไปหรี่ไฟที่หม้อน้ำกำลังเดือดปุดๆ อยู่ จีน่าเงยหน้าขึ้นยิ้มแหยให้
“จีน่าอยากทานซุปเส้นหมี่ค่ะ ไวน์เขาเคยทำให้กิน อร่อยดี”
เสียงตอบออกมาเบาๆ วีรตาเคยทำอาหารที่ชื่อไม่คุ้นหูและคุ้นลิ้น “ก๋วยเตี๋ยว” ให้ทานเมื่อไม่นานมานี้ จีน่านึกอยากทานและเห็นวิธีการทางอินเทอร์เน็ต วันนี้หลังเลิกเรียนจึงแวะซูเปอร์มาร์เก็ตและตั้งใจจะลองทำดู เพราะดูจากยูทูปแล้วไม่เห็นมันยากเลยสักนิด
หล่อนเก็บลูกชิ้นเสร็จก็มองมันอย่างเสียดายก่อนจะเทใส่ถุงแล้วนำไปทิ้งถังขยะ นิคยืนเท้าสะเอวดูเคาน์เตอร์ครัวที่มีผักหั่นเสร็จวางอยู่บนเขียงพลาสติกกับซองเส้นหมี่สีขาว สีเขียวที่เห็นติดแก้มหล่อนเป็นใบผักชีหั่นเล็กนั่นเอง
สองเดือนมานี้ เชื่อหรือไม่ว่า เขากับหล่อนไม่เคยได้ทานอาหารร่วมกันเลย ดูเหมือนหล่อนจะพยายามหลีกเลี่ยงการพบปะพูดคุยกับเขาอย่างสุดความสามารถ นิดมองดูหน้าเจื่อนเหมือนเด็กกลัวผู้ใหญ่ตำหนิของหล่อน ท่าทางที่เอามือถูกันไปมาอย่างไม่แน่ใจว่าจะวางมันไว้ตรงไหนดี
“ไหนขอดูหน่อย” เขาเอ่ยออกมา จีน่าทำตาโตรีบยกไม้ยกมือปฏิเสธ
“เอ่อ...ไม่เป็นไรค่ะ จีน่าไม่อยากกินแล้ว”
รีบพูดเพราะคิดว่าเขาจะอาสาช่วยทำให้ ใบหน้าคร้ามคมก้มมามองพลางถอนหายใจ
“ผมจะดูว่าคุณทำครัวผมเลอะเทอะไปแค่ไหนแล้ว ผมไม่ชอบเคาน์เตอร์เละเทะและสกปรก ทำให้สะอาดเหมือนเดิมด้วยล่ะ”
เสียงเข้มเอ่ยออกมาก่อนจะหันหลังเตรียมเดินจาก แต่ก็ชะงักนิดหนึ่งก่อนจะหันกลับมาหาใหม่ มือหนาเอื้อมไปปัดเศษผักออกจากแก้มให้หญิงสาวที่สะดุ้งโหยงกับปฏิกิริยาที่ไม่คาดคิดว่าเขาจะทำนั้น
เอาไปค่า ตอนแรกเปิดซีนอย่างเป็นทางการของคู่นี้ เขาอยู่กันมาได้ยังไงน้อตั้งสองเดือนแล้ว ไม่ได้สุงสิงกันอย่างที่เหล่าผู้ใหญ่ได้แอบหวังเอาไว้ น้องจีน่าเก่งมากค่ะที่เลี่ยงเฮียนิคได้ยาวนานขนาดนี้ แต่ต่อไปก็ไม่ทราบว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปนะคะ เดายากจริงๆ ค่ะสำหรับสองคนนี้...
ขอบคุณสำหรับเม้นต์ต้อนรับเรื่องนะคะ มารอให้กำลังใจน้องจีน่ากันเป็นแถว และก็รอตีหัวอิพี่นิคกันแน่นห้องแช็ตเลยค่ะ ลุ้นเขาตอนต่อไปค่ะ
บทล่าสุด
#244 บทที่ 244 ตอนพิเศษ นิค & จีน่า (จบบริบูรณ์)
อัปเดตล่าสุด: 1/17/2026#243 บทที่ 243 ตอนพิเศษ นิค & จีน่า (จบบริบูรณ์)
อัปเดตล่าสุด: 1/17/2026#242 บทที่ 242 ตอนพิเศษ นิค & จีน่า (จบบริบูรณ์)
อัปเดตล่าสุด: 1/17/2026#241 บทที่ 241 ตอนพิเศษ นิค & จีน่า (จบบริบูรณ์)
อัปเดตล่าสุด: 1/17/2026#240 บทที่ 240 ตอนพิเศษ รอยด์ & ไอร่า 14 (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 1/17/2026#239 บทที่ 239 ตอนพิเศษ รอยด์ & ไอร่า 14 (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 1/17/2026#238 บทที่ 238 ตอนพิเศษ รอยด์ & ไอร่า 14 (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 1/17/2026#237 บทที่ 237 ตอนพิเศษ รอยด์ & ไอร่า 14 (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 1/17/2026#236 บทที่ 236 ตอนพิเศษ รอยด์ & ไอร่า 14 (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 1/17/2026#235 บทที่ 235 ตอนพิเศษ รอยด์ & ไอร่า 14 (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 1/17/2026
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













