บทที่ 166 ส่งตัว

นิดโอบร่างบอบบางเต้นรำไปตามเพลงที่ได้เลือกเอาไว้

“นึกถึงวันงานซ้อมเต้นรำที่จีน่าเหยียบเท้าคุณนะคะ คุณดุจีน่าใหญ่เลยตอนนั้น”

ใบหน้างามเงยขึ้นมอง นิคก้มมาจรดจมูกไปบนหน้าผาก

“ผมขอโทษ ตอนนี้นิสัยไม่ดีมากจริงๆ โกรธคุณแม่เลยมาพาลเอากับคุณ ตอนนี้คุณจะเหยียบเท้าและด่าผมคืนก็ได้นะ” เขาเอ่ยเสียงนุ่มยอมรับ จีน...