บทที่ 2 สาวน้อยจีน่า

​“ไหนขอดูหน่อย” เขาเอ่ยออกมา จีน่าทำตาโตรีบยกไม้ยกมือปฏิเสธ

“เอ่อ...ไม่เป็นไรค่ะ จีน่าไม่อยากกินแล้ว”

รีบพูดเพราะคิดว่าเขาจะอาสาช่วยทำให้ ใบหน้าคร้ามคมก้มมามองพลางถอนหายใจ

“ผมจะดูว่าคุณทำครัวผมเลอะเทอะไปแค่ไหนแล้ว ผมไม่ชอบเคาน์เตอร์เละเทะและสกปรก ทำให้สะอาดเหมือนเดิมด้วยล่ะ”

เสียงเข้มเอ่ยออกมาก่อนจะหันหลังเตรียมเดินจาก แต่ก็ชะงักนิดหนึ่งก่อนจะหันกลับมาหาใหม่ มือหนาเอื้อมไปปัดเศษผักออกจากแก้มให้หญิงสาวที่สะดุ้งโหยงกับปฏิกิริยาที่ไม่คาดคิดว่าเขาจะทำนั้น

นิคมองดูอาการตื่นๆ ของหล่อนด้วยสายตาติดจะรำคาญนิดหนึ่ง เวลาเขาบังเอิญเข้าใกล้หล่อนเกินระยะสองเมตรทีไรหล่อนจะต้องทำท่าหวาดผวาแทบทุกทีไปซีน่า หล่อนเห็นเขาเป็นภูตผีปีศาจหรืออย่างไรนะ

“คราวหลังเวลาทำอาหารควรใส่ผ้ากันเปื้อนและไม่ควรเอามือสกปรกถูหน้า”

เชฟใหญ่เอ่ยบอกเสียงราบเรียบแล้วหันหลังเดินไปยังห้องนอนของตัวเอง

จีน่าหน้าแดงเรื่อมองตามแผ่นหลังกว้างของนิค ก่อนจะกระพริบตาถี่ๆ เพื่อเรียกสติให้กลับคืนมา แก้มยังคงรู้สึกร้อนวาบจากสัมผัสปลายนิ้วที่เขาทิ้งไว้

หล่อนเห็นเขาทำสีหน้าตำหนิให้นิดหนึ่ง เวลานี้จีน่าได้เรียนรู้ว่าเขาเป็นคนเจ้าระเบียบมีวินัยและรักความสะอาดแค่ไหน ซึ่งก็คงไม่แปลกนักเพราะอาชีพของเขานั้นทำให้เขาจำเป็นต้องมีคุณสมบัติเหล่านี้ ซึ่งต่างจากหล่อนที่ไม่แน่ใจว่าจะมีคุณสมบัติเหล่านั้นสักเพียงครึ่งหนึ่งของเขาหรือไม่ หญิงสาวแอบรู้สึกละอายใจนิดๆ

จีน่าโคลงศีรษะให้กับความซุ่มซ่ามของตัวเองก่อนจะยักไหล่แล้วเปิดตู้เย็นหยิบไข่สองใบมาตี...ไข่เจียวอีกสักมื้อละกัน เก็บผักที่หั่นแล้วนั้นใส่ตู้เย็นไว้ก่อน พรุ่งนี้ค่อยลองใหม่ หญิงสาวสรุปกับตัวเองอย่างง่ายๆ

ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่เป็นเวลาสองเดือน หญิงสาวแอบโล่งใจที่เขากับหล่อนต่างคนต่างอยู่ จีน่าปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมและชีวิตที่มหาวิทยาลัยได้ค่อนข้างดี เพราะตั้งใจมาแล้วว่าจะใช้ชีวิตหาประสบการณ์นอกกรงทองให้คุ้มค่าก่อนจะกลับไปอเมริกา ไหนๆ ก็มีโอกาสโบยบินมีอิสระเช่นนี้ ซึ่งไม่เคยคิดว่าจะมีโอกาสมาก่อนในชีวิต

หล่อนโชคดีที่มีโซเฟียและแซมค่อยเป็นเพื่อนและพี่ที่ให้คำแนะนำปรึกษาและเพื่อนทานข้าวในบางครั้งที่มีเวลาตรงกัน แซมกับโซเฟียพักอยู่แฟลตสามห้องนอนใกล้กับมหาวิทยาลัยของจีน่า

แซมยังคงเรียนแพทย์อยู่ ซึ่งเป็นการเรียนมาราธอนมาก ส่วนโซเฟียนั้นกำลังต่อปริญญาเอกด้านการบริหาร เห็นว่าเพราะแซมไม่ยอมให้หล่อนกลับไปอเมริกาก่อน โซเฟียจึงจำต้องอยู่ต่อ จีน่ารู้สึกชื่นชมกับมิตรภาพอันแน่นแฟ้นและมั่นคงของแซมกับโซเฟียยิ่งนัก เป็นอะไรที่โชคดีเหลือเกิน สำหรับชีวิตหนึ่งที่เกิดมาได้พบเจอกับเพื่อนแท้เช่นนี้

สำหรับตารางชีวิตของจีน่านั้น ในหนึ่งสัปดาห์ หญิงสาวเรียนสามวันคือวันจันทร์ อังคารและพุธ ที่เหลือจีน่าก็เลือกเรียนคอร์สโยคะซึ่งโซเฟียแนะนำให้ โซเฟียบอกว่านอกจากจะเป็นการออกกำลังกายที่มีประโยชน์แล้ว ยังช่วยฝึกในเรื่องของจิตใจและอารมณ์ภายในให้มั่นคงด้วย ซึ่งสัมพันธ์กับด้านจิตวิทยาที่หล่อนกำลังเรียนอยู่พอดี

ดังนั้นวันไหนมีเรียน จีน่าจะถือโอกาสออกจากบ้านแต่เช้า หล่อนสังเกตุว่านิคเองก็ตื่นเช้าในวันที่มีตารางถ่ายทำ ซึ่งรายการโชว์ของเขานั้นออกทุกวันเสาร์ และเห็นแจ็คผู้ช่วยส่วนตัวของนิคเล่าว่า เขามีช่องรายการทำอาหารของตัวเองบนยูทูปด้วย เขาจึงเหมือนจะมีรายการถ่ายทำแทบทุกวัน

เมื่อมาถึงอาทิตย์แรกนั้น จีน่ายังไม่ทราบตารางเวลาของเขา เช้าวันหนึ่งหล่อนตื่นแต่เช้า สวมเสื้อคลุมสีชมพูตัวโปรดทับชุดนอนลายการ์ตูน ตั้งใจจะออกมาชงกาแฟดื่มสักแก้วก่อนจะอาบน้ำ

พอเดินมาถึงโซนครัวหญิงสาวก็ต้องชะงักเท้าเมื่อเห็นเขากำลังยืนรินกาแฟใส่ถ้วยเซรามิก ร่างเพรียวได้สัดส่วนของมอลลี่โอบซ้อนอยู่ด้านหลังร่างสูงของนิค หล่อนกอดจูบไซ้ต้นคอของเขาทำท่าคลอเคลียเหมือนแมวยั่วสวาทที่จีน่าอ่านเจอในหนังสือ ท่าทางเหมือนหยอกล้อเล่นกันตามประสาคนรัก ใบหน้านิ่งขรึมของเขามีรอยยิ้มอารมณ์ดี ก่อนจะเงยขึ้นมาเห็นจีน่ายืนทำตาโต หญิงสาวกำลังทำท่าจะหมุนตัวกลับ แต่...

“ตื่นเช้าเหมือนกันนี่” เสียงขรึมเอ่ยทักขึ้นเสียก่อน จีน่าจึงยิ้มเจื่อนให้เขานิดหนึ่ง มอลลี่ชะงักอาการที่กำลังจูบไซ้ซอกคอของเขา หากยังคงยืนโอบแขนไปรอบเอวสอบอย่างเปิดเผยและแสดงท่าทีเป็นเจ้าข้าวเจ้าของอย่างเต็มที่

“อรุณสวัสดิ์ค่ะ” จีน่าทักออกมาเบาๆ

“กู๊ด มอร์นิ่ง เธอตื่นเช้าดีนะ วันนี้ควรคุยกับแจ็คให้เข้าใจตรงกันว่าตารางของนิคเขาเป็นยังไง เพนต์เฮาส์นี้เป็นที่ทำงานของเขาด้วย เธอจะได้ไม่บังเอิญเดินออกมาในชุดนอนทะเล่อทะล่าจ๊ะเอ๋เข้ากับทีมงานเป็นสิบในอนาคต”

น้ำเสียงค่อนไปทางกระด้างเอ่ยแนะนำ จีน่าจึงยิ้มเร็วอีกครั้งก่อนจะพยักหน้าแล้วรีบหันหลังกลับเข้าห้อง ทีตัวเองสวมชุดนอนบางพลิ้วแนบร่างกอดจูบกันกลางห้องครัวไม่ยักกะเป็นไรแฮะ...จีน่าแอบนึกหมั่นไส้ทั้งสองคนนั่นอยู่ในใจนิดหนึ่ง

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา หล่อนได้ถามข้อมูลจากแจ็ค ชายหนุ่มชาวอังกฤษอายุยี่สิบเจ็ดปี ซึ่งเป็นคนมีมนุษยสัมพันธ์ดีมากและคล่องแคล่วสมกับเป็นมือขวาของนิคในเรื่องดีลทั้งเรื่องงานและดีลทั้งกับพวกสื่อต่างๆ ให้นิค

แจ็คได้บอกจีน่าทุกอย่างที่หญิงสาวควรทราบ ทำให้ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา หล่อนสามารถเลี่ยงการเผชิญหน้ากับเขาและมอลลี่ ซึ่งมาค้างในช่วงวันศุกร์และกลับวันอาทิตย์ได้เป็นเวลาสองเดือนแล้ว