บทที่ 21 พอกันที...

จีน่าหยุดร้องไห้ในเวลาต่อมาเมื่อเห็นว่าเขากอดหล่อนไว้เฉยๆ เหมือนยอมหยุดแกล้งหล่อนชั่วคราว หญิงสาวไม่อาจทราบได้เลยว่าเวลานี้คนใจร้ายนั้นกำลังอยู่ในอารมณ์ไหน แต่ที่แน่ๆ เวลานี้จีน่าอยู่ในอารมณ์ที่เก้อเขินและอับอายอย่างที่สุด

ร่างกายเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ที่เขาสัมผัสอย่างจาบจ้วงและเอาแต่ใจ เขาเห็นหล่อนทุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ